11, మే 2016, బుధవారం

శారదక్కయ్య మరి లేదు


అమ్మలగన్నయమ్మ ‘మా అమ్మ’ అనుకుంటే, మా అమ్మకు రెండో బిడ్డ,  మా రెండో అక్కయ్య కొలిపాక శారదక్కయ్య ‘మంచి అమ్మకు’ మారుపేరు.
మా అమ్మగారు భండారు వెంకట్రావమ్మ గారు, 1993 లో తన 84 ఏట మరణించినప్పుడు మేనల్లుడు కౌటూరి దుర్గాప్రసాద్ ఒక సంస్మరణ సంచిక ప్రచురించాడు. మా అమ్మకన్న సంతానం మాత్రమే కాకుండా పిల్లల పిల్లలు కూడా అమ్ముమ్మ గురించిన అనుభవాలను, అనుభూతులను అందులో పంచుకున్నారు. మా శారదక్కయ్య అమ్మను గురించి రాసిందిలా:
“పట్టుమని పన్నెండేళ్ళు అయినా నిండకుండానే నా పెళ్లి అయింది. మా పెద్దమ్మాయి శాంత పుట్టిన ఏడాదికే మా వారు (కొలిపాక రామచంద్ర రావు గారు) దేశ దాస్య విమోచనం కోసం జైలుకు వెళ్ళారు. మా పెద్ద బావ అయితరాజు రాం రావు గారు మా వారితో పాటే జైలుకు వెళ్ళడంతో, నన్నూ  మా పెద్దక్క రాధనూ మా అప్ప (నాన్న) మా వూరు కంభంపాడు తీసుకు వెళ్ళారు. మా బావగారు, మా వారు జైల్లో వున్న పద్నాలుగు నెలలు మేమిద్దరం మా పుట్టింట్లోనే ఉండిపోయాము. ఆ రోజుల్లో ఇలా గ్యాసు పొయ్యిలు లేవుకదా! మా అమ్మ శనగ కట్టె మంట పెట్టి మా అందరికీ వండి పెట్టేది.
మా అప్ప ఊళ్ళోని దుకాణదారుతో చెప్పాడు “ మా పిల్లలు ఏదీ లేక ఇక్కడికి రాలేదు. అల్లుళ్ళు దేశం కోసం జైలుకు వెళ్ళారు. వాళ్లకి అవసరమైనవి ఏవి అడిగినా కాదనకుండా ఇవ్వు”
మా అమ్మకు పుట్టింటి వాళ్ళు ఒక గేదెను అరణంగా ఇచ్చారట. దాన్ని గురించిన కబుర్లు గమ్మత్తుగా చెప్పేది. తాను కోడలిగా ఏనాడు గడప దాటి వెళ్లకపోయినా, తన పేరు మాత్రం ఆ గేదె పుణ్యమా అని నలుగురికీ తెలిసిందట. అది వూళ్ళో అందరిండ్లలో జొరబడి నానా బీభత్సం చేసేదట. ‘వెంకట్రావమ్మ గారి గేదె ఇలా చేసింది, అలా చేసింది’అని వూళ్ళో జనం చెప్పుకునే వారట.
ఆ రోజుల్లో ఏ కబుర్లూ వెంటవెంటనే  తెలిసేవి కాదు. మా వాళ్ళు జైలు నుంచి విడుదల అయినట్టు ముందు ఎవరు కబురు తెస్తే వాళ్ళ కాళ్ళకు దణ్ణం పెట్టుకోవాలని నేనూ మా పెద్దక్కా అనుకునేవాళ్ళం.
చివరికి  శంభాయి ఆ శుభవార్త మోసుకు వచ్చాడు.
మేమిద్దరం ముందు అనుకున్నట్టే, మా ఇంట్లో పనివాడు అయిన శంభాయికి పాదాభివందనం చేశాము”
పెద్ద చదువులు లేకపోయినా చిన్నప్పటి సంగతులను అంత చక్కగా రాసిన మా శారదక్కయ్యకు అన్ని డిగ్రీలు వున్నట్టే లెక్క.
అలాంటి మా శారదక్కయ్య ఈనాడు లేదు.
బుధవారం ఉదయం ఖమ్మంలో కన్ను మూసింది.


మొన్నీ మధ్య పెళ్ళికి ఖమ్మం వెళ్ళినప్పుడు వెళ్లి చూసాం. చక్కగా గుర్తు పట్టింది.
మళ్ళీ  చూడడానికి రేపు తెల్లవారుఝామునే  బయలుదేరి వెడుతున్నాం.
కానీ ఈసారి ఆమెను మరోలా చూడాలి. చూసినా గుర్తు పట్టదు. (11-05-2016)

             

4 వ్యాఖ్యలు:

శరత్ కాలమ్ చెప్పారు...

"కానీ ఈసారి ఆమెను మరోలా చూడాలి. చూసినా గుర్తు పట్టదు"
విషాద విషయమే కానీ వాక్యాలు బావున్నయ్.

నీహారిక చెప్పారు...

I pray for the eternal repose of the soul of woman of distinguished humanity.God rest her soul in peace!

sarma చెప్పారు...

జాతస్య మరణం ధృవం.
కాని బాధా తప్పనిదే! మీ కుటుంబానికి ఆత్మీయ పలకరింత, ప్రగాఢ సానుభూతి.

విన్నకోట నరసింహా రావు చెప్పారు...

తోబుట్టువుని కోల్పోయిన మీకందరికీ మా సానుభూతి. RIP.