30, జులై 2010, శుక్రవారం

అమెరికా అనుభవాలు - 15

అమెరికా అనుభవాలు - 15

కారులో షికారుకెళ్ళే ........

మా అమెరికా యాత్రలో మరో అత్యద్భుత ఘట్టం నవంబర్లో మొదలయింది.
ఒక వీక్ ఎండ్ కు అటూఇటూ సెలవులు జోడించి లాల్ – గ్రాండ్ కేనియన్, లాస్ వెగాస్ - ట్రిప్ కు ప్లాన్ చేసాడు. నిజానికి మేము సియాటిల్ నుంచి శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో వెళ్ళడానికి నెల రోజుల ముందుగానే- హోటల్ గదులు, మేము చూడబోయే ప్రదేశాలలో ఎంట్రీ టికెట్లు ఇంటర్నెట్ లో బుక్ చేసాడు. నేనూ, మా ఆవిడ నిర్మల, లాల్, అతడి అత్తమామలు కరుణ,రామచంద్రం (నా మేనల్లుడే), లాల్ స్నేహితుడు శ్రీనివాస్, ఆయన శ్రీమతి జ్యోతి - అంతా కలసి ఉదయమే రెంటల్ కారులో రోడ్డు మార్గాన వెళ్లేట్టు, లాల్ భార్య దీప, కుమార్తె స్పురిత (ఏన్నర్ధం పసిపిల్ల) ఆ సాయంత్రం విమానంలో బయలుదేరి, మేము లాస్ వెగాస్ చేరేసమయానికి వాళ్ళు కూడా వచ్చేటట్టు ఏర్పాటు చేసుకున్నాము. ఉదయం ఎయిర్ పోర్ట్ కి వెళ్లి – ఎనిమిదిమంది సుఖంగా ప్రయాణించే ఒక పెద్ద కారును రెంటల్ కంపెనీ నుంచి కిరాయికి తీసుకున్నాము. ఇలా కార్లు అద్దెకు ఇచ్చే కంపెనీలు దేశంలోని అన్ని విమానాశ్రయాలు, రైల్వే స్టేషన్లు, బస్సు స్టేషన్లలో వుంటాయి. ఇంటర్నెట్ ద్వారా కూడా ముందుగానే బుక్ చేసుకోవచ్చు.


 ఒక చోట కారు తీసుకుని స్వయంగా నడుపుకుంటూ వెళ్ళిపోయి - వేరే ఊళ్ళో వదిలివేయవచ్చు. అతి ఖరీదయిన మెర్సిడెజ్ కార్లు కూడా రెంట్ కి దొరుకుతాయి. ఒక్కొక్క కంపెనీ వందలాది కార్లు ఒక్కొక్క చోట మెయిన్ టైన్ చేస్తుంది. విశాలమైన యార్డ్ లో తళ తళ మెరిసే సరికొత్త కార్లు ట్యాంక్ నిండా పెట్రోలుతో బారులు తీరి సిద్దంగా వుంటాయి. నెట్ లో వివరాలు సరిచూసుకుని కారు నెంబర్ ఇస్తారు. కారు తాళం చెవి కూడా కారుకే తగిలించి వుంటుంది. మనకు కేటాయించిన కారుని తీసుకుని ఝామ్మున వెళ్ళిపోవచ్చు.



 సొంత కార్లు వున్నవాళ్ళు కూడా దూర ప్రయాణాలకు రెంటల్ కార్లనే వాడడం కద్దు. కారు తిరిగి వాపసు చేసేటప్పుడు ఫుల్ ట్యాంక్ పెట్రోల్ తో ఇవ్వాలి. తిరిగి తీసుకునేటప్పుడు కారుని కనీసం చెక్ చేయరు. కాకపోతే శుభ్రంగా తుడిచి అప్పచెప్పాలి.
శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో నుంచి లాస్ వెగాస్ సుమారు అయిదువందల మైళ్ల దూరం. చాలావరకు ఎడారి భూములు. హైవే (ఫ్రీ వే) చాలా బాగుంది. అతి వేగంగా వెళ్ళేవారిని నియంత్రించడానికి పోలీసు పెట్రోలింగ్ వాహనాలు అస్తమానం గస్తీ తిరుగుతూనే వుంటాయి. ఇందుకోసం హెలికాప్టర్లను కూడా వాడుతున్నారు.


 మధ్యలో కారు ఆపి దారి వాకబు చేయడానికి వీలుండదు. రోడ్ మ్యాప్, లేదా జీపీయాస్ సిస్టం ఆధారంగా వెడుతూవుండాలి. మొత్తం మార్గమంతా కొండలమయం. ఒక కొండ ఎక్కడం,దిగడం - మళ్ళీ మరో కొండ ఎక్కడం,దిగడం – ఇలానే  సాగుతుంది.

.




వాహనాల రాకపోకలకోసం నాలుగేసి లేన్ ల చొప్పున ఆ కొండలమీడుగా రోడ్లు వేసారు. ఎక్కడా వొంపులు వుండవు. వేల అడుగులు పైకి వెళ్లి మళ్ళీ ఏటవాలుగా కిందికి దిగిపోతుంటాయి. అమెరికా చేస్తున్న లేదా లోగడ చేసిన రోదసీ పరిశోధనలకంటే – రోడ్లు నిర్మించి వాటిని నిర్వహిస్తున్న విధానమే అపూర్వంగా తోచింది. మధ్య మధ్యలో ఏవేవో పట్టణాలు,పల్లెలు తగిలినా అవి ఫ్రీ వే కు దూరంగానే వుంటాయి.


 వాటికి వెళ్ళాలంటే ఫ్రీ వే నుంచి పక్కకు తొలగి వేరే మార్గంలో ఫ్లయి ఓవర్ల మీదుగా ప్రయాణించాల్సి వుంటుంది. మార్గ మధ్యంలో ఆహార పానీయాలకు వెతుక్కోవాల్సిన పని లేదు.


 మెక్డోనాల్డ్, బర్గర్ కింగ్, స్టార్ బక్స్ వంటివి అన్ని చోట్ల అందుబాటులో వుంటాయి. బాటా షాపుల మాదిరిగా వీటి డిజయినింగ్, పదార్ధాల తయారీ, ధరవరలు ఒకేమాదిరిగా వుంటాయి. కాకపొతే మద్యం తాగి వాహనాలు నడపడం పూర్తిగా నిషేధమే కాదు నేరం కూడా.

 పొతే, గ్యాస్ అంటే పెట్రోలు ధరలే విచిత్రం. రోడ్డుకు ఇవతల బంకులో ఒక ధర వుంటే అవతల బంకులో ఇంకో ధర వుంటుంది. కంపెనీని బట్టి ధరల్లో ఆ వ్యత్యాసం. ధరలను బంకుల్లో ప్రస్పుటంగా ప్రదర్శిస్తుంటారు.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners




  

అమెరికా అనుభవాలు – 14

అమెరికా అనుభవాలు – 14

మిష్టరీ స్పాట్




మరో రోజు సాంటాక్రజ్ అమీపంలోని రెడ్ వుడ్ అడవుల్లోవున్న ‘మిష్టరీ స్పాట్’ చూడడానికి వెళ్ళాము. నిజానికి ఇది చాలా చిన్న టూరిస్ట్ స్పాట్. నూటయాభయి చదరపు అడుగులు వుంటుందేమో. కానీ, దీన్ని చూడడానికి వచ్చే పర్యాటకుల కార్లు పార్క్ చేసుకోవడానికి ఏర్పాటు చేసిన పార్కింగ్ ఏరియా మాత్రం అతి విశాలంగా వుంది. దీనికి సంబంధించిన చరిత్ర కూడా వింతగా వుంది. సెలవుదినాలను వుడ్స్ లో (అడవుల్లో) గడిపేందుకు ఒక ఆసామీ అక్కడ కొంత స్తలాన్ని కొనుగోలు చేశారనీ, అక్కడ నెలకొనివున్న వింతయిన భౌతిక పరిస్తితుల కారణంగా ఇంటి నిర్మాణం చేయలేకపోయారనీ, దానితో ఆ ‘వింతయిన’ పరిస్తితులను ఆదారంగా చేసుకుని ‘మిష్టరీ స్పాట్’ గా ఆ ప్రదేశానికి పేరు పెట్టి పర్యాటక ఆకర్షణగా అభివృద్ధి చేశారనీ చెబుతారు. అక్కడ విశేషమేమిటంటే, ఆ నూట యాభయి చదరపు అడుగుల విస్తీర్ణంలో భూమ్యాకర్షణ శక్తి పనిచేయదు.


 నిట్టనిలువుగా మనిషి నిలబడలేడు. కనిపించని ఏదో శక్తి బాలెన్స్ తప్పిపోయేలా చేస్తుంది. ఫోటోలు,వీడియోలకన్నా ఇందులోని విశేషం దీన్ని స్వయంగా చూసి అనుభవిస్తేనే బాగా అర్ధమవుతుంది.అక్కడ నిలబడ్డప్పుడు వెనక్కు విరుచుకు పడిపోతున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది. ఏటవాలుగావున్న బల్ల చెక్కపై బంతులు వేస్తె అవి కింద నుంచి పైకి వస్తాయి. ద్వారబంధం వద్ద నిలబడితే ముప్పయి డిగ్రీలు వంపు తిరిగినట్టుగా వుంటుంది.


ఈ మిష్టరీని ఛేదించడానికి ఒక పక్క ప్రయత్నాలు, పరిశోధనలు సాగిపోతున్నా - మరో పక్క ఈ మిష్టరీ స్పాట్ ని సందర్శించడానికి వచ్చే పర్యాటకుల సంఖ్య ఏటా లక్షలు దాటిపోతూ, నిర్వాహకులకు కోట్లు కుమ్మరిస్తోంది.

ఇది చూసినప్పుడు నాకు విజయవాడ మాజీ మేయర్ జంధ్యాల శంకర్ గుర్తు వచ్చారు. చాలా సంవత్సరాల కిందట బెజవాడ లో ఆయన ఒక ఎగ్జిబిషన్ నిర్వహించారు. అందులో ఇలాగే భూమ్యాకర్షణ శక్తికి విరుద్ధంగా కొన్ని వింతయిన ప్రక్రియలను ప్రదర్శించారు. నీరు పల్లమెరుగు అనే సామెతను త్రోసిరాజని నీళ్ళు పైకి ప్రవహించేలా చేయడం, గురుత్వాకర్షణ శక్తికి విరుద్ధంగా మనిషి బాలెన్స్ తో నిలబడలేకుండా చేయడం – ఇలాటివి చేసినట్టు జ్ఞాపకం.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 13

అమెరికా అనుభవాలు – 13
 
క్రుకెడ్ రోడ్



క్రుకెడ్ రోడ్ శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో డౌన్ టౌన్ అనేక కొండల మధ్య నిర్మించిన ఎగుడుదిగుడు రహదారులతో పర్యాటకులను విశేషంగా ఆకర్షిస్తూవుంటుంది. అక్కడి క్రుకెడ్ రోడ్డుని చూడడానికి జనం ఎగబడి వస్తారు. దాన్ని ఒక పర్యాటక ప్రాంతంగా అభివృద్ధి చేసారు. డౌన్ టౌన్ లోని ఒక ఎత్తయిన కొండ మీదకు నేరుగా ఎలాటి వొంపులు లేకుండా ఒక రోడ్డు వేసారు. దానికి అటూ ఇటూ నివాస సముదాయాలు కూడా వున్నాయి. ఏటవాలుగావున్న ఆ రోడ్డుపై కారులో ప్రయాణం చేయడం ఎంతో థ్రిల్లింగ్ గా వుంటుంది. కారు వెనుక కారు, కారు ముందరో కారు – ఇలా కింద నుంచి పై దాకా వరుసగా వెడుతుంటాయి. బ్రేకులు వేసుకుంటూ, వేగం సరి చూసుకుంటూ జాగ్రత్తగా డ్రైవ్ చేయాలి. ఏమాత్రం ఏమరుపాటుగా వున్నా – ముందు కారుని డీ కొట్టడమో లేదా వెనుక కారు పైకి జారి పోవడమో జరిగే ప్రమాదం వుంటుంది. దాదాపు రెండు కిలోమీటర్లు ‘అసిధారావ్రతం’ లాటి ఈ ప్రయాణం చేసాక – హఠాత్తుగా కొండ పైభాగంపై నాలుగు రోడ్ల కూడలి ఎదురవుతుంది. మా కారు దాని దగ్గరకు వెళ్లేసరికి ట్రాఫిక్ రెడ్ లైట్ పడింది. వెనక్కు చూస్తే వేలాడుతున్నట్టుగా అనేక వాహనాలు. కొండ అంచుపై బల్లిలా అతుక్కుని వున్నట్టు కారు ఆపుకుని గ్రీన్ సిగ్నల్ రాగానే రోడ్డు దాటాము. అంతటితో కధ ముగియలేదు. ఆ కొండపై నుంచి మళ్ళీ కిందకు దిగాలి.


 అదే క్రుకెడ్ రోడ్డు. ఇంగ్లీష్ అక్షరం ‘Z’ ఆకారంలో జిగ్ జాగ్ గా పై నుంచి కిందకు ఈ రోడ్డు వేసారు. మిగిలిన ఖాళీ స్తలాలలో లాన్లు, పూలమొక్కలు ఆహ్లాదకరంగా పెంచారు. అతి నెమ్మదిగా కారుని ఈ మలుపులు దాటిస్తూ కిందకు చేరాము. ఈ క్రుకెడ్ రోడ్డు ప్రయాణం కోసం రోజూ వేలాది కార్లు వస్తుంటాయి. ప్రమాదకర ప్రయాణం. ప్రమాదాలకు నిలయం.అయినా విచిత్రం. ఒక్క ట్రాఫిక్ పోలీసూ కనబడడు. దారి పక్కన స్పుటంగా కానవచ్చే నిబంధనలు చదువుకుంటూ, వాటిని ఖచ్చితంగా పాటిస్తూ వెడితే ఎలాటి ఇబ్బంది వుండదన్నది స్తానికుల ఉవాచ.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు - 12

అమెరికా అనుభవాలు - 12

మైలురాళ్ళు దాటని అమెరికా
మా అమెరికా సందర్శనలో ప్రధాన ఘట్టం కాలిఫోర్నియాతో మొదలయింది.




అమెరికాలో కాలిఫోర్నియా రాష్ట్రానికి అనేక ప్రత్యేకతలున్నాయి. విస్తీర్ణంలో చాలా పెద్దది. ప్రపంచంలోనే ప్రముఖ వాణిజ్య, వినోద కేంద్రాలయిన శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో, లాస్ ఏంజెల్స్, డిస్నీల్యాండ్, హాలీవుడ్ ఈ రాష్ట్రం లోనే వున్నాయి. సిలికాన్ వాలీ గా వినుతికెక్కిన ఈ ప్రాంతంలోనే ఒరేకిల్ వంటి ప్రసిద్ధిగాంచిన ఇన్ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ కంపెనీలు వున్నాయి.




శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో అతి పెద్ద నగరం.గంటకు అరవై మైళ్ల వేగంతో (అమెరికాలో దూరాన్ని మైళ్ళలో కొలుస్తారు. ఈ విషయంలో మాత్రం మన దేశమే అమెరికా కంటే ఒక మైలు ముందుందని చెప్పాలి. వాళ్ళింకా మైలురాళ్ళు దాటనే లేదు.) స్పీడ్ వే లపై రోజూ కొన్ని గంటలపాటు తిరుగుతూ – సుమారు నెల రోజులు వుండి కూడా నగరంలో సగం కూడా చూడలేకపోయాము. మా రెండో అన్నయ్య భండారు రామచంద్ర రావు (స్టేట్ బ్యాంకు సీజీయం గా పని చేసి రిటైర్ అయ్యారు) ఆయన ఇద్దరు కుమారులు – లాల్ బహదూర్, రాజేంద్రప్రసాద్ లు ఒరేకిల్ కంపెనీలో చాలాకాలంగా పనిచేస్తూ శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో లోనే వుంటున్నారు. వీరిలో పెద్దవాడు లాల్ సొంత ఇల్లు కొనుక్కున్నాడు. వాళ్ళ పూనికపై కొన్ని రోజులు వాళ్ళతో గడపాలనే ఉద్దేశ్యంతో మేము అక్కడికి వెళ్ళాము. లాల్ కొనుక్కున్న ఇల్లు – మూడు పడక గదులు, రెండతస్తులు- ముందూ వెనుకా పెరడుతో చాలా సౌకర్యంగా వుంది.


 బయట తిరిగి వచ్చినప్పుడు కారు దిగి గరాజు తలుపు తెరవాల్సిన అవసరం లేకుండా డ్రైవింగ్ సీట్లో కూర్చునే ఒక మీట నొక్కి గరాజు తలుపు (షట్టరు) తెరవచ్చు. లోనికి వెళ్ళగానే ఇలాగే మళ్ళీ మూసివేయవచ్చు. ఆలీబాబా కధల్లో ఓపెన్ ససేమ్, షట్ ససేం అనగానే గుహ ద్వారం తెరుచుకుని, మూసుకుపోయినట్లుగా ఈ ఆటోమాటిక్ లాకింగ్ విధానం కారు గరాజు వున్న ప్రతివారికీ అందుబాటులో వుంది.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 11

అమెరికా అనుభవాలు – 11



దీవిలో ఒక రోజు



 అమెరికా- కెనడా సరిహద్దుల్లో పసిపిక్ మహాసముద్రం దీవులు కొన్ని వున్నాయి.సియాటిల్ నుంచి కెనడాకు రెండున్నర గంటల్లో కారులో వెళ్ళవచ్చు. రోడ్డు మార్గం ద్వారా మాత్రమె కాకుండా హెలికాప్టర్లు, విమానాల ద్వారా కూడా ఆ దీవులను చేరుకోవచ్చు.


 అనకోర్టెస్ అనే పట్టణం నుంచి ఫెర్రీల (పెద్ద పెద్ద మర బోట్లు) ద్వారా కూడా వెళ్ళవచ్చు. మనతో పాటు మన వాహనాలను కూడా ఈ బోట్లలో తీసుకువెళ్ళడానికి వీలుంది. నిర్ణీత రుసుము చెల్లించి సందీప్ కారుని నేరుగా ఫెర్రీ లోని పార్కింగ్ లాట్ లోకి చేర్చాడు. డజన్ల సంఖ్యలో అక్క డ కార్లు పార్క్ చేసుకునే వీలుంది.


 పై అంతస్తులో పర్యాటకులకోసం విశాలమయిన లాంజ్ లు వున్నాయి. అన్ని వైపులా నిలువెత్తు అద్దాలు బిగించడం వల్ల వెచ్చగా, హాయిగా చుట్టూ పరిసరాలను గమనిస్తూ సముద్రయానాన్ని ఎంజాయ్ చేయవచ్చు. ఫెర్రీలో బార్, రెష్టారెంట్ తొ సహా అన్నిరకాల వసతులు వున్నాయి. పిల్లలు ఆడుకోవడానికి ఏర్పాట్లు వున్నాయి.


 గంటన్నర పాటు సముద్రంలో ప్రయాణించి సాన్ జువాన్ (అమెరికన్లు ‘సాన్ వాన్’ అంటారు) దీవుల్లోని ఫ్రైడే హార్బర్ కు చేరుకున్నాము. బోటు నుంచి కారు కిందకు దింపుకుని విశాలమయిన దీవిలో సన్నటి రోడ్లపై కలయ తిరిగాము. దీవికి అన్నివైపులా పసిఫిక్ మహాసముద్రం. ఎక్కడో సుదూరంగా నీలి సముద్రాన్ని నీలాకాశం తాకుతున్న ఫీలింగ్.


 పేరుకు దీవి కానీ ఫ్రైడే హార్బర్ అన్ని వసతులు కలిగిన చిన్నపాటి నగరమనే చెప్పాలి. రెష్టారెంట్లు, సినిమా హాళ్ళు, హోటళ్ళు, మ్యూజియం, చిన్న సైజు విమానాలు దిగడానికి ఎయిర్ స్ట్రిప్, సంపన్నులయినవారు విడిది గృహాలుగా కొనుగోలు చేసుకున్న ఖరీదయిన ఇళ్లు – హాలీవుడ్ చిత్రంలో సెట్ మాదిరిగా చూడచక్కగావుంది. ఇంటి నుంచి తెచ్చుకున్న పెరుగన్నం- పులిహార లాగించి చూడాల్సినవి అన్నీ చూసి వస్తుంటే వర్షం మొదలయింది. సాయంత్రం అయిదు గంటలకే చిమ్మ చీకట్లు కమ్మే వాతావరణం. బోటు లంగరు వేసిన ప్రదేశం కనుక్కునే సరికి తాతలు దిగివచ్చారు. మొత్తానికి ఎలాగయితేనేం – కారుతో సహా తిరిగి బోట్లో పడ్డాం

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners


.


29, జులై 2010, గురువారం

అమెరికా అనుభవాలు – 10

అమెరికా అనుభవాలు – 10



స్నోకాల్మీ ఫాల్స్



ఒక రోజు స్నోకాల్మీ ఫాల్స్ (SNOQUALME FALLS) కి కారులో వెళ్ళాము. సియాటిల్ నుంచి సుమారు గంటన్నర ప్రయాణం. ఎత్తయిన పర్వతాలు,లోతయిన లోయల మీదుగా విశాలమయిన రహదారి. రోడ్డుకు రెండువైపులా నింగిని తాకుతున్నాయా అనిపించేంత పొడవయిన చెట్లు. వాటిని నరికి అడవులను ధ్వసం చేస్తున్న దాఖలాలు మచ్చుకు కూడా కనిపించవు. చెట్లను నరకడంపై గట్టి నిషేధాలు వున్నాయి. కార్చిచ్చుల కారణంగా అడవులు తగలబడి పోవడం తప్పిస్తే దొంగతనంగా చెట్లను నరకడం అన్నది జరగదు.(ఇటీవల కాలిఫోర్నియాలో ఇలాటివి జరిగి వందల ఎకరాల విస్తీర్ణంలో అడవులు కాలిపోయాయి.)


నిజానికి స్నోకాల్మీ ఫాల్స్ అన్నది ఒక కృత్రిమ జలపాతం. లోయల్లో పారుతున్న నీటిని ఒక ఎత్తయిన ప్రదేశం మీదుగా మళ్లించి ఈ జలపాతం ఏర్పడేలా చూసారు. పర్యాటకులకు అవసరమయిన వసతులు అద్భుతంగా కల్పించారు. కాలిబాట మీదుగా లోయలోకి దిగి వెళ్లి ధారగా దూకుతున్న జలపాతాన్ని చూడవచ్చు. పైనుంచి పడుతున్న జలధారలతో కింది భాగంలో నీటి మడుగు ఒక సరస్సు మాదిరిగా తయారయింది. దానిలో బోటింగ్ చేయడానికి రోజూ వందలాదిమంది అక్కడకు వస్తుంటారు. నిజానికి ఇది మన నాగార్జునసాగర్ సమీపంలో వున్న ఎత్తిపోతల జలపాతం కంటే పెద్దదేమీకాదు. అయినా పర్యాటకులను ఆకర్షించడానికి చేసిన ఏర్పాట్లు,రహదారి సౌకర్యాలు చూసి నేర్చుకోవాల్సింది ఎంతో వుంది.


మండే కొండ మరో రోజు మౌంట్ రేనియర్ అనే అగ్ని పర్వతం చూడడానికి వెళ్ళాము. అక్కడకు చేరడానికి కొన్ని వేల అడుగుల ఎత్తున నిర్మించిన విశాలమయిన ఘాట్ రోడ్డులో ప్రయాణం చేయాలి. ఇక్కడ ఘాట్ రోడ్డు అంటే మలుపులు తిరుగుతూ వెళ్లే రోడ్డు కాదు. ఏటవాలుగా సరాసరి కొండమీదికే రోడ్డు నిర్మిస్తారు. ఒక దాని వెంట మరొకటిగా వందలాది కార్లు అమిత వేగంతో ఆ రోడ్లపై పరుగులు తీయడం గమనిస్తే కళ్ళు తిరిగిపోతాయి. మౌంట్ రేనియర్ సజీవ అగ్ని పర్వతం. ఇంకా రగులుతూనే వుంది. ఏదో ఒకనాడు ఇది బద్దలు కాగలదని భావిస్తున్నారు. సియాటిల్ కి ఈ పర్వతం ఒక కొండ గుర్తు. చాలా దూరంలో వున్నా నగరంలో పలుచోట్ల నుంచి ఈ అగ్ని పర్వతం కనిపిస్తూనే వుంటుంది. సందర్శకులకు ఇక్కడ కూడా బ్రహ్మాండమయిన ఏర్పాట్లు చేసారు. అగ్ని పర్వతమే అయినా సంవత్సరంలో చాలా రోజులు మంచుతో కప్పబడే వుంటుంది. ఆ మంచుపై స్కీయింగ్ చేయడానికి సీజనులో పెద్ద సంఖ్యలో పర్యాటకులు వస్తుంటారు. ఈ అగ్ని పర్వతం చరిత్రను వివరించే పెద్ద ప్రదర్శనశాల కూడా వుంది.

 ఇండియా నుంచి వచ్చి ఈ అగ్ని పర్వతం చూసేవారికి ఒక అదనపు ఆకర్షణ కూడా వుంది. దీనికి వెళ్లే దోవలో ‘నారద ఫాల్స్’ కనిపిస్తాయి. నిజానికి మన ‘నారద మహర్షి’ పేరు పెట్టారో లేదా కాకతాళీయమో కానీ ఆ పేరు చూడగానే ఎంతో సంతోషమనిపించింది.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 9

అమెరికా అనుభవాలు – 9
ఎయిర్ ఫోర్స్ వన్



ప్రపంచ ప్రసిద్ధ కంపెనీలయిన మైక్రోసాఫ్ట్ , బోయింగ్ ప్రధాన కార్యాలయాలు సియాటిల్ లోనే వున్నాయి. ఇన్ఫోసిస్ తరపున బోయింగ్ విమానాల తయారీ కర్మాగారంలో పనిచేస్తున్న మా అబ్బాయి సందీప్ ఏర్పాటుచేసిన ప్రత్యెక పాసులతో ఒకరోజు బోయింగ్ కర్మాగారానికి వెళ్ళాము. అనేక వందల ఎకరాల విస్తీర్ణంలో వున్న ఈ ఫ్యాక్టరీని ప్రవేశ రుసుముతో సందర్శించే వీలు కల్పించారు. ఎంతో భద్రత అవసరమయిన ఈ కర్మాగారాన్ని సందర్శించేందుకు ఉత్సాహపడే పర్యాటకులను ప్రవేశ రుసుముతో అనుమతించడం ద్వారా టూరిజం ను వారు ఎలా ప్రోత్సహిస్తున్నారో అర్ధం చేసుకోవచ్చు. అమెరికా అధ్యక్ష భవనం వైట్ హౌస్ ని కూడా ఇదేవిధంగా సందర్శించే వీలు వుందని విన్నాను.
మిగిలిన సందర్శకులతో కలిపి మమ్మల్ని కూడా ప్రత్యెక బస్సుల్లో లోపలకు తీసుకు వెళ్లారు. అన్నీ చూపించి విషయాలను విశద పరిచేందుకు వెంట గైడ్లు కూడా వున్నారు.


అసలు బోయింగ్ విమానమే ఎంతో పెద్దగా వుంటుంది. అలాటిది వాటిని తయారు చేసే ఫాక్టరీ యెంత పెద్దగా వుంటుందో ఊహించుకోవచ్చు. విడి భాగాలను తయారు చేసి వాటినన్నిటినీ ఒకచోట చేర్చి విమానాన్ని నిర్మించే వివిధ దశలను మేము కళ్ళారా చూసాము. అంతేకాకుండా బోయింగ్ విమాన నిర్మాణం ఎలా జరుగుతుందో కళ్ళకు కట్టినట్టు చూపే డాక్యుమెంటరీని కూడా ప్రదర్శించారు. ఈ కర్మాగారం ఆవరణలోనే పెద్ద పెద్ద రన్ వే లతో కూడిన విమానాశ్రయాన్ని కూడా నిర్మించారు.



రైట్ సోదరులు కనుక్కున్న తొలి విమానం నుంచి ఇంతవరకు తయారయిన అధునాతన యుద్ధ విమానాలు, ప్రయాణీకుల విమానాలు,సరకుల రవాణా విమానాలు, హెలికాప్టర్లు వుంచిన ఒక ప్రదర్సనశాల కూడా వుంది. అమెరికా అధ్యక్షుడి అధికారిక విమానం ‘ఎయిర్ ఫోర్స్ వన్’ పాత మోడల్ కూడా అక్కడ వుంది. సందర్శకులు అందులోకి ఎక్కి కాక్ పిట్ తొ సహా ప్రెసిడెంట్ కోసం విమానంలో ఏర్పాటు చేసిన పడక గది, సమావేశ మందిరం, పత్రికా విలేఖరులతో మాట్లాడే హాలు అన్నీ చూడవచ్చు. టెలిఫోన్, టేలెక్స్, కంప్యూటర్, ఇంటర్నెట్, టీవీ మొదలయిన అత్యాధునిక సమాచార పరికరాలన్నీ అందులో వున్నాయి.


 అమెరికా ప్రెసిడెంట్ విమానంలోకి ఎక్కి అన్నీ చూడడం అన్నది నిజంగా ఒక మరపురాని అనుభూతి. ఇవన్నీ ఎందుకు ప్రస్తావిస్తూ వున్నానంటే – ఈ దేశంలో పర్యాటక రంగానికి ఇస్తున్న ప్రాధాన్యతను తెలియచెప్పడానికే. నిజానికి బోయింగ్ విమానాల కర్మాగారం రక్షణ అవసరాల దృష్ట్యా నిషేధిత ప్రదేశమయినా టికెట్లు పెట్టి మరీ ప్రజలకు చూసే అవకాశం కల్పిస్తున్నారు. ఏటా ఎన్నో వేలమంది దీన్ని సందర్శిస్తూ వుంటారు

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners


.