మార్పుచూసిన కళ్ళు లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
మార్పుచూసిన కళ్ళు లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

31, జులై 2010, శనివారం

అమెరికా అనుభవాలు – 24

అమెరికా అనుభవాలు – 24




స్వేచ్చతో పాటు బాధ్యత

అమెరికాలో వ్యక్తిగత స్వేచ్చకు స్వచ్చందంగా గీసుకున్న సరిహద్దు రేఖల కారణంగా దాన్ని దుర్వినియోగపరిచే అవకాశాలు తగ్గిపోయాయి. పౌర హక్కుల ఉద్యమాలు బలంగా వున్నా వాటిపై రాజకీయ నీలినీడలు సోకిన సంకేతాలు లేవనే చెప్పాలి. ప్రభుత్వ విధానాలను నిరసించే విషయంలో పౌరుల ప్రతిస్పందనలు భాద్యతతో కూడి వుంటాయి. ప్రజాస్వామ్య హక్కుల పేరుతొ బందులు, హర్తాళ్ళ వంటి చర్యలకు పూనుకుని పౌరజీవితాన్నిఅతలాకుతలం చేయడం ఏనాడూ చూడలేదు. ఎన్నికల ప్రచారాలు కూడా ప్రజలను ఇబ్బంది పెట్టని రీతిలో వుంటాయి.

 మేమున్న రోజుల్లో సియాటిల్ మునిసిపల్ కార్పోరేషన్ ఎన్నికలు జరిగాయి. రోడ్లపక్క పేవ్ మెంట్ల పై - పలానా వారికే వోటు వెయ్యమని కోరుతూ చిన్న చిన్న బోర్డులు మినహా ఎలాటి ప్రచార ఆర్భాటం మా కంటబడలేదు.







ఎవరికో వీడ్కోలు చెప్పడానికి ఆ మధ్య ఒకరోజు విమానాశ్రయానికి వెళ్ళాము. ఎవరినో రిసీవ్ చేసుకోవడానికి నలుగురయిదుగురు వచ్చారు. వారి చేతుల్లో WELCOME TO CLARK అనే ప్లకార్డులు వున్నాయి. మేము చూస్తుండగానే ఆ క్లార్క్ మహాశయులు బయటకు వచ్చారు. ఆయన ఎవరో కాదు, 2004 నవంబరులో జరిగిన అమెరికన్ అధ్యక్ష ఎన్నికల్లో డెమొక్రాటిక్ అభ్యర్ధి స్తానం కోసం పోటీపడిన నలుగురయిదుగురిలో ఆయన ఒకరు. ఎలాటి పటాటోపం లేకుండా – క్లార్క్ – తన నామినేషన్ ప్రచారం నిర్వహించుకుంటున్న తీరు నివ్వెరపరచింది. విమానాశ్రయం అధికారులు కూడా ఆయన రాక పట్ల ‘అత్యుత్సాహం’ ప్రదర్శించలేదు.


ఇండియన్ అమెరికా

అమెరికాలో అన్నిదేశాలకు చెందిన వారు పెద్ద సంఖ్యలో కానవస్తారు. టూరిష్టులుగా వచ్చిన వారే కాకుండా ఎన్నో సంవత్సరాలుగా ఇక్కడే వుంటూ, చదువుకుని ఉద్యోగాలు చేసుకుంటూ స్తిరపడ్డవాళ్ళు అనేకమంది వున్నారు. అలాగే మన దేశం నుంచి కూడా. వైద్య విద్యారంగాల్లో భారతీయులు అనేకమంది పెద్ద సంఖ్యలో పాతుకు పోయారు. అష్టయిశ్వర్యాలతో తులతూగుతున్న అనేకమంది సంపన్న అమెరికన్లకు సరితూగగల భారతీయుల సంఖ్య కూడా తక్కువేమీకాదు.



 శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో లోని ఇండియన్ అసోసియేషన్ వారు నిరుడు తమ ఉత్సవాల కోసం ఒక ప్రసిద్ధ హినీ నటుడిని ఆహ్వానించారట. ఆయనకు ఒక భారతీయ డాక్టర్ ఇంట్లో బస ఏర్పాటు చేసారు. ఒక కొండపై ఆ డాక్టర్ కట్టుకున్న విలాసవంతమయిన భవంతిని చూసి – కోట్లు గడిస్తున్న అంత పెద్ద నటుడు కూడా కళ్ళు తేలవేసాడట. ఇక్కడ మన వారి సంపాదనను గురించి తెలియ చెప్పడానికి ఈ విషయాలు చెబుతుంటారు.

అలాగే మన రాష్ట్రానికి చెందిన వారు కూడా అనేక మంది ఇక్కడకు వచ్చి హోటళ్ళు, రెష్టారెంట్లు, వెండి బంగారు నగల దుకాణాలు నిర్వహిస్తున్నారు. నిజామాబాదు నుంచి వచ్చిన ఒక రెడ్డి గారు సియాటిల్ లో  పెద్ద షాపు నడుపుతున్నారు. కరివేపాకునుంచి మన వాళ్లకు అవసరమయిన సమస్తం ఇక్క డ లభిస్తాయి. పాత దేవదాసు సినిమా నుంచి కొత్తగా విడుదలయిన అన్ని సినిమాల సీడీలు దొరుకుతాయి.







పోతే కంప్యూటర్ పుణ్యమా అని ఇక్కడకు వచ్చి ఉద్యోగాలు చేసుకుంటూ రెండు చేతులతో (భార్యా –భర్తా) ఆర్జిస్తున్న వాళ్ళు కోకొల్లలు.



 మన దేశంలో కలలో సయితం ఊహించని జీవన ప్రమాణాలు అనుభవిస్తున్నారు. వీరి మూలంగా వారి కుటుంబాలు సయితం ఆర్ధికంగా తెరిపిన పడుతున్నాయి.

శాన్ ఫ్రాసిస్ స్కో లోని ఒరేకిల్ కార్యాలయానికి వెడితే – అక్కడ ప్రతి అంతస్తులో తెలుగు వారి నేమ్ ప్లేట్లు కనిపించాయి. వీరంతా ఆ కంపెనీలో చాలా పెద్ద పెద్ద హోదాల్లో పనిచేస్తున్నారు. నిజానికి వారికి ఈ ఉద్యోగాలు ఉత్తి పుణ్యానికి రాలేదు. చాల కష్టపడి చదువుకుని నా అన్న వాళ్ళందరినీ వొదిలి ఇంతంత దూర ప్రదేశాలకు వచ్చి సెటిలయి జీవిస్తున్నవారే. ఎవరూ కాదనరు. కానీ వీళ్ళల్లో ప్రతి ఒక్కరూ – ప్రతిభ కలిగిన మరో విద్యార్ధికి అండదండలను అందించి వారిని కూడా తమ మాదిరిగానే పైకి తీసుకురాగలిగితే- ఆ విదంగానే ఈ పరంపర కొనసాగితే – ఈ సంపాదనలకు ఒక అర్ధం పరమార్ధం వుంటుంది.

"ప్రార్ధన చేసే పెదాలకన్నా - సాయం చేసే చేతులు మిన్న"

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు -23

అమెరికా అనుభవాలు -23




పిల్లలకు ప్రత్యేకం


పిల్లల స్వర్గం  



కార్లో రేడియో, ఇంట్లో టీవీ సర్వసాధారణం. అవసరం కూడా. టీవీలో వందకు పైగా చానల్స్. ఇవికాక మరెన్నో పెయిడ్ చానల్స్. తెలుగు చానల్స్ లో కనబడే అభ్యంతరకర – అశ్లీల దృశ్యాలను ఇక్కడ ఎప్పుడూ చూడలేదు. పెయిడ్ చానల్స్ లో ఏమయినా చూపిస్తున్నారేమో తెలియదు. పిల్లలకోసం ప్రత్యేకంగా చానల్స్ వున్నాయి. ఆ కార్యక్రమాలను రూపొందిస్తున్న తీరు ప్రశంసనీయం.


బాధ్యత కలిగిన స్వేచ్చ

 కార్పోరేషన్ ఫర్ పబ్లిక్ బ్రాడ్ కాస్టింగ్ వారు పిల్లల కోసం తయారు చేసి ప్రసారం చేస్తున్న ప్రోగ్రాములు చూస్తుంటే – ఒకానొక కాలంలో మన దేశంలో ‘రేడియో – దూరదర్శన్’ కార్యక్రమాలు గుర్తుకు వచ్చాయి.

ఆకాశవాణి స్టూడియో

 సస్య విప్లవానికి ఆకాశవాణి దోహదపడితే- బాలబాలికలలో, యువజనులలో విజ్ఞాన జ్యోతులు వెలిగించడానికి దూరదర్శన్ కృషి చేసింది. గతంలో దూరదర్శన్ ప్రసారం చేసిన క్విజ్ ప్రోగ్రాములే తమ భవితకు బంగారుబాట వేశాయని ఈనాడు అమెరికాలో ఉన్నత ఉద్యోగాలు చేస్తున్న అనేకమంది చెప్పారు.







మరి ఇప్పుడో....





అనేక రకాల ప్రయివేటు చానల్స్ అందుబాటులోకి వచ్చాయి. సర్కారు పెత్తనం లేని రోజులు వచ్చాయని చాలామంది ఈ మార్పుని ఆహ్వానించారు. కానీ వాస్తవానికి జరుగుతున్నదేమిటి? వాణిజ్య ధోరణులు తప్ప – పిల్లలనూ, యువతనూ సరయిన దారిలో నడిపే దిశానిర్దేశనం కానరావడం లేదు. ప్రతి చిన్న అంశం మీదా అప్పటికప్పుడే ఎస్ ఎం ఎస్ ల ద్వారా ప్రజల అభిప్రాయాలను సేకరించి ప్రసారం చేస్తున్న చానల్స్ – తమ కార్యక్రమాల గురించి అసలు ప్రజలు ఏమనుకుంటున్నారో తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేస్తే బాగుంటుంది. కానీ పోటా పోటీ పోటీ ప్రపంచంలో ఈ సలహాలు ఎవరి చెవికెక్కుతాయి?

ఇక అమెరికా విషయానికి వస్తే-

బాలలు సమర్ధత కలిగి వ్యక్తులుగా-
వ్యక్తులు బాధ్యత కలిగిన పౌరులుగా-తయారు కావడానికి అవసరమయిన అన్ని అవకాశాలు ఇక్కడ వున్నాయి. అలాగే చెడిపోవడానికి కూడా.


ఆనందమే జీవిత మకరందం


సమాన అవకాశాలతో సమర్ధతకు ఇస్తున్న గుర్తింపువల్ల అభివృద్ధి నిరాటంకంగా సాగుతూ వచ్చింది. పౌరుల సర్వసాధారణ జీవితంలో ప్రభుత్వ ప్రమేయం అతి తక్కువగా వుండేలా జాగ్రత్తలు తీసుకున్నారు. నేను గతంలో చూసిన సోవియట్ యూనియన్ లో కూడా ( పైగా అది అప్పట్లో ఇనుపతెర దేశంగా పేరుపొందిన దేశం) సాధారణ పౌర జీవితంలో ప్రభుత్వ అనవసర జోక్యం కానరాలేదు. ప్రజలు ప్రభుత్వంపై – ప్రభుత్వ యంత్రాంగంపై ఎక్కువగా ఆధారపడాల్సిన పరిస్తితి లేకుండా చూసారు. అప్పటి సోవియట్ యూనియన్ లో ప్రజలకు నిత్యం తారసపడే ఏకైక ప్రభుత్వ ప్రతినిధి ట్రాఫిక్ పోలీసు. ట్రాఫిక్ రూలుని ఎవరయినా ఉల్లంఘించినప్పుడు చలానాలు వసూలు చేసే సందర్భాలలో వాళ్ళు పౌరులపట్ల యెంత మర్యాదగా వ్యహరిస్తారో కళ్ళారా చూసాను. అమెరికాలో ట్రాఫిక్ పోలీసులు రోడ్లపై కూడా కానరారు. మన దగ్గర ప్రజలకు అతి చేరువగా వుండే ప్రభుత్వ ప్రతినిధులు – ముఖ్యంగా పట్టణాలలో – ట్రాఫిక్ పోలీసులే. వీరి ప్రవర్తన ఎలా వుంటుందో విడిగా చెప్పాల్సిన పని లేదు.

వీరి తీరు మారేనా ?

 పట్టపగలు – నడి రోడ్డుపై ప్రజలపై జులుం చేస్తూ ముక్కు పిండి, గోళ్ళూడగొట్టి డబ్బులు వసూలు చేసుకునే వీలున్న ఏకైక ప్రభుత్వ వ్యవస్థ కేవలం మన దేశంలోనే వుండడం మన దురదృష్టం.

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

30, జులై 2010, శుక్రవారం

అమెరికా అనుభవాలు - 15

అమెరికా అనుభవాలు - 15

కారులో షికారుకెళ్ళే ........

మా అమెరికా యాత్రలో మరో అత్యద్భుత ఘట్టం నవంబర్లో మొదలయింది.
ఒక వీక్ ఎండ్ కు అటూఇటూ సెలవులు జోడించి లాల్ – గ్రాండ్ కేనియన్, లాస్ వెగాస్ - ట్రిప్ కు ప్లాన్ చేసాడు. నిజానికి మేము సియాటిల్ నుంచి శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో వెళ్ళడానికి నెల రోజుల ముందుగానే- హోటల్ గదులు, మేము చూడబోయే ప్రదేశాలలో ఎంట్రీ టికెట్లు ఇంటర్నెట్ లో బుక్ చేసాడు. నేనూ, మా ఆవిడ నిర్మల, లాల్, అతడి అత్తమామలు కరుణ,రామచంద్రం (నా మేనల్లుడే), లాల్ స్నేహితుడు శ్రీనివాస్, ఆయన శ్రీమతి జ్యోతి - అంతా కలసి ఉదయమే రెంటల్ కారులో రోడ్డు మార్గాన వెళ్లేట్టు, లాల్ భార్య దీప, కుమార్తె స్పురిత (ఏన్నర్ధం పసిపిల్ల) ఆ సాయంత్రం విమానంలో బయలుదేరి, మేము లాస్ వెగాస్ చేరేసమయానికి వాళ్ళు కూడా వచ్చేటట్టు ఏర్పాటు చేసుకున్నాము. ఉదయం ఎయిర్ పోర్ట్ కి వెళ్లి – ఎనిమిదిమంది సుఖంగా ప్రయాణించే ఒక పెద్ద కారును రెంటల్ కంపెనీ నుంచి కిరాయికి తీసుకున్నాము. ఇలా కార్లు అద్దెకు ఇచ్చే కంపెనీలు దేశంలోని అన్ని విమానాశ్రయాలు, రైల్వే స్టేషన్లు, బస్సు స్టేషన్లలో వుంటాయి. ఇంటర్నెట్ ద్వారా కూడా ముందుగానే బుక్ చేసుకోవచ్చు.


 ఒక చోట కారు తీసుకుని స్వయంగా నడుపుకుంటూ వెళ్ళిపోయి - వేరే ఊళ్ళో వదిలివేయవచ్చు. అతి ఖరీదయిన మెర్సిడెజ్ కార్లు కూడా రెంట్ కి దొరుకుతాయి. ఒక్కొక్క కంపెనీ వందలాది కార్లు ఒక్కొక్క చోట మెయిన్ టైన్ చేస్తుంది. విశాలమైన యార్డ్ లో తళ తళ మెరిసే సరికొత్త కార్లు ట్యాంక్ నిండా పెట్రోలుతో బారులు తీరి సిద్దంగా వుంటాయి. నెట్ లో వివరాలు సరిచూసుకుని కారు నెంబర్ ఇస్తారు. కారు తాళం చెవి కూడా కారుకే తగిలించి వుంటుంది. మనకు కేటాయించిన కారుని తీసుకుని ఝామ్మున వెళ్ళిపోవచ్చు.



 సొంత కార్లు వున్నవాళ్ళు కూడా దూర ప్రయాణాలకు రెంటల్ కార్లనే వాడడం కద్దు. కారు తిరిగి వాపసు చేసేటప్పుడు ఫుల్ ట్యాంక్ పెట్రోల్ తో ఇవ్వాలి. తిరిగి తీసుకునేటప్పుడు కారుని కనీసం చెక్ చేయరు. కాకపోతే శుభ్రంగా తుడిచి అప్పచెప్పాలి.
శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో నుంచి లాస్ వెగాస్ సుమారు అయిదువందల మైళ్ల దూరం. చాలావరకు ఎడారి భూములు. హైవే (ఫ్రీ వే) చాలా బాగుంది. అతి వేగంగా వెళ్ళేవారిని నియంత్రించడానికి పోలీసు పెట్రోలింగ్ వాహనాలు అస్తమానం గస్తీ తిరుగుతూనే వుంటాయి. ఇందుకోసం హెలికాప్టర్లను కూడా వాడుతున్నారు.


 మధ్యలో కారు ఆపి దారి వాకబు చేయడానికి వీలుండదు. రోడ్ మ్యాప్, లేదా జీపీయాస్ సిస్టం ఆధారంగా వెడుతూవుండాలి. మొత్తం మార్గమంతా కొండలమయం. ఒక కొండ ఎక్కడం,దిగడం - మళ్ళీ మరో కొండ ఎక్కడం,దిగడం – ఇలానే  సాగుతుంది.

.




వాహనాల రాకపోకలకోసం నాలుగేసి లేన్ ల చొప్పున ఆ కొండలమీడుగా రోడ్లు వేసారు. ఎక్కడా వొంపులు వుండవు. వేల అడుగులు పైకి వెళ్లి మళ్ళీ ఏటవాలుగా కిందికి దిగిపోతుంటాయి. అమెరికా చేస్తున్న లేదా లోగడ చేసిన రోదసీ పరిశోధనలకంటే – రోడ్లు నిర్మించి వాటిని నిర్వహిస్తున్న విధానమే అపూర్వంగా తోచింది. మధ్య మధ్యలో ఏవేవో పట్టణాలు,పల్లెలు తగిలినా అవి ఫ్రీ వే కు దూరంగానే వుంటాయి.


 వాటికి వెళ్ళాలంటే ఫ్రీ వే నుంచి పక్కకు తొలగి వేరే మార్గంలో ఫ్లయి ఓవర్ల మీదుగా ప్రయాణించాల్సి వుంటుంది. మార్గ మధ్యంలో ఆహార పానీయాలకు వెతుక్కోవాల్సిన పని లేదు.


 మెక్డోనాల్డ్, బర్గర్ కింగ్, స్టార్ బక్స్ వంటివి అన్ని చోట్ల అందుబాటులో వుంటాయి. బాటా షాపుల మాదిరిగా వీటి డిజయినింగ్, పదార్ధాల తయారీ, ధరవరలు ఒకేమాదిరిగా వుంటాయి. కాకపొతే మద్యం తాగి వాహనాలు నడపడం పూర్తిగా నిషేధమే కాదు నేరం కూడా.

 పొతే, గ్యాస్ అంటే పెట్రోలు ధరలే విచిత్రం. రోడ్డుకు ఇవతల బంకులో ఒక ధర వుంటే అవతల బంకులో ఇంకో ధర వుంటుంది. కంపెనీని బట్టి ధరల్లో ఆ వ్యత్యాసం. ధరలను బంకుల్లో ప్రస్పుటంగా ప్రదర్శిస్తుంటారు.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners




  

అమెరికా అనుభవాలు - 12

అమెరికా అనుభవాలు - 12

మైలురాళ్ళు దాటని అమెరికా
మా అమెరికా సందర్శనలో ప్రధాన ఘట్టం కాలిఫోర్నియాతో మొదలయింది.




అమెరికాలో కాలిఫోర్నియా రాష్ట్రానికి అనేక ప్రత్యేకతలున్నాయి. విస్తీర్ణంలో చాలా పెద్దది. ప్రపంచంలోనే ప్రముఖ వాణిజ్య, వినోద కేంద్రాలయిన శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో, లాస్ ఏంజెల్స్, డిస్నీల్యాండ్, హాలీవుడ్ ఈ రాష్ట్రం లోనే వున్నాయి. సిలికాన్ వాలీ గా వినుతికెక్కిన ఈ ప్రాంతంలోనే ఒరేకిల్ వంటి ప్రసిద్ధిగాంచిన ఇన్ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ కంపెనీలు వున్నాయి.




శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో అతి పెద్ద నగరం.గంటకు అరవై మైళ్ల వేగంతో (అమెరికాలో దూరాన్ని మైళ్ళలో కొలుస్తారు. ఈ విషయంలో మాత్రం మన దేశమే అమెరికా కంటే ఒక మైలు ముందుందని చెప్పాలి. వాళ్ళింకా మైలురాళ్ళు దాటనే లేదు.) స్పీడ్ వే లపై రోజూ కొన్ని గంటలపాటు తిరుగుతూ – సుమారు నెల రోజులు వుండి కూడా నగరంలో సగం కూడా చూడలేకపోయాము. మా రెండో అన్నయ్య భండారు రామచంద్ర రావు (స్టేట్ బ్యాంకు సీజీయం గా పని చేసి రిటైర్ అయ్యారు) ఆయన ఇద్దరు కుమారులు – లాల్ బహదూర్, రాజేంద్రప్రసాద్ లు ఒరేకిల్ కంపెనీలో చాలాకాలంగా పనిచేస్తూ శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో లోనే వుంటున్నారు. వీరిలో పెద్దవాడు లాల్ సొంత ఇల్లు కొనుక్కున్నాడు. వాళ్ళ పూనికపై కొన్ని రోజులు వాళ్ళతో గడపాలనే ఉద్దేశ్యంతో మేము అక్కడికి వెళ్ళాము. లాల్ కొనుక్కున్న ఇల్లు – మూడు పడక గదులు, రెండతస్తులు- ముందూ వెనుకా పెరడుతో చాలా సౌకర్యంగా వుంది.


 బయట తిరిగి వచ్చినప్పుడు కారు దిగి గరాజు తలుపు తెరవాల్సిన అవసరం లేకుండా డ్రైవింగ్ సీట్లో కూర్చునే ఒక మీట నొక్కి గరాజు తలుపు (షట్టరు) తెరవచ్చు. లోనికి వెళ్ళగానే ఇలాగే మళ్ళీ మూసివేయవచ్చు. ఆలీబాబా కధల్లో ఓపెన్ ససేమ్, షట్ ససేం అనగానే గుహ ద్వారం తెరుచుకుని, మూసుకుపోయినట్లుగా ఈ ఆటోమాటిక్ లాకింగ్ విధానం కారు గరాజు వున్న ప్రతివారికీ అందుబాటులో వుంది.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 11

అమెరికా అనుభవాలు – 11



దీవిలో ఒక రోజు



 అమెరికా- కెనడా సరిహద్దుల్లో పసిపిక్ మహాసముద్రం దీవులు కొన్ని వున్నాయి.సియాటిల్ నుంచి కెనడాకు రెండున్నర గంటల్లో కారులో వెళ్ళవచ్చు. రోడ్డు మార్గం ద్వారా మాత్రమె కాకుండా హెలికాప్టర్లు, విమానాల ద్వారా కూడా ఆ దీవులను చేరుకోవచ్చు.


 అనకోర్టెస్ అనే పట్టణం నుంచి ఫెర్రీల (పెద్ద పెద్ద మర బోట్లు) ద్వారా కూడా వెళ్ళవచ్చు. మనతో పాటు మన వాహనాలను కూడా ఈ బోట్లలో తీసుకువెళ్ళడానికి వీలుంది. నిర్ణీత రుసుము చెల్లించి సందీప్ కారుని నేరుగా ఫెర్రీ లోని పార్కింగ్ లాట్ లోకి చేర్చాడు. డజన్ల సంఖ్యలో అక్క డ కార్లు పార్క్ చేసుకునే వీలుంది.


 పై అంతస్తులో పర్యాటకులకోసం విశాలమయిన లాంజ్ లు వున్నాయి. అన్ని వైపులా నిలువెత్తు అద్దాలు బిగించడం వల్ల వెచ్చగా, హాయిగా చుట్టూ పరిసరాలను గమనిస్తూ సముద్రయానాన్ని ఎంజాయ్ చేయవచ్చు. ఫెర్రీలో బార్, రెష్టారెంట్ తొ సహా అన్నిరకాల వసతులు వున్నాయి. పిల్లలు ఆడుకోవడానికి ఏర్పాట్లు వున్నాయి.


 గంటన్నర పాటు సముద్రంలో ప్రయాణించి సాన్ జువాన్ (అమెరికన్లు ‘సాన్ వాన్’ అంటారు) దీవుల్లోని ఫ్రైడే హార్బర్ కు చేరుకున్నాము. బోటు నుంచి కారు కిందకు దింపుకుని విశాలమయిన దీవిలో సన్నటి రోడ్లపై కలయ తిరిగాము. దీవికి అన్నివైపులా పసిఫిక్ మహాసముద్రం. ఎక్కడో సుదూరంగా నీలి సముద్రాన్ని నీలాకాశం తాకుతున్న ఫీలింగ్.


 పేరుకు దీవి కానీ ఫ్రైడే హార్బర్ అన్ని వసతులు కలిగిన చిన్నపాటి నగరమనే చెప్పాలి. రెష్టారెంట్లు, సినిమా హాళ్ళు, హోటళ్ళు, మ్యూజియం, చిన్న సైజు విమానాలు దిగడానికి ఎయిర్ స్ట్రిప్, సంపన్నులయినవారు విడిది గృహాలుగా కొనుగోలు చేసుకున్న ఖరీదయిన ఇళ్లు – హాలీవుడ్ చిత్రంలో సెట్ మాదిరిగా చూడచక్కగావుంది. ఇంటి నుంచి తెచ్చుకున్న పెరుగన్నం- పులిహార లాగించి చూడాల్సినవి అన్నీ చూసి వస్తుంటే వర్షం మొదలయింది. సాయంత్రం అయిదు గంటలకే చిమ్మ చీకట్లు కమ్మే వాతావరణం. బోటు లంగరు వేసిన ప్రదేశం కనుక్కునే సరికి తాతలు దిగివచ్చారు. మొత్తానికి ఎలాగయితేనేం – కారుతో సహా తిరిగి బోట్లో పడ్డాం

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners


.


29, జులై 2010, గురువారం

అమెరికా అనుభవాలు – 10

అమెరికా అనుభవాలు – 10



స్నోకాల్మీ ఫాల్స్



ఒక రోజు స్నోకాల్మీ ఫాల్స్ (SNOQUALME FALLS) కి కారులో వెళ్ళాము. సియాటిల్ నుంచి సుమారు గంటన్నర ప్రయాణం. ఎత్తయిన పర్వతాలు,లోతయిన లోయల మీదుగా విశాలమయిన రహదారి. రోడ్డుకు రెండువైపులా నింగిని తాకుతున్నాయా అనిపించేంత పొడవయిన చెట్లు. వాటిని నరికి అడవులను ధ్వసం చేస్తున్న దాఖలాలు మచ్చుకు కూడా కనిపించవు. చెట్లను నరకడంపై గట్టి నిషేధాలు వున్నాయి. కార్చిచ్చుల కారణంగా అడవులు తగలబడి పోవడం తప్పిస్తే దొంగతనంగా చెట్లను నరకడం అన్నది జరగదు.(ఇటీవల కాలిఫోర్నియాలో ఇలాటివి జరిగి వందల ఎకరాల విస్తీర్ణంలో అడవులు కాలిపోయాయి.)


నిజానికి స్నోకాల్మీ ఫాల్స్ అన్నది ఒక కృత్రిమ జలపాతం. లోయల్లో పారుతున్న నీటిని ఒక ఎత్తయిన ప్రదేశం మీదుగా మళ్లించి ఈ జలపాతం ఏర్పడేలా చూసారు. పర్యాటకులకు అవసరమయిన వసతులు అద్భుతంగా కల్పించారు. కాలిబాట మీదుగా లోయలోకి దిగి వెళ్లి ధారగా దూకుతున్న జలపాతాన్ని చూడవచ్చు. పైనుంచి పడుతున్న జలధారలతో కింది భాగంలో నీటి మడుగు ఒక సరస్సు మాదిరిగా తయారయింది. దానిలో బోటింగ్ చేయడానికి రోజూ వందలాదిమంది అక్కడకు వస్తుంటారు. నిజానికి ఇది మన నాగార్జునసాగర్ సమీపంలో వున్న ఎత్తిపోతల జలపాతం కంటే పెద్దదేమీకాదు. అయినా పర్యాటకులను ఆకర్షించడానికి చేసిన ఏర్పాట్లు,రహదారి సౌకర్యాలు చూసి నేర్చుకోవాల్సింది ఎంతో వుంది.


మండే కొండ మరో రోజు మౌంట్ రేనియర్ అనే అగ్ని పర్వతం చూడడానికి వెళ్ళాము. అక్కడకు చేరడానికి కొన్ని వేల అడుగుల ఎత్తున నిర్మించిన విశాలమయిన ఘాట్ రోడ్డులో ప్రయాణం చేయాలి. ఇక్కడ ఘాట్ రోడ్డు అంటే మలుపులు తిరుగుతూ వెళ్లే రోడ్డు కాదు. ఏటవాలుగా సరాసరి కొండమీదికే రోడ్డు నిర్మిస్తారు. ఒక దాని వెంట మరొకటిగా వందలాది కార్లు అమిత వేగంతో ఆ రోడ్లపై పరుగులు తీయడం గమనిస్తే కళ్ళు తిరిగిపోతాయి. మౌంట్ రేనియర్ సజీవ అగ్ని పర్వతం. ఇంకా రగులుతూనే వుంది. ఏదో ఒకనాడు ఇది బద్దలు కాగలదని భావిస్తున్నారు. సియాటిల్ కి ఈ పర్వతం ఒక కొండ గుర్తు. చాలా దూరంలో వున్నా నగరంలో పలుచోట్ల నుంచి ఈ అగ్ని పర్వతం కనిపిస్తూనే వుంటుంది. సందర్శకులకు ఇక్కడ కూడా బ్రహ్మాండమయిన ఏర్పాట్లు చేసారు. అగ్ని పర్వతమే అయినా సంవత్సరంలో చాలా రోజులు మంచుతో కప్పబడే వుంటుంది. ఆ మంచుపై స్కీయింగ్ చేయడానికి సీజనులో పెద్ద సంఖ్యలో పర్యాటకులు వస్తుంటారు. ఈ అగ్ని పర్వతం చరిత్రను వివరించే పెద్ద ప్రదర్శనశాల కూడా వుంది.

 ఇండియా నుంచి వచ్చి ఈ అగ్ని పర్వతం చూసేవారికి ఒక అదనపు ఆకర్షణ కూడా వుంది. దీనికి వెళ్లే దోవలో ‘నారద ఫాల్స్’ కనిపిస్తాయి. నిజానికి మన ‘నారద మహర్షి’ పేరు పెట్టారో లేదా కాకతాళీయమో కానీ ఆ పేరు చూడగానే ఎంతో సంతోషమనిపించింది.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

28, జులై 2010, బుధవారం

అమెరికా అనుభవాలు – 4

అమెరికా అనుభవాలు – 4

గీతల నడుమ జీవితం



నేను ముందు అనుకున్నట్టు సియాటిల్ చిన్న నగరమేమీ కాదు. బహుశా హైదరాబాదుకి రెండు మూడు రెట్లు వుంటుందేమో. అనేక కొండల మీద నిర్మితమయిన నగరమిది. పచ్చదనం పరచుకున్నట్టు ఎటు చూసినా పచ్చని చెట్లు. సియాటిల్ వున్న వాషింగ్టన్ స్టేట్ ని గ్రీన్ స్టేట్ అని ఎందుకు అంటారో ఈ నగరాన్ని చూస్తె అర్ధమవుతుంది. పచ్చదనానికి తోడు విశాలమయిన రహదారులు. ఈ రోడ్లని గమనిస్తే అమెరికన్లని గురించి ఒకరు చెప్పిన విషయం గుర్తుకు వస్తుంది. సుఖప్రదమయిన జీవితం గడపడం వారి లక్ష్యం. అది సజావుగా నడవడానికి అవసరమయిన కొన్ని నియమనిబంధనలు ఏర్పరచుకుని వాటిని ఖచ్చితంగా పాటిస్తున్నారు. ఈ నిబంధనల అమలు మీద సర్కారు ఆజమాయిషీ కంటే స్వచ్చందంగా పౌరులు వాటికి కట్టుబడి వ్యవహరించడం వల్లే అవి విజయవంతంగా అమలు జరుగుతున్నాయని చెప్పవచ్చు. అమెరికాలో మీకు నచ్చిన విషయం ఏమిటంటే ‘రహదారులు’ అని నిస్సంశయంగా నేను జవాబిస్తాను. మనలో చాలామందిమి టీవీలో వీడియో గేమ్స్ చూసి వుంటాము. రోడ్లపై గీతల నడుమ ఎదురుగా వస్తున్న వాహనాలను తప్పించుకుంటూ కారు నడపాల్సివుంటుంది. గీతలకు ఆవలగా ఏమాత్రం పక్కకు జరిగినా ప్రమాదం జరుగుతుంది. అలాగే అమెరికాలో రోడ్లు కూడా. నిర్దిష్టమైన వేగంతో గీతల నడుమ కారు నడుపుకుంటూ వెడితే చాలు, ఎలాటి ఇబ్బంది వుండదు. వాహనాలు వెళ్ళడానికి, రావడానికి వేర్వేరు రహదారులు వుంటాయి. ఒక్కో మార్గంలో మూడు,నాలుగు వరసల్లో వాహనాలు వెడుతుంటాయి. హారన్ మోగించే ప్రసక్తే లేదు. ఓవర్ టేక్ చేయాలంటే ఖాళీగా వున్న మరో వరుసలోకి వెళ్లి వేగంగా దాటి మళ్ళీ మన వరుసలోకి రావాలి. ఇక ఫ్రీవేల ( FREE WAYS) విషయం తీసుకుంటే వాటి నిర్మాణ శైలి పరమాద్భుతంగా వుంటుంది.


 దేశంలోని వివిధ నగరాలను కలుపుతూ నిర్మించిన ఈ ఫ్రీ వేస్ – అనేకనగరాల మధ్యనుంచి వెడుతుంటాయి. వీటిల్లో కార్లు,తదితర పెద్ద వాహనాలు మినహా మిగిలినవి నిషిద్దం. అలాగే కాలి నడకన వెళ్ళేవారు కూడా వీటిపైకి రాకూడదు. ఈ ఫ్రీ వే ఎడమ వయిపు వరసని ‘కార్ పూల్’ అంటారు. ఒకరికి మించి ప్రయాణీకులు వున్న వాహనాలు మాత్రమె ఇందులో వెళ్ళడానికి వీలుంటుంది. ఈ లైన్ లో వెళ్ళే వాహనాలు తక్కువగా వుంటాయి. కనుక వేగంగా వెళ్ళడానికి వీలుంటుంది. రోడ్లమీద వాహనాల రద్దీ తగించడానికి ఈ ‘కార్ పూల్’ పధ్ధతి ప్రవేశ పెట్టారని చెప్పుకుంటారు.


 ఇక్కడ ప్రతి వారికీ కారు వుంటుంది. కనుక ఇద్దరు కలసి వెడితే రెండో కారు బయటకు తీయనక్కరలేదు, కాబట్టి రద్దీ తగ్గుతుందని అంటారు. కార్ పూల్ వరుసలో కాకుండా వేరే వరుసల్లో వాహనాల రద్దీ ఎక్కువగా వుండి చాలా సార్లు ట్రాఫిక్ జామ్ ఏర్పడుతూ వుంటుంది. నిజానికి ఆ వరుసల్లో వెళ్ళే కార్లలో ఒకే వ్యక్తి ప్రయాణిస్తుంటాడు. అయినా సరే కార్ పూల్ వరుసలోకి రావడానికి ప్రయత్నించడు. చేసాడా జరిమానాలు భారీగా వుంటాయి. జరిమానా భయం కన్నా – నిబంధన పాటించాలన్న నిబద్ధతే వారినలా చేయిస్తోందనడం సబబుగా వుంటుంది. అలాగే నాలుగు రోడ్ల కూడళ్ళలో ఏర్పాటు చేసిన ‘స్పెన్సర్’ వ్యవస్థ కూడా ఎంతో బాగుంది. ఇక్కడ ట్రాఫిక్ దీపాలు యిరవై నాలుగ్గంటలు పనిచేస్తాయి. వాహనాల రద్దీ తక్కువగా వుండే అర్ధరాత్రి సమయాలలో ఈ స్పెన్సర్ లు ఉపయోగపడతాయి. ఎదుటివయిపునుంచి వాహనాలు రాకపోయినా ఎర్రదీపం కారణంగా కారు నిలపాల్సిన అవసరం లేకుండా రోడ్ల కింద అమర్చిన ఈ స్పెన్సర్ లు – కారు ముందు టైర్లు తాకగానే – గ్రీన్ సిగ్నల్ పడేలా చూస్తాయి.

నడిచే వాడిదే రోడ్డు

ఇక్కడి వారికి ఏమున్నా లేకపోయినా కారు మాత్రం వుండి తీరాలి. కారు లేక పోతే కాలూ చేయీ ఆడదు. రోడ్లమీద నడిచేవారు అంతంత మాత్రంగానే కానవస్తారు. కానీ వాళ్ళదే ఇక్కడ హవా. ఎంతో వేగంగా వెళ్ళే వాహనమయినా సరే నడిచి వెళ్ళే వారు కనబడగానే ఆగిపోతుంది. వాళ్ళు రోడ్డు దాటి వెళ్లేవరకూ అన్ని వాహనాలు తటాలున నిలబడి పోతాయి.


 నడిచివెళ్లేవారిని డీ కొడితే అదో పెద్ద నేరం. ఆ కేసునుంచి బయటపడాలంటే చాలా పెద్ద మొత్తంలో నష్ట పరిహారం చెల్లించుకోవాల్సి వుంటుంది. రద్దీగా వుండే రోడ్లని క్రాస్ చేయడానికి కూడళ్ళ వద్ద నాలుగు వయిపులా ‘సిగ్నల్ పుష్ బటన్లు’ వుంటాయి.


 వాటిని ప్రెస్ చేస్తే రోడ్డు దాటడానికి వీలుగా రెడ్ లైట్ మారిపోయి తెల్లదీపం వెలుగుతుంది. ఇలాటి ఏర్పాటు అన్ని నగరాల్లోనూ వుంది.

క్లిష్ట సమస్యకు సింపుల్ పరిష్కారం  

ఎప్పుడు జనసందోహంతో వుండే మార్కెట్ ప్రదేశాలలో నడిచి వెళ్ళే వాళ్ళు -  రోడ్లు దాటడానికి విద్యుత్ దీపాలతో అవసరంలేని ఒక పద్దతి ఇక్కడ  అనుసరిస్తున్నారు. అది మనదగ్గర కూడా ప్రవేశపెడితే బాగుంటుందేమో.





 అదేమిటంటే రోడ్డుకు ఇరువైపులా ఒక బాస్కెట్ లో కొన్ని జండాలు ఉంచుతారు. రోడ్డుదాటాలనుకునేవారు ఒక జండా చేతిలోకి తీసుకుని వెళ్ళాలి. ఆ జండా చేతిలో వుంటే చాలు - రోడ్డుపై పై వెళ్ళే వాహనాలన్నీ టక్కున ఆగిపోతాయి.


 రోడ్డుదాటగానే రెండో వైపువున్న బాస్కెట్ లో జండా ఉంచేసి వెళ్లిపోవచ్చు.చిన్న పిల్లలు, వృద్ధులు, పిల్లల తల్లులకు యిది చాలా ఉపయుక్తంగా వుంది.  యెంతో క్లిష్టంగా అనిపించే సమస్యకు వాళ్ళు కనుగొన్న 'సులువయిన' పరిష్కారం ఇది. ట్రాఫిక్ సమస్యలపై అధ్యయనం పేరుతో విదేశీ పర్యటనలు చేసే  పోలీసు అధికారుల కళ్ళలో యిది పడకపోవడం విచిత్రమే మరి.
           
ట్రాఫిక్ కు సంబంధించి కొట్టవచ్చిన్నట్టు కనబడే మరో విషయం ఏమిటంటే ఎక్కడా రోడ్లమీద ట్రాఫిక్ పోలీసులు జాడ కనబడదు. వాళ్ళు హమేషా వాహనాల్లో తిరుగుతూ అతి వేగంగా వెళ్లే వాహనాలను అదుపు చేస్తుంటారు. జాతీయ రహదారులపై ఈ పోలీసులు హెలికాప్టర్లలో గస్తీ తిరుగుతుంటారు. వాహనదారులు భయపడేది వీరికే. అతి వేగంగా వెళ్లే వాహనాలను పట్టుకోవడానికి అప్పుడప్పుడు వీరు రోడ్ల పక్క చెట్ల మాటున మాటు వేస్తారు. వీరి వాహనంలో వైర్లెస్ టెలిఫోను, కంప్యూటర్, ఇంటర్నెట్ తో పాటు ‘గన్’అని పిలిచే ఒక పరికరం వుంటుంది. ఈ పరికరాన్ని రోడ్లపై వేగంగా వెడుతున్న వాహనాల వయిపు గురిపెట్టి వుంచుతారు. నియమిత వేగాన్ని మించి ప్రయాణిస్తున్న వాహనాన్ని ఈ పరికరం గుర్తించి కారు నంబరుతో సహా నమోదు చేస్తుంది.


 మన వైపు చలాన్ చెయ్యడం చూసివుంటారుకదా. ఇక్కడ టికెట్ ఇవ్వడం అంటారు. కారు నంబర్ ను బట్టి కంప్యూటర్ ద్వారా వాహనదారుడికి చెందిన వివరాలన్నీ వారికి ఇట్టే తెలిసిపోతాయి. టికెట్ నేరుగా ఇంటికే వస్తుంది. కోర్టులో జరిమానా చెల్లించుకోవాలి. ఇలాటి టికెట్ల సంఖ్య పెరిగిందంటే డ్రైవింగ్ లైసెన్స్ ఆటోమాటిక్ గా రద్దయిపోతుంది. లైసెన్స్ పోయి కారు నడపలేకపోతే జీవచ్చవం కింద లెక్క. అంతే కాదు- ఎక్కువసార్లు పోలీసులకు దొరికిపోయిన రికార్డ్ వుంటే కారు ఇన్సూరెన్స్ ప్రీమియం పెరిగిపోతుంది. మరోసారి కారు కొనుక్కోవడానికి అప్పు పుట్టదు కాక పుట్టదు.అలాగే బ్యాంకుల్లో అప్పులు కూడా.

కారు భీమా వుంటే ఆ ధీమాయే వేరు కదా! 

 పౌరులందరికీ సోషల్ సెక్యూరిటీ నంబర్ ఇచ్చి వారి సమస్త వివరాలను కంప్యూటర్లలో నిక్షిప్తం చేయడం ద్వారా అన్ని రకాల అక్రమాలకూ కళ్ళెం వేయగలిగారు. చెల్లని చెక్కులు ఇవ్వడం, అద్దెలు ఎగ్గొట్టి ఇల్లు మారిపోవడం, బ్యాంకులనుంచి తీసుకున్న రుణాలు అనుకున్న వ్యవధిలో చెల్లించకపోవడం, ప్రమాదకరంగా కార్లను నడపడం ఇలా ఏది చేసినా కంప్యూటర్ల ద్వారా తెలిసిపోయి చట్టం చేతికి సులువుగా చిక్కిపోతారు. ఈ విధంగా క్రమబద్ధమయిన, చట్టబద్ధమయిన జీవనానికి ప్రజలు అలవాటు పడేలా చేయడానికి కంప్యూటర్ పరిజ్ఞానాన్ని వినియోగించుకుంటున్న తీరు హర్షణీయం.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners