మార్పు చూసిన కళ్ళు లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
మార్పు చూసిన కళ్ళు లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

1, ఆగస్టు 2010, ఆదివారం

అమెరికా అనుభవాలు – 25


అమెరికా అనుభవాలు – 25


ఇంటూ 45


ఇక్కడికి టూరిష్టులుగా వచ్చేవారిలో చాలా మంది ‘ఇంటూ 45’ ఫోబియాతో సతమవుతుంటారని ఒక జోక్ ప్రచారం లో వుంది. డాలర్ మారకం రేటు మన దేశంలో 44 రూపాయలో లేక 45 రూపాయలో వుండవచ్చు.కానీ, ఇక్కడ డాలర్ అంటే డాలరే!. అలా అనుకోకపోతే హోటళ్ళలో ఒక కప్పు కాఫీ కూడా తాగలేము. అనుకుంటే మాత్రం ‘ఇంత ధరా’ అనిపిస్తుంది .


డాలరు లోకం

‘ఏమిటి ఈ చొక్కా ఇంత ఖరీదా! అదే మన అమీర్ పేటలో అయితేనా!’ – అని అనుకునేవాళ్ళు ఇక్కడ చాలా మంది కనిపిస్తుంటారు.


ఈ తళతళ అంతా మనదగ్గరే

అమెరికా-చైనా భాయీ భాయీ


రెడ్ సాల్యూట్  


ప్రపంచీకరణ – నూతన భౌగోళిక సరళీకృత ఆర్ధిక విధానాల వల్ల ఎక్కువ బాగుపడుతున్న దేశం చైనానే అనిపిస్తుంది. అమెరికాలో అమ్మే పిల్లల బొమ్మల నుంచి పెద్ద పెద్ద వస్తువుల వరకు ఎక్కువ భాగం చైనాలో తయారయినవే కానవస్తాయి. కొద్ది ప్రతిఫలానికి (చీప్ లేబర్ అంటారు – ఎందుకో ఆ మాట వాడాలనిపించడం లేదు) పనిచేసే పనివారు ఆ దేశంలో సమృద్ధిగా వుండడంవల్ల చౌకగా వస్తువులను ఉత్పత్తి చేయడానికి వీలుంది. వస్తువుల నాణ్యత విషయంలో రాజీపడకుండా ఆజమాయిషీ చేయగలిగిన యంత్రాంగం వుండడం వారికి వున్న మరో అదనపు వీలు.


బొమ్మలమ్మ బొమ్మలూ- పీకింగు బొమ్మలూ

 చౌకగా వస్తువులను ఉత్పత్తి చేయగల కార్మిక సంపద మనకూ వుంది. కానీ ‘నాణ్యత’ అనే మరో పదం – అంతర్జాతీయ విపణి లో మనల్ని దూరంగా నెడుతోంది. చైనాలో పనిచేసేవారితో పాటు – వారి చేత నిబద్దతతగా ‘పనిచేయించగల’ యంత్రాంగం వుండడం వల్ల – అమెరికన్ కంపెనీలు నిర్దేశించే ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా వస్తువుల ఉత్పత్తికి వీలవుతోంది. వస్తువు ధరతో పాటు నాణ్యతను కూడా పట్టించుకునే అమెరికన్ కార్పోరేట్ కంపెనీలు చైనా పట్ల మొగ్గుచూపుతున్నాయి. ఇక్కడి ఇండియన్ స్టోర్లలో తప్పిస్తే – ‘మేడ్ ఇన్ ఇండియా’ సరకులు వేరే చోట కానరావు. ఆహార పదార్ధాలు, ఫాన్సీ వస్తువులకు మార్కెటింగ్ అవకాశాలు ఇక్కడ పుష్కలంగా వున్నప్పటికీ వాటిని సద్వినియోగం చేసుకోలేకపోవడం మన దురదృష్టం.

ముక్తాయింపు


అమెరికా లో దాదాపు అయిదు మాసాలు గడిపి – తిరిగి వచ్చేముందు – చుట్టపక్కాలు, స్నేహితులకు గుర్తుగా ఇచ్చేందుకు వస్తువులు, కానుకలు కొనాలని ముమ్మరంగా షాపింగ్ చేసాము. కానీ ఇంటికి వచ్చిన తరవాత చూసుకుంటే ఎక్కువ భాగం ‘మేడ్ ఇన్ చైనా’ అనే లేబుళ్ళే కనిపించాయి. ఇదేమిట్రా అని ఆశ్చర్యపోతుంటే ఒక మిత్రుడిలా అన్నాడు.


‘నిరుడు అమెరికన్ దినోత్సవం కోసం నా స్నేహితుడొకడు అమెరికా జాతీయ పతాకం కొన్నాడు. దాని మీద మేడ్ ఇన్ చైనా అని రాసుంది.’


ఎడారిలో ఒంటె - గుడారం కధ గుర్తువస్తోందా!  


ఇది నవ్వులాటకు చెప్పిన విషయం కావచ్చేమో కానీ ఇందులో ఎంతో వాస్తవం వుంది.

అమెరికాలో నచ్చిన విషయం రోడ్లు అని చెప్పాను కదా. మరో సంగతితో ఈ అనుభవాల సమాహారాన్ని ముగిస్తాను.

“ఈ దేశంలో వున్న అయిదు మాసాలు శుద్ధమయిన గాలి పీల్చాను. పరిశుభ్రమయిన నీళ్ళు తాగాను”

అంకితం



అమెరికాని తొలిసారి సందర్శించే ‘తెలుగు’ తలిదండ్రులందరికీ ..................

-భండారు శ్రీనివాసరావు
302- మధుబన్,
యల్లారేడ్డిగూడా, శ్రీ నగర్ కాలనీ, హైదరాబాద్ – 500 073
ఫోన్: 040- 2373 1056
ఈమెయిలు:
bhandarusr@yahoo.co.in
bhandarusr@gmail.com

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

31, జులై 2010, శనివారం

అమెరికా అనుభవాలు - 22

అమెరికా అనుభవాలు - 22




చిరంజీవి క్రేజ్




ఏ దేశమేగినా నేనే నెంబర్  వన్

 
సియాటిల్ లో వుండగా రెండు సినిమాలు చూసాము. చిరంజీవి నటించిన ‘టాగూర్’ చిత్రాన్ని ప్రత్యేకంగా ప్రదర్శిస్తూ వున్నారని తెలుసుకుని చూద్దామని వెళ్ళాము. ఒక్కొక్క టిక్కెట్టు పది డాలర్లు. మామూలుగా అమెరికన్ సినిమాలయితే ఇంత ఖరీదు వుండదు. నెట్లో టికెట్లు బుక్ చేసుకున్నాము. హౌస్ ఫుల్ అయింది. సియాటిల్ లో అంత మంది తెలుగు వాళ్ళు వున్న సంగతి ఆ సినిమాకు వెళ్ళినతరవాత తెలిసింది. హైదరాబాద్ క్రాస్ రోడ్ లో సినిమా చూస్తున్న ఫీలింగ్ కలిగింది. ఒకటే చప్పట్లు- డాన్సులు. తెరమీద చిరంజీవి కనిపించినప్పుడల్లా ఈలలు-కేకలు. సినిమా ప్రొజెక్షన్ చేస్తున్న అమెరికన్ ఆపరేటర్ కి బుర్ర తిరిగిపోయి వుంటుంది. నాలాటి వాళ్ళు – అంటే అయిదు పదులు దాటిన వాళ్ళు – నాలుగయిదు జంటలు తప్ప మిగిలిన ప్రేక్షకులందరూ ముప్పయి సంవత్సరాల లోపు వాళ్ళే.






మరో రోజు ఏ ఎం సీ అంటే అమెరికన్ మూవీ కార్పోరేషన్ నిర్వహించే సినిమా హాలులో ఒక ఇంగ్లీష్ సినిమా చూసాము. ఈ కార్పోరేషన్ కు దేశమంతటా థియేటర్ లు వున్నాయి. ఒక్కో కాంప్లెక్స్ లో అనేక థియేటర్ లు వుంటాయి. కౌంటర్ దగ్గర టికెట్ తీసుకునే వద్దనుంచి ఇంటర్వెల్ లో కాంటీన్ సర్వీసు వరకు ప్రేక్షకులందరూ ఎంతో క్రమ శిక్షణతో మెలుగుతారు. ఎల్లో లైన్ దాటి వెళ్లరు. చాల సినిమా హాళ్ళలో కష్టమర్ సర్వీసు సెంటర్లు వుంటాయి. అనువయిన సీటు దొరకలేదని వాళ్లకు పిర్యాదు చేస్తే కోరిన సీటు కేటాయించి తరువాత ఆటకు పంపుతారు. కౌంటర్ దగ్గర టికెట్ కొనుక్కునే పద్ధతికి అదనంగా ఇప్పుడు అన్ని సినిమా హాళ్ళలో టికెట్ వెండింగ్ మిషన్లు ఏర్పాటు చేస్తున్నారు. క్రెడిట్ కార్డ్ స్వైప్ చేసి ఎవరికివారే కావాల్సిన టికెట్లు కొనుక్కోవచ్చు.



మైక్రోసాఫ్ట్ టెంపుల్


పశ్చిమంలో పరమేశ్వరుడు


సియాటిల్ లో హిందూ రెలిజియన్ సెంటర్ వుంది. దీని నిర్మాణానికి మైక్రోసాఫ్ట్ సంస్త లక్షల డాలర్ల భూరి విరాళం ఇచ్చింది. గుడి ఎంతో శుభ్రంగా ప్రశాంతంగా వుంది. శ్రీ వెంకటేశ్వర స్వామి – శివపార్వతులు – లక్ష్మీనారాయణలు – గణపతి – కుమారస్వామి – ఇలా ఎందరో దేవతా మూర్తుల పాలరాతి విగ్రహాలు ప్రతిష్టించారు. ఇక్కడి పూజారి తెలుగువారే. భార్యా కుమార్తె తో కలసి ఆలయ ఆవరణ లోనే నిర్మించిన ఇంట్లో వుంటారు. డిల్లీ లో సంస్కృతంలో పీజీ చేసారు. హైదరాబాదులో మర్రి చెన్నారెడ్డి మానవ వనరుల అభివృద్ధి సంస్త లో పని చేస్తున్న శ్రీ విజయరాఘవాచారి తనకు గురు సమానులని చెప్పారు. ఈ గుడిలో నిర్వహించిన దసరా, దీపావళి ఉత్సవాలకు మేము కూడా హాజరయ్యాము.

వెల్లువెత్తిన తెలుగుతనం

మరో రోజు సియాటిల్ ఆంధ్రా అసోసియేషన్ వారు నిర్వహించిన కార్యక్రమానికి వెళ్ళాము. ఒక స్కూల్లోని ఆడిటోరియం లో దాన్ని నిర్వహించారు.



 అది చూసిన తరవాత ఆ స్కూలు విద్యార్ధులు యెంత అదృష్టవంతులో అనిపించింది. క్రీడా మైదానం, బాస్కెట్ బాల్ కోర్టు, ఫుట్ బాల్ మైదానం, స్విమ్మింగ్ పూల్, కంప్యూటర్ లేబొరేటరీ, కారు పార్కింగ్ స్తలం చూస్తుంటే ఈ దేశంలో విద్యారంగానికి యెంత పెద్ద పీట వేస్తున్నారో అర్ధమయింది.

మారని కట్టూ బొట్టూ


ఆంధ్రా అసోసియేషన్ వారి సాంస్కృతిక కార్యక్రమం కూడా చాలా బాగుంది.చక్కని హాస్య నాటికతో పాటు – సంగీత విభావరిని నిర్వహించారు. ప్రేక్షకులందరూ 30-35 సంవత్సరాల మధ్య వయస్సు వారే. యిప్పటి సినిమా పాటలతో పాటు యాభయి సంవత్సరాల కిందటి తెలుగు సినిమా పాటలను స్వర బద్ధంగా పాడడం అద్భుతంగా తోచింది.
 అలాగే నాటిక కూడా. వేషాలు వేసినవారందరూ బిజీగా ఉదయం నుంచి రాత్రి వరకూ ఉద్యోగాలతో తీరిక లేనివాళ్ళే. ఎప్పుడు రిహార్సల్స్ అవీ చేసారో కానీ ఎక్కడా తడబడకుండా ప్రదర్శనని రక్తి కట్టించారు.

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 21



అమెరికా అనుభవాలు – 21




అతిధి దేవోభవ

రండి బాబూ రండి


శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో లో వున్న రోజుల్లోనే ఒక రోజు నాపా వ్యాలీకి వెళ్ళాము. వైన్ తయారీకి ప్రపచ ప్రసిద్ధి పొందిన ప్రదేశాల్లో ఇదొకటి. ఎక్కడ చూసినా వందల వేల ఎకరాలలో ద్రాక్ష తోటలే కనిపించాయి. వైన్ తయారుచేసే కంపెనీలు డజన్ల కొద్దీ వున్నాయి. వీటిని చూడడానికి సందర్శకులను అనుమతిస్తారు. అంతే కాదు, ప్రత్యేకంగా గైడ్లను వెంట పంపి – కర్మాగారంలోని వివిధ విభాగాలను చూపిస్తూ - వైన్ తయారు చేయడంలో ఇమిడివున్న అనేక అంశాలను విశదంగా వివరిస్తారు. తరువాత వైన్ టెస్టింగ్ రూములకు తీసుకువెళ్ళి వారు తయారు చేసే ప్రసిద్ధ బ్రాండుల వైన్ ని మచ్చుకు రుచి చూపిస్తారు.

"యెంత రుచి యెంత రుచి  యెంత రుచిరా"

 ఇవన్నీ ఉచితమే. కొనాలనే నిబంధన ఏమీ లేదు. కాకపోతే, ఈ కంపెనీలు తమ ఉత్పత్తుల ప్రచారం – మార్కెటింగ్ వ్యూహాల్లో భాగంగా ఇలాటివన్నీ చేస్తాయని చెప్పుకుంటారు.

మంచులో షికారు.



ముంచెత్తిన మంచులో...

కొత్త సంవత్సరం తొలిరోజుల్లో సియాటిల్ లో మంచు విపరీతంగా కురిసింది. మంచు కురవడం అన్నది ఈ నగరానికి కొత్తేమీ కాకపోయినా, ఇంత మంచుని గత రెండు దశాబ్దాలుగా చూడలేదని స్తానికులే చెప్పారు. ఇళ్లూ వాకిళ్ళూ, రహదారులు, కాలిబాటలూ అన్నీ మంచుతో కప్పుకుపోయాయి. జన జీవనం అస్తవ్యస్తం అయింది. పిల్లల బడులకు సెలవు ప్రకటించారు. మంచు రోడ్లపై కార్లు నడపడం కష్టం అనుకున్న వాళ్ళు ఆఫీసులకు ఎగనామం పెట్టారు. మాస్కోలో దాదాపు అయిదేళ్ళ పాటు ఇలాటి వాతావరణానికి నిత్యం అలవాటు పడిన ప్రాణాలు కాబట్టి నేనూ మా ఆవిడా బయటపడ్డాము. తెల్లటి పూలరేకుల మాదిరిగా మంచు కురుస్తోంది. రోడ్లమీద కార్ల సంచారం పూర్తిగా తగ్గిపోయింది. అరకొరగా కానవస్తున్న వాహనాలు కూడా నెమ్మదిగా, జాగ్రత్తగా సాగుతున్నాయి. రోడ్లమీద గీతలు మంచువల్ల కానరాకుండా పోవడంతో వాహనదారులకు దిక్కుతోచడం లేదు. మేమిద్దరం కానరాని కాలిబాటపై – మడి మెల వరకు మంచులో కూరుకుపోతున్న కాళ్ళను పైకి లాక్కుంటూ – జారిపడకుండా చూసుకుంటూ- రెండు మైళ్ల దూరంలో వున్న ఫాక్తోరియా మాల్ అనే పెద్ద షాపింగ్ సెంటర్ కు వెళ్ళాము.
మరో ప్రపంచం ఒకే కప్పుకింద ఒకే ఆవరణలో వున్న వివిధ దుకాణాల సముదాయం ఇది. సుమారు వెయ్యి కార్లు ఎలాటి ఇబ్బందీ లేకుండా పార్క్ చేసుకోవడానికి వీలయిన పార్కింగ్ లాట్ వుంది. నలువైపులా ప్రవేశ ద్వారాలున్న ఈ మాల్ లో ప్రపంచ ప్రసిద్ధి చెందిన దుస్తులు, పాదరక్షలు, నగలు, పుస్తకాలు, ఔషధాలు, ఎలెక్ట్రానిక్ వస్తువులు, పిల్లల బొమ్మల దుకాణాలు, బ్యూటీ పార్లర్లతోపాటు పోలీస్ స్టేషన్, పోస్ట్ ఆఫీస్, బ్యాంకులు, ఏటీఎం లు వున్నాయి. తాజా కూరగాయలు, పాలు, మాంసం విక్రయించే దుకాణాలున్నాయి. ఓ డజనుకు పైగా రెష్టారెంట్లు వున్నాయి. వివిధ దేశాలకు చెందిన ఆహార పదార్ధాలు లభిస్తాయి. ఇలాటి పెద్ద మాల్స్ సియాటిల్ లో పాతికకు పైగా వున్నాయి. వీటిని చూడాలన్నా, షాపింగ్ చేయాలన్నా - డబ్బు మాటేమో గానీ గంటలకొద్దీ సమయం ఖర్చు చేయాల్సివుంటుంది.




మాయా మహలు కాదిది- కేవలం మాలే

 ఐకియా, బెస్ట్ బై, కాస్ట్ కో వంటి పెద్ద పెద్ద మాల్స్ అనేకం వున్నాయి. వీటిల్లో షాపింగ్ చేయడానికి వెళ్ళినప్పుడు పిల్లలను వదలడానికి రిక్రియేషన్ సెంటర్లు వుంటాయి. దేశవ్యాప్తంగా ఇలాటి మాల్స్ అన్ని నగరాల్లో, పట్టణాలలో కనిపిస్తాయి. వీటి ఆవిర్భావంతో రిటైల్ మార్కెట్లు అంతరించిపోతున్నాయంటారు.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 19

అమెరికా అనుభవాలు – 19

హాలీవుడ్


కళాకారుల కలల గమ్యం


ఆ రాత్రి హోటల్లో గడిపి – మర్నాడు లాస్ ఏంజెల్స్ డౌన్ టౌన్ మీదుగా యావత్ సినీ ప్రపంచానికి రాజధాని అయిన హాలీవుడ్ కి వెళ్ళాము. అక్కడ అతి పెద్ద సినీ స్టుడియో – ‘యూనివర్సల్ స్టుడియో’ ని చూసాము. సందర్శకులనందరినీ అధునాతన టూరిష్టు బస్సుల్లో కూర్చోబెట్టి గైడ్లు స్టుడియో అంతా తిప్పి విశేషాలను వివరిస్తారు. ఇదొక మాయామేయ ప్రపంచం. సినిమాల్లో చూసిన దానికన్నా ఇక్కడ చూసిన వింతలూ విశేషాలే మరెంతో గొప్పగా వున్నాయి. వరదలు, భూకంపాలు, అగ్ని ప్రమాదాలు అన్నీ కృత్రిమమే. కానీ ఎంతో స్వాభావికంగా వుండి గగుర్పాటు కలిగిస్తాయి.




మనల్ని బస్సులో తీసుకువెడుతుంటారు. సెట్లోకి వెళ్ళగానే ఎదురుగా ఒక రైలు వస్తుంటుంది. పట్టాలు తప్పి వంతెన మీదుగా నదిలోకి ఒరిగిపోతుంది. బోగీలు నీళ్ళలో కొట్టుకుపోతుంటాయి. ఇంజను వంతెన మీదుగా వేళ్ళాడుతుంటుంది. హాహాకారాలు-ఆర్తనాదాలు. నిమిషాల్లో అంతా గందరగోళం. కొద్దిసేపటిలో అన్నీ మామూలే. రైలు రైలు లాగే వుంటుంది. ఇంజనూ,బోగీలు యధాస్తానాలలోకి వస్తాయి. మనం వొళ్ళు జలదరిస్తుండగా బస్సులో బయటకు వస్తాము

రైలు పడిపోతున్నదా - కాదు వారి మాయలో మనమే పడిపోతున్నాము

మరో స్టుడియోలోకి తీసుకు వెడతారు. రెండు వైపులా ఎత్తయిన భవంతులు. లోపల దీపాలు వెలుగుతుంటాయి. ఆకస్మికంగా భూకంపం వచ్చినట్టు చప్పుడు. కరెంటు పోతుంది. అంతా అంధకారం. ఇళ్లు పేక మేడల్లా కూలిపోతుంటాయి. నిమిషాల్లో అంతా మామూలే. కూలిన భవంతులు ఎక్కడివక్కడ అతుక్కుని తిరిగి యధాతధంగా నిలబడతాయి.
అలాగే మరో దృశ్యం.

మంటలు కావు - మాయలు

పెద్ద భవనానికి మంటలు అంటుకుంటాయి. విపరీతమయిన గాలి వీస్తుంటుంది. తలుపులు కిటికీల నుంచి అగ్నికీలలు మనవైపు దూసుకు వస్తాయి. మంటల వేడికి వాతావరణం అంతా వేడెక్కుతుంది. మళ్ళీ షరా మామూలే! క్షణాల్లో ఎక్కడి మంటలు అక్కడే హుష్ కాకి. భవనం చెక్కుచెదరకుండా దర్శనమిస్తుంది.

జురాసిక్ పార్క్

గతంలో ఈ స్టుడియోలో నిర్మించిన భారీ చిత్రాల సెట్టింగులను అలాగే వుంచేసి సందర్శకులకు చూపిస్తున్నారు. మేము ప్రయాణిస్తున్న బస్సు ఒక బరాజ్ పక్కగా ఆగింది. ఆనకట్టకు పగులుపడి కొద్ది కొద్దిగా నీరు బయటకు వస్తోంది. నిమిషాల్లో గండి పెద్దదయింది. రిజర్వాయర్లో నీరంతా ఒక్కసారిగా వరదలా ముంచెత్తింది. ఇది కూడా సినీ ‘మాయే’.

ఓస్ ! జాస్ అంటే ఇదేనా!



సందర్శకుల వినోదం కోసం ఈ స్టుడియోలో అనేక థీం పార్కులు ఏర్పాటుచేశారు. సమయాభావం వల్ల కొన్ని మాత్రమె చూడగలిగాము. జురాసిక్ పార్క్ పేరుతొ ఏర్పాటు చేసిన థీం పార్క్ ఎంతో బాగుంది. వేగంగా ప్రవహించే నీటి వాగు లో బోటులో కూర్చోబెట్టి తీసుకువెడతారు. నీటి తుంపరలు పడి దుస్తులు తడిసిపోకుండా రెయిన్ కోట్లు ధరించాల్సి వుంటుంది.

నవరసాల సమ్మేళనం   
మనం ఎక్కిన బోటు వేగంగా వెడుతూ, సుళ్ళు తిరుగుతూ కొండలు కోనల నడుమ ప్రయాణిస్తూ వుంటుంది. అడవులలోని చెట్ల మధ్య నుంచి భీకరమయిన డైనాసిరస్ లు మెడలు సాచి మనల్ని కొరుక్కుతినాలని చూస్తుంటాయి.

ఇక ఇంతే సంగతులు - చిత్తగించగలరు   

 ఇంతలో మన బోటు ఒక జలపాతం పై అంచుకు చేరి కొన్ని క్షణాలు ఆగుతుంది. ఎదుటినుంచి ఒక పెద్ద డైనాసిరస్ తల వేగంగా మన వైపు దూసుకు వస్తుంది. కోరలు సాచి మనల్ని పట్టుకునేలోగా బోటు అమాంతం ఎనభయి అడుగుల ఎత్తునుండి కిందకు జారిపోతుంది. బోటుతో సహా కిందవున్న నీటి చలమలో పడిపోతాము.

అమ్మయ్య వొడ్డున పడ్డాము

 యెంత గుండె ధైర్యం వున్న వారికయినా సరే ఒక్కసారి వొళ్ళు జలదరిస్తుంది. జలపాతంలోకి జారిపోయేటప్పుడు భయంతో కేకలు పెట్టే సందర్శకుల మొహాల్లోని హావభావాలను ఫోటోలు తీసి ఇస్తారు. కొంత ధర చెల్లించాలనుకోండి.

పిల్లల ప్రపంచం

మునుపటి సోవియట్ యూనియన్ లో మాదిరిగానే అమెరికాలో కూడా పిల్లలకు ప్రత్యెక ప్రాధాన్యత వుంది. వాళ్ళు వాడే సబ్బులు, క్రీములు, ఆహార పదార్ధాలు, బొమ్మలు అన్నీ ప్రత్యేకంగా వుంటాయి. వాటిని వారి వారి వయస్సులను బట్టి ప్రత్యేకంగా తయారుచేస్తారు. అలాగే పిల్లల కోసం విడిగా టీవీ చానల్స్ వున్నాయి. వారి అభిరుచుల ప్రకారం కార్యక్రమాలను వినోదభరితంగా, విజ్ఞాన సహితంగా రూపొందిస్తారు. ఇటీవల విడుదలయిన ష్రెక్ చలనచిత్రం పిల్లల కోసమే నిర్మించారు. పూర్తిగా కంప్యూటర్ పరిజ్ఞానంతో రూపొందించిన ష్రెక్ చిత్రాన్ని చిత్రీకరించిన విధానాన్ని వివరించే డాక్యుమెంటరీలు కూడా విడుదలయ్యాయి. రికార్డు స్తాయిలో కలెక్షన్లు సాధించిన ష్రెక్ చిత్రం పై రూపొందించిన 4-D చిత్రాన్ని యూనివర్సల్ స్టుడియోలో చూసాము.


 3-D చిత్రం కన్నా దీనిలో ఎఫెక్ట్ లు ఎక్కువ. సినిమాలో కానవచ్చే చిన్న చిన్న విచిత్రజీవులు సినిమా చూస్తున్న ప్రేక్షకుల శరీరాలపై పాకుతున్న అనుభూతిని కలిగించారు. పాము ఛివాలున పడగ విసిరితే అది మన మొహం దాకా వచ్చి విషం చిమ్మినట్టు నీటి తుంపరలు పడతాయి. అలాగే ఉత్తర ధృవానికి చిన్న విమానంలో ప్రయాణిస్తూవుంటాము. మధ్యలో ఇంజిన్ చెడిపోతుంది. మంచు అఖాతాల నడుమగా విమానం ఒంకర్లు తిరుగుతూ వేగంగా దూసుకుపోతూ వుంటుంది. మనం కూర్చున్న కుర్చీలు కూడా విమానం లాగే ఒంకర్లు తిరిగిపోతుంటాయి. ఇలాటి ఎన్నో వింత వింత అనుభూతుల్ని మనసులో పదిలపరచుకుంటూ హాలీవుడ్ కూ, లాస్ ఏంజెల్స్ కూ గుడ్ బై చెప్పాము.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

30, జులై 2010, శుక్రవారం

అమెరికా అనుభవాలు – 17

అమెరికా అనుభవాలు – 17



కొలొరాడో లోయలు

ఈ రంగుల రాళ్ళలో ఏ గుండెలు దాగెనో



అటు సంపన్నులకూ ఇటు సామాన్యులకూ ఆహ్లాదాన్ని అందించే లాస్ వెగాస్ నుంచి బయలుదేరి గ్రాండ్ కేనియాన్ వెళ్లి అక్కడి ఇంటూరిస్ట్ హోటల్లో బస చేసాము. ఆ రాత్రి ఐమాక్స్ ధియేటర్లో గ్రాండ్ కేనియాన్ గురించిన డాక్యుమెంటరీ చూసాము. కళ్ళు గిర్రున తిరిగే ఆ లోయల్లో కొన్ని వందల అడుగుల లోతుకు హెలికాప్టర్ లో దూసుకు వెళ్ళిన దృశ్యాలను తాటి ప్రమాణం కలిగిన విశాలమయిన వెండి తెరపై చూసి సంభ్రమాశ్చర్యాలకు లోనయ్యాము.



కొన్ని లక్షల సంవత్సరాలకు పూర్వం కొలరాడో నది వేగంగా పారుతూ, వొడ్డులను వొరుసుకుంటూ ఉధృతంగా ప్రవహించిన కారణంగా ఈ లోయలు సహజసిద్దంగా ఏర్పడ్డాయని చెబుతారు.

ఇది ప్రకృతి చెక్కిన శిల్పం  




గ్రాండ్ కేనియన్ లో సూర్యోదయ దృశ్యాన్ని చూడడానికి టూరిస్టులు ఉత్సాహపడతారు. ఇందుకోసం పొద్దుపొడ వకముందే నిద్దర్లు లేచి, సుప్రభాత సేవకు వెళ్ళేవారిమాదిరిగా తయారయి ఆ లోయలవద్దకు చేరుకున్నాము. ఇంకా అప్పటికి చీకటి తెరలు తొలగలేదు. వందలాదిమంది గుంపులు గుంపులుగా చేరిపోయి ఆ అపూర్వ దృశ్యాన్ని తమ కెమెరాలలో బంధించడానికి వీలుగా అనువైన ప్రదేశాన్ని ఎంచుకుని సిద్దంగా ఎదురుచూస్తున్నారు. జపాన్ నుంచి వచ్చిన స్కూలు విద్యార్దుల బృందం కూడా వారిలోవుంది. క్షణాలు లెక్కిస్తూ అందరం సూర్యోదయ ఘడియ కోసం నింగిలోకి నిక్కి నిక్కి చూస్తున్నాము. ఎదురుచూస్తున్న క్షణం దగ్గరపడినట్టుగా లోయకు ఆవల తూరుపు దిక్కు ఎర్రబడసాగింది. అందరూ కెమెరాలను మరోసారి సర్డుకునేలోపల దృశ్యం మారిపోయింది. ఎర్రబడుతున్న ఆకాశంలో తిరిగి చిమ్మ చీకటి కమ్ముకుంది. వున్నట్టుండి మంచు రేకలు రేకలుగా రాలడం మొదలయింది. చూస్తుండగానే పరిసరాలన్నీ తెల్ల దుప్పటి కప్పుకున్నట్టుగా మంచుతో నిండిపోయాయి. అడుగు అవతల ఏమున్నదో కనిపించనంతగా మంచువర్షం. సూర్యోదయాన్ని చూద్దామని వచ్చినవారంతా నిరాశతో వెనుదిరిగారు. మేము మాత్రం మా మాస్కో రోజుల్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ మంచుతో బంతులు తయారుచేసుకుని ఒకరిపై మరొకరం రువ్వుకుంటూ ఆనందంగా కాసేపు గడిపి హోటల్ కు చేరుకొని తిరుగు ప్రయాణపు పనిలో పడ్డాం.


NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు- 16

అమెరికా అనుభవాలు- 16

నిద్రపోని నగరం

అద్భుతమయిన నగరాలు చాలా వుంటాయి, కానీ లాస్ వెగాస్ మాత్రం అద్భుతాల నగరం.
ఒక అద్భుతాన్ని చూసి ఔరా అని ముక్కున వేలేసుకునే లోపునే మరో అద్భుతం కళ్ళ ముందు సాక్షాత్కరిస్తుంది.
ప్రపంచ వ్యాప్తంగా జూదాలు ఆడేవారికీ,  'ఆనందమె జీవిత మకరందం' అనీ,  'ఈ భూమ్మీద సుఖపడితే తప్పులేదురా'  అనీ పాటలు పాడుకుంటూ జీవితాన్ని హాయిగా గడపాలనుకునే వారికీ - ఈ నగరం - అలాటి అమాంబాపతు వారి కలల రాజధాని. స్వేచ్చకు పరిమితి లేని ఈ నగరంలో కాసినోలకు (జూదగృహాలకు) చట్టరీత్యా అనుమతి వుంది.


 వ్యభిచారం, నగ్న ప్రదర్శనలను పక్కనపెడితే- వీటిపై ఆసక్తి లేని పర్యాటకులను కూడా విశేషంగా ఆకట్టుకునే ఆకర్షణలు ఇక్కడ ఎన్నో వున్నాయి.







ఈ నగరంలో ప్రధాన వీధి ఎంతో విశాలంగా- మరెంతో పొడవుగా అటూఇటూ కళ్ళు బైర్లు కమ్మే విద్యుత్ కాంతులను వెదజల్లే పెద్ద పెద్ద హోటళ్ళతో వెలిగిపోతూవుంటుంది. ఇక్కడి హోటళ్ళన్నీ కాసినోలే. జూదమాడడానికి వివిధ ప్రదేశాలనుంచి, వివిధ దేశాలనుంచి వచ్చిన వారు ఆ హోటళ్ళలో బస చేస్తుంటారు.




 కాసినోలకి క్షణం విరామముండదు. 365 రోజులూ, 24 గంటలూ ఈ కాసినోలు తెరిచే వుంటాయి.


 అర్ధనగ్న సుందరీమణులు జూదమాడే ధర్మరాజులకు రాత్రీ పగలూ తేడా లేకుండా, కాదు కూడదనే వాదు లేకుండా, లేదులేదనే మాట లేకుండా - ఎవరు కోరిన మద్య మాంసాలు వారికి సరఫరా చేస్తూనే వుంటారు.





 నిమిష నిమిషానికీ వేలాది డాలర్లు చేతులు మారుతుంటాయి. తలరాతలు ఘడియ ఘడియకూ మారిపోతుంటాయి. ఆశ ఆడిస్తుంటుంది. దురాశ పీడిస్తుంటుంది. నవాబులు గరీబులు అవుతుంటారు. గరీబులు నవాబులు కావడం చాలా సక్రుత్తుగా జరుగుతుంది. అయినా ఆశ చావదు. పాశం వీడదు. అదో విష చక్రభ్రమణం. అది అలా నిరంతరం సాగిపోతూనే వుంటుంది.





ఇక్కడ ప్రతి హోటల్ ఒక ప్రత్యెక తరహాలో వుంటుంది. లండన్, న్యూయార్క్, పారిస్ – ఇలాటి పేర్లతో ఆయా నగరాలకు నమూనాగా వీటిని నిర్మించారు. న్యూయార్క్ హోటల్లో స్టాట్యూ ఆఫ్ లిబర్టీని చూడవచ్చు. పారిస్ హోటల్లో ఈఫిల్ టవర్, అలాగే లండన్ హోటల్లో ధేమ్స్ వంతెన యధాతధంగా దర్శనమిస్తాయి. మనలో మాట. అక్కడ ఢిల్లీ హోటల్ కూడా వుంది. అక్కడ తాజ్ మహల్ ని చూడవచ్చు. మేము అక్కడ వున్న మూడు రాత్రులూ – మూడు వేర్వేరు హోటళ్ళలో బస చేసే విధంగా లాల్ ఏర్పాటు చేసాడు.






మొదటిరోజు - సర్కస్ సర్కస్ అనే హోటల్ లో దిగాము. ముప్పయి అంతస్తులతో విశాలమయిన ప్రాంగణంలో వుంది. అందులో కారు పార్కింగ్ కోసం నిర్మించిన భవనమే మన వైపు ఫైవ్ స్టార్ హోటల్ అంత వుంది. అన్నిహోటళ్ళకూ కారు పార్కింగులు ఈ మాదిరిగానే వుంటాయి. కాసినోలోకి మాత్రం చిన్న పిల్లల్ని అనుమతించరు. అందుకని వారి కాలక్షేపం కోసం రోలర్ కోస్టర్, జైంట్ వీల్ మొదలయిన వాటితో హైదరాబాద్ ఎగ్జిబిషన్ అంత ప్రాంగణం ఆ హోటల్లో వుంది. వేటికీ విడిగా ఎంట్రీ టికెట్లు లేవు. కాసినోలతో సహా కొన్ని గంటలపాటు ఆ హోటల్లో తిరిగినా మొత్తం విశేషాలను చూడలేకపోయాము.
మర్నాడు పిరమిడ్ హోటల్లో బస.







దీన్ని పిరమిడ్ ఆకారంలో నిర్మించారు. లిఫ్ట్ లు కూడా ఏటవాలుగా కిందికీ పైకీ నడుస్తాయి. హోటల్లో ప్రతి విభాగాన్నీ ఆరబ్ సంస్కృతి ఉట్టిపడేలా తీర్చిదిద్దారు.
అలాగే మరో హోటల్లో - ‘రోము నగరంలో ‘ వున్నామా అనే భ్రాంతి కలుగుతుంది. వీధులు దుకాణాలు అన్నీ ఆ నగరాన్నే గుర్తు చేస్తాయి.
మరో హోటల్లో - పై కప్పు వినీల ఆకాశం మాదిరి కానవస్తుంది. ఆకాశంలో మేఘాలు కదిలిపోతున్న ఫీలింగు.
స్విమ్మింగ్ పూల్స్ ని కూడా ఆయా దేశాల ప్రాచీన వైభవం వెల్లివిరిసేలా నిర్మించిన తీరు అమోఘం.


హోటళ్ల విస్తీర్ణం ఎక్కువ అవడం వల్ల ఒక హోటల్ నుంచి మరో హోటల్ చేరుకునేందుకు ఒంటి స్తంభాలపై ప్రయాణించే ఎలెక్ట్రిక్ రైళ్ళు వున్నాయి.





పర్యాటకులను ఆకర్షించడానికి ప్రతి హోటల్ కూడా తమ ఆరుబయలు ప్రదేశంలో ప్రత్యెక ప్రదర్శనలు నిర్వహిస్తుంది. ఇవన్నీ ఉచితమే. ఒక హోటల్ లో – సంగీతానికీ, విద్యుత్ కాంతులకూ అనుగుణంగా కొన్ని వందల ఎత్తువరకు లయ విన్యాసాలతో ఎగసిపడే వాటర్ ఫౌంటైన్ లను ఏర్పాటు చేస్తే, మరో హోటల్ వారు – నదిలో ప్రయాణించే ఒక నౌక పై దోపిడీ దొంగలు దాడి చేసే దృశ్యాలను నేత్రపర్వంగా ప్రదర్సిస్తారు. మరో హోటల్ లో హఠాత్తుగా కృత్రిమ వర్షం కురవడం చూపించారు. వున్నట్టుండి హోటల్ లాంజ్ లో ఉరుములు మెరుపులతో వాతావరణం మారిపోతుంది. ఆకాశానికి చిల్లులుపడ్డట్టు జోరున వర్షం మొదలవుతుంది. మరోచోట అగ్ని పర్వతం పేలుతుంది. అగ్నికణాలు విరజిమ్ముతూ లావా ఎగజిమ్ముతుంది. ఇవన్నీ కృత్రిమమే. అంతా భ్రాంతియేనా అని పాడుకుంటూ బయటకు రావచ్చు.

ఇంతవరకూ లాస్ వేగాస్ చూడనివారికోసం - అక్కడి స్టార్ హోటళ్ళ చిత్రమాలిక ఇక్కడ పొందుపరుస్తున్నాను.





NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 14

అమెరికా అనుభవాలు – 14

మిష్టరీ స్పాట్




మరో రోజు సాంటాక్రజ్ అమీపంలోని రెడ్ వుడ్ అడవుల్లోవున్న ‘మిష్టరీ స్పాట్’ చూడడానికి వెళ్ళాము. నిజానికి ఇది చాలా చిన్న టూరిస్ట్ స్పాట్. నూటయాభయి చదరపు అడుగులు వుంటుందేమో. కానీ, దీన్ని చూడడానికి వచ్చే పర్యాటకుల కార్లు పార్క్ చేసుకోవడానికి ఏర్పాటు చేసిన పార్కింగ్ ఏరియా మాత్రం అతి విశాలంగా వుంది. దీనికి సంబంధించిన చరిత్ర కూడా వింతగా వుంది. సెలవుదినాలను వుడ్స్ లో (అడవుల్లో) గడిపేందుకు ఒక ఆసామీ అక్కడ కొంత స్తలాన్ని కొనుగోలు చేశారనీ, అక్కడ నెలకొనివున్న వింతయిన భౌతిక పరిస్తితుల కారణంగా ఇంటి నిర్మాణం చేయలేకపోయారనీ, దానితో ఆ ‘వింతయిన’ పరిస్తితులను ఆదారంగా చేసుకుని ‘మిష్టరీ స్పాట్’ గా ఆ ప్రదేశానికి పేరు పెట్టి పర్యాటక ఆకర్షణగా అభివృద్ధి చేశారనీ చెబుతారు. అక్కడ విశేషమేమిటంటే, ఆ నూట యాభయి చదరపు అడుగుల విస్తీర్ణంలో భూమ్యాకర్షణ శక్తి పనిచేయదు.


 నిట్టనిలువుగా మనిషి నిలబడలేడు. కనిపించని ఏదో శక్తి బాలెన్స్ తప్పిపోయేలా చేస్తుంది. ఫోటోలు,వీడియోలకన్నా ఇందులోని విశేషం దీన్ని స్వయంగా చూసి అనుభవిస్తేనే బాగా అర్ధమవుతుంది.అక్కడ నిలబడ్డప్పుడు వెనక్కు విరుచుకు పడిపోతున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది. ఏటవాలుగావున్న బల్ల చెక్కపై బంతులు వేస్తె అవి కింద నుంచి పైకి వస్తాయి. ద్వారబంధం వద్ద నిలబడితే ముప్పయి డిగ్రీలు వంపు తిరిగినట్టుగా వుంటుంది.


ఈ మిష్టరీని ఛేదించడానికి ఒక పక్క ప్రయత్నాలు, పరిశోధనలు సాగిపోతున్నా - మరో పక్క ఈ మిష్టరీ స్పాట్ ని సందర్శించడానికి వచ్చే పర్యాటకుల సంఖ్య ఏటా లక్షలు దాటిపోతూ, నిర్వాహకులకు కోట్లు కుమ్మరిస్తోంది.

ఇది చూసినప్పుడు నాకు విజయవాడ మాజీ మేయర్ జంధ్యాల శంకర్ గుర్తు వచ్చారు. చాలా సంవత్సరాల కిందట బెజవాడ లో ఆయన ఒక ఎగ్జిబిషన్ నిర్వహించారు. అందులో ఇలాగే భూమ్యాకర్షణ శక్తికి విరుద్ధంగా కొన్ని వింతయిన ప్రక్రియలను ప్రదర్శించారు. నీరు పల్లమెరుగు అనే సామెతను త్రోసిరాజని నీళ్ళు పైకి ప్రవహించేలా చేయడం, గురుత్వాకర్షణ శక్తికి విరుద్ధంగా మనిషి బాలెన్స్ తో నిలబడలేకుండా చేయడం – ఇలాటివి చేసినట్టు జ్ఞాపకం.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 13

అమెరికా అనుభవాలు – 13
 
క్రుకెడ్ రోడ్



క్రుకెడ్ రోడ్ శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో డౌన్ టౌన్ అనేక కొండల మధ్య నిర్మించిన ఎగుడుదిగుడు రహదారులతో పర్యాటకులను విశేషంగా ఆకర్షిస్తూవుంటుంది. అక్కడి క్రుకెడ్ రోడ్డుని చూడడానికి జనం ఎగబడి వస్తారు. దాన్ని ఒక పర్యాటక ప్రాంతంగా అభివృద్ధి చేసారు. డౌన్ టౌన్ లోని ఒక ఎత్తయిన కొండ మీదకు నేరుగా ఎలాటి వొంపులు లేకుండా ఒక రోడ్డు వేసారు. దానికి అటూ ఇటూ నివాస సముదాయాలు కూడా వున్నాయి. ఏటవాలుగావున్న ఆ రోడ్డుపై కారులో ప్రయాణం చేయడం ఎంతో థ్రిల్లింగ్ గా వుంటుంది. కారు వెనుక కారు, కారు ముందరో కారు – ఇలా కింద నుంచి పై దాకా వరుసగా వెడుతుంటాయి. బ్రేకులు వేసుకుంటూ, వేగం సరి చూసుకుంటూ జాగ్రత్తగా డ్రైవ్ చేయాలి. ఏమాత్రం ఏమరుపాటుగా వున్నా – ముందు కారుని డీ కొట్టడమో లేదా వెనుక కారు పైకి జారి పోవడమో జరిగే ప్రమాదం వుంటుంది. దాదాపు రెండు కిలోమీటర్లు ‘అసిధారావ్రతం’ లాటి ఈ ప్రయాణం చేసాక – హఠాత్తుగా కొండ పైభాగంపై నాలుగు రోడ్ల కూడలి ఎదురవుతుంది. మా కారు దాని దగ్గరకు వెళ్లేసరికి ట్రాఫిక్ రెడ్ లైట్ పడింది. వెనక్కు చూస్తే వేలాడుతున్నట్టుగా అనేక వాహనాలు. కొండ అంచుపై బల్లిలా అతుక్కుని వున్నట్టు కారు ఆపుకుని గ్రీన్ సిగ్నల్ రాగానే రోడ్డు దాటాము. అంతటితో కధ ముగియలేదు. ఆ కొండపై నుంచి మళ్ళీ కిందకు దిగాలి.


 అదే క్రుకెడ్ రోడ్డు. ఇంగ్లీష్ అక్షరం ‘Z’ ఆకారంలో జిగ్ జాగ్ గా పై నుంచి కిందకు ఈ రోడ్డు వేసారు. మిగిలిన ఖాళీ స్తలాలలో లాన్లు, పూలమొక్కలు ఆహ్లాదకరంగా పెంచారు. అతి నెమ్మదిగా కారుని ఈ మలుపులు దాటిస్తూ కిందకు చేరాము. ఈ క్రుకెడ్ రోడ్డు ప్రయాణం కోసం రోజూ వేలాది కార్లు వస్తుంటాయి. ప్రమాదకర ప్రయాణం. ప్రమాదాలకు నిలయం.అయినా విచిత్రం. ఒక్క ట్రాఫిక్ పోలీసూ కనబడడు. దారి పక్కన స్పుటంగా కానవచ్చే నిబంధనలు చదువుకుంటూ, వాటిని ఖచ్చితంగా పాటిస్తూ వెడితే ఎలాటి ఇబ్బంది వుండదన్నది స్తానికుల ఉవాచ.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners