వ్యాపకాల జ్ఞాపకాలు - భండారు శ్రీనివాసరావు

వ్యాపకాల జ్ఞాపకాలు - భండారు శ్రీనివాసరావు


వెనుకటి రోజుల్లో -

రేడియో ఒక్కటే రాజ్యమేలుతున్న కాలంలో-

ఒక పెద్ద మనిషి నేను పనిచేస్తున్న ఆకాశవాణి కార్యాలయానికి ఫోన్ చేసి, ' మీ రేడియో వార్తలు వినలేక చస్తున్నాము ' అన్నాడు కోపంగా.

'పరిష్కారం మీ చేతుల్లోనే వుందికదా' అన్నాను జవాబుగా.

ఇందులో సమాధానం కన్నా ఎకసక్కెం పాలు ఎక్కువ వుందనుకున్నాడో ఏమో - 'ఎలా?' అన్నాడు మరింత కోపంగా.

'మీ రేడియో నాబ్ ని ఎడమవైపు తిప్పండి సరిపోతుంది.' అన్నాను కూల్ గా.

రేడియో పెట్టుకోవడం, ఆపుచేసుకోవడం మీ చేతుల్లో పనే కదా! అన్నట్టుగా ధ్వనించిన నా జవాబులో - ఏదయినా చమత్కారం తోచిందో ఏమో కాని, 'భలే వారే' అంటూ ఫోన్ పెట్టేసాడా శ్రోత.

మీడియాలో పనిచేస్తున్నప్పుడు ఇలాంటి అనుభవాలు మామూలే.

అయితే- ఎంతో కష్టపడి ప్రోగ్రాం తయారుచేసామనే భావనతో వుండే సిబ్బంది - విమర్శలను తట్టుకోలేకపోవడం కూడా సహజమే. కానీ, ఇక్కడ మరో నిజం కూడా ఒప్పుకోవాలి. వ్యంగాస్త్రాలను అలవోకగా సంధించగల మీడియా వారు కూడా కొండకచో వ్యంగాన్ని భరించలేరు. కొన్ని పాళ్ళు స్వామి భక్తీ, కొన్నిపాళ్ళు వృత్తిమీది అనురక్తి - కలగలసి వారినలా మారుస్తుంది. అయితే- విమర్శలు చేసేవారికి - వాటిని స్వీకరించగల సహృదయత వుండాలనుకోవడం అత్యాశ కాదేమో!
ఆలోచిస్తే తప్పేముంది?

- భండారు శ్రీనివాసరావు

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners.

జీవనస్రవంతి - భండారు శ్రీనివాసరావు

జీవనస్రవంతి - భండారు శ్రీనివాసరావు

కధలన్నీ కంచికి చేరతాయంటారు కాబట్టి- కధలకు ప్లాట్లు కావాల్సినవాళ్ళు కంచికి పోవాలన్న జోకు ప్రచారంలో వుంది. గ్రహం గ్రీన్ అనే ఓ గ్రీకు రచయిత మాత్రం తన కధలకు ఆధారం తనకొచ్చే కలలే అని సెలవిస్తున్నారు. కధా కధన చాతుర్యమంతా కలల నుంచే సంగ్రహిస్తున్నానని చెప్పుకుంటున్నారు.

 ఆయన రాసే కధలు చదువుతూ కలల్లో తేలిపోతున్న చదువరులు - కలలు కంటూ ఆ రచయిత వండి వారుస్తున్న కధా సంపుటాలను వేడి వేడి పకోడీల్లా ఎగరేసుకుపోతున్నారు. కధ రాస్తూ రాస్తూ వుండగా ఏదయినా అనుమానం వస్తే చాలు - ఆ కలల కధకుడు వెంటనే నిద్రలోకి జారుకుని, కలలు కంటూ వాటిల్లోనే పరిష్కారం వెతుక్కుంటూ ఉంటాడట. తన కధల కొసమెరుపులన్నీ తను కన్న కలల్లోనుంచి సంపాదించినవేనని గ్రహం మహాశయులవారు ఓ కధ చెబుతున్నారు.



జీవనస్రవంతి

న్యూ ఢిల్లీ లోని స్కూళ్ళలో చదువుకుంటున్న సుమారు పదిహేనువందలమంది పిల్లలకి ఓ రోజు ఓ పెళ్ళికి ఆహ్వానిస్తూ శుభ లేఖలు అందాయి.ఫలానా చోట జరగనున్న ఫలానా వారి పెళ్ళికి రావాల్సిందని ఓ ఫలానా సంస్థ వారు వారందరికీ ఆహ్వానాలు పంపారు. షరా మామూలుగా వుండే 'మంగళం మహత్ శ్రీ శ్రీ శ్రీ ' లతో పాటు శుభ లేఖ అందుకున్న వారందరూ తలా ఒక రూపాయి పంపాలన్న విజ్ఞప్తి కూడా అందులో వుంది. అసలు సంగతేమిటంటే - ఢిల్లీ లోని ఒక స్వచ్చంద సంస్థ వారు - ఓ పేద జంటకు పెళ్లి చేసేందుకు ఆ విధంగా విరాళాలు సేకరిద్దామని తలపెట్టారు. పిల్లలందరూ తలా ఒక రూపాయి వేస్తె - పెద్దలందరూ తలా ఒక చేయి వేసి ఆ పెళ్లి జరిపించారు.



జీవనస్రవంతి

రాయపూరులో ఓ సాధువు గారు అక్కడి రెవిన్యూ అదికారులకి తన చేష్టలతో దిగ చెమటలు పట్టించారు.

సంగతేమిటంటే - ఆ సాధువు అంత సాదు జంతువేమీ కాదు. ఆశ్రమం పేరుతొ ఏకంగా ఎకరాలకు ఎకరాలు ప్రభుత్వ భూమిని కబ్జా చేశారు. ఖాళీ చేయమని అధికారులు తాఖీదు పంపితే ఆయనకు

ఎక్కడలేని ఆగ్రహం తన్నుకొచ్చింది. ఆ తాఖీదుని ఒక చేత్తో- మనిషి పుర్రెని మరో చేత్తో పట్టుకుని ఆయనగారు కోపంతో ఊగిపోతూ తహసీల్ కచ్చేరీలో అడుగుపెట్టి - తలపాగా తీసి బల్లపై పెట్టిన చందంగా - ఆ మానవ కంకాళాన్ని అధికారి ఎదురుగా పెట్టాడు. పెట్టి ఊరుకున్నాడా ? ' ధైర్యం వుంటే దాన్ని తీసి పక్కన పెట్టండి చూద్దాం ' అని సవాలు విసిరాడు. ఏ పుట్టలో ఏ పాముందో ! ఏ పుర్రెలో ఏ ప్రమాదమున్నదో అని శంకించిన అధికారీ ఆయన సిబ్బందీ గజ గజలాడుకుంటూ ఆఫీసు వొదిలిపెట్టి కాలికి బుద్ధి చెప్పారట.

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

జీవనస్రవంతి - భండారు శ్రీనివాసరావు

జీవనస్రవంతి - భండారు శ్రీనివాసరావు

 


'తొమ్మిది నెలలు కడుపులో మోసి కన్నానురా కన్నా ' అనే రొటీన్ డైలాగ్ లకు రోజులు చెల్లిపోయే రోజులోస్తున్నాయి.
బోస్టన్ వైద్య పరిశోధనా కేంద్రంలో అమెరికన్ శాస్త్రవేత్తలు - తల్లి కడుపులో పిండం ఏ పరిస్తితుల్లో పెరుగుతుందో అలాంటి వాతావరణాన్ని కృత్తిమంగా సృష్టించి - పరిశోధనాశాలలోనే ఒక నకిలీ కడుపుని తయారు చేశారు. నెలలు నిండకుండానే పుట్టిన పసికందులను ఆ కడుపులో పెట్టి కంటికి రెప్పలా కాపాడుతున్నారు. కడుపు చించుకున్నా కాళ్ళ మీద పడని ఈ నకిలీ కడుపు పుణ్యమా అని - చాలా మంది కడుపుతో వున్న స్త్రీలకు - నెలలు నిండని పిల్లలు పుడితే ఎలా అన్న భయం కడుపులో లేకుండా పోయిందట.



జీవనస్రవంతి

కొందరు తోచీతోచనమ్మలు తోడి కోడళ్ళ పుట్టిళ్ళకు వెళ్ళకుండా - ఏమీ తోచనప్పుడు వున్న ఇంటినే సర్దుకుంటూ కాలక్షేపం చేస్తుంటారు. పనికి రాకుండా పోయి- ముందు ముందు పనికొస్తుందన్న నమ్మకం బొత్తిగా లేని పనికి రాని సామాను ఇలాంటి సందర్భాల లోనే కళ్ళబడుతూ వుంటుంది. అయితే అలాంటి చెత్త సామాను వొదుల్చుకునే మహత్తర అవకాశాన్ని చేతులారా జారవిడుచుకోవడంలో సిద్దహస్తులయిన ఈ ఇల్లాండ్రు మాత్రం- ఈ బాపతు సామానుకు ఏ నాటికయినా పురావస్తు ప్రాముఖ్యం లభించక పోతుందా అన్న ముందు చూపుతో ఆ చెత్తనంతటినీ జాగ్రత్తగా ఇంట్లోనే సదిరేస్తుండడం కద్దు. అలాగే. పచ్చళ్ళూ కూరలూ. అవి మురిగిపోయి పాచిపడితే కాని కొందరికి పారవేయడానికి మనసు ఒప్పదు. ఇలాంటి ఇంటింటి కాలుష్యాల వల్ల పారిశ్రామిక కాలుష్యాల కంటే ఎక్కువ ప్రమాదం పొంచివుంటుందని ఇండొనీషియా శాస్త్రవేత్త హెచ్చరిస్తున్నారు. ప్రతి ఇంట్లోను ఏర్పడే వంటింటి కాలుష్యం వంటికి పట్టి లేనిపోని జబ్బులు పట్టి పీడించే అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉంటాయని తన వంటింటిని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ మరీ హెచ్చరిస్తున్నారు.



జీవనస్రవంతి

హైదరాబాదులో ఒకావిడ పొద్దున్నే లేచి మొహం కడుక్కుని అద్దం చూసుకుంటే- మొహంలో అక్కడక్కడా పచ్చటి మచ్చలు కానవచ్చాయిట. ఇదేమిటిరా భగవంతుడా అని నెత్తి బాదుకోబోతుండగా అరచేతులు ఎర్రగా కందినట్టు అనిపించింది. డాక్టర్ గారికి ఫోన్ చేయాలా వద్దా అన్న మీమాంస తెగేలోగానే - ఆవిడ గారి మొగుడుగారికి ఎందుకో భార్య కట్టుకున్న కట్టుడు చీరె మీద అనుమానం కలిగింది. ఇంతకీ విచారించగా తేలింది ఏమిటంటే- వాయిదాల పద్దతిలో చవగ్గా వచ్చిందని కొనుక్కున్న ఆ చీరె - మొదటి వాయిదా కూడా కట్టకముందే - మొదటి వుతుక్కే రంగు వెలవడం ప్రారంభించింది. మొహం కడుక్కుని, చేతులు తుడుచుకున్నప్పుడు అంటిన కొంగు బంగారం రంగు చూసే ఆవిడ అంతగా గాభరా పడింది.



జీవనస్రవంతి

సరిగంగ స్నానాలయినా - సెలయేటి జలకాలయినా మన దేశానికి సరిపోలగల దేశం మరోటి లేదని చరిత్ర కారులంటున్నారు. కొన్ని వేల సంవత్సరాల క్రితం మన దేశం లోనూ, కొన్ని తూర్పు దేశాల్లోనూ స్నానం అన్నది నిత్య కృత్యం అయితే, పాశ్యాత్య దేశాల్లో అప్పటికి ఆ పదానికి అర్ధమే తెలియదంటున్నారు. స్పెయిన్ రాణి ఇసబెల్లా - తన జీవిత కాలంలో రెండే రెండు సార్లు - పుట్టినప్పుడు ఒకసారి- అత్తింట్లో మెట్టిన రోజున ఇంకోసారి - స్నానం చేసిందట. ఫ్రాన్సు చక్రవర్తి లూయిస్ - ఒకేఒక్కసారి జలకాలాడి- ఎందుకు చేసానా అని జీవితాంతం విచారించాడట. ఈ విచారం తన ప్రజలను పీడించకుండా ఉండేందుకు గాను దేశంలో స్నానాలానే నిషేధిస్తూ ఆదేశాలు జారీ చేసాడట.

 పోతే, అమెరికాలో పద్దెనిమిది వందల నలభయి రెండు వరకు స్నానాల గది అంటే ఏమిటో ఎవరికీ తెలియదట. పద్దెనిమిది వందల యాభయి ఎనిమిదిలో వైట్ హౌస్ లో మొట్టమొదటి బాత్ రూం నిర్మించారట. .

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

తెగిన తీగెలు - భండారు శ్రీనివాసరావు

భయం అనే పదానికి తప్ప దేనికీ భయపడాల్సిన పనిలేదు

ఏ పనినయినా - కష్టపడుతూ కాదు- ఇష్టపడుతూ చేయాలి

నేను చేయగలనని అనుకోవడం ఆత్మ విశ్వాసం 

'నేనే' చేయగలనని అనుకోవడం అహంకారం  

" ఉన్నత స్తానానికి చేరుకోవడం యెంతో కష్టం - దక్కిన ఆ స్తానాన్ని పది కాలాలపాటు నిలబెట్టుకోవడం మరింత కష్టం "

" నిన్ను గురించి నువ్వు ఎప్పుడూ చెప్పుకోకు - మంచి చెప్పుకుంటే నమ్మేవాళ్ళు ఎవ్వరూ వుండరు 

చెడు  చెప్పుకుంటే  ఇంకా యెంత వుందో అని అనుమానిస్తారు" 

 

" మనిషి ఏడుస్తూ పుట్టింది - నవ్వుతూ చనిపోవడానికి "

" ఎవరికి రూపాయి ఇచ్చినా వెంటనే మరచిపో - ఎవరి దగ్గర పైసా తీసుకున్నా జీవితాంతం గుర్తుంచుకో "

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

వ్యాపకాల జ్ఞాపకాలు - భండారు శ్రీనివాసరావు

వ్యాపకాల జ్ఞాపకాలు - భండారు శ్రీనివాసరావు

గత కాలానికి భూతకాలం అని పేరు పెట్టినవాడిని భూతాలకు ఆహారంగా వేయాలి.
నిజానికి గతకాలం అంత మేలయిన కాలం - మంచి కాలం మరోటి లేదు.
మొన్నీమధ్య ముగ్గురు మిత్రులం మూడు దశాబ్దాల తరవాత కలుసుకున్నాం. చిన్ననాటి ముచ్చట్లు చెప్పుకుంటూ వుంటే కాలం తెలియకుండానే గడిచిపోయింది.

ఎండిన మోడుని సయితం చిగురింపచేసేది స్నేహం   

 స్కూలు రోజుల్లో అందరం కలసి ఆడుకున్న ఆటలు, చేసిన అల్లరి పనులు, కొంటె చేష్టలు గుర్తు చేసుకుంటూ - ఆ రోజులు మళ్ళీ వస్తే ఎంత బాగుండు అని ఎన్నోసార్లు అనుకున్నాము. అసూయాద్వేషాలకు ఏమాత్రం ఆస్కారం లేని ఆ గతకాలపు అనుభవాల జ్ఞాపకాలు మాకు కొత్త రక్తం పట్టినంత కొత్త అనుభూతిని మిగిల్చాయి.
ఆ ముగ్గురమే మరో సందర్భంలో మరోసారి కలుసుకున్నాము. గతకాలపు విషయాలన్నీ గతంలో కలిసినప్పుడే మాట్లాడుకున్నామో ఏమోకానీ - ఈసారి చర్చ అంతా వర్తమానం వయిపు మళ్ళింది. ఉద్యోగాలూ, హోదాలూ, పిల్లలూ, వారి చదువులూ గురించిన ప్రసక్తి రాగానే మా మనస్సుల్లో అంతర్లీనంగా వున్న పొరపొచ్చాలు, అసూయలు తొంగి చూడడం ప్రారంభించాయి. జీతభత్యాల్లో వ్యత్యాసాలూ, అధికారహోదాల్లోని తేడాలూ, వర్తమానంలోని స్తాయీభేదాలూ అన్నీ కలిసి 'మనం' అన్న పదాన్ని 'నేను' గా మార్చేశాయి. గతంలో మాటసాయం చేసుకునే మా మాటల్లో మునుపటి  మృదుత్వం మాయమయి , అంతరంగాలలోని తెలియని అంతరాలన్నీ మాకు తెలియకుండానే బయటపడ్డాయి. ఎదుటివారి యోగక్షేమాలు గురించి అడిగి తెలుసుకోవాలనే  జిజ్ఞాస కంటే -  ఎవరి   గొప్పలు వాళ్ళు చెప్పుకోవాలనే తాపత్రయమే కొట్టవచ్చినట్టు కానవచ్చింది.

మనిషి మారేనోయీ ఆతడి మనసు మారేనోయీ

 అందరం ఒకే స్తాయినుంచి ఎదిగివచ్చినవాళ్ల మేకానీ మనసులే బాగా కుంచించుకు పోయాయనిపించింది.
 హోదాల గోదాల్లోనే మావాదాలూ, వాదులాటలు చక్కర్లు కొట్టాయి.
ఇక  మాటలు, ముచ్చట్లు అన్నీ అటకెక్కి కూర్చున్నాయి.
 వర్తమానానికే గతి లేదు.  ఇక రానున్న రోజుల గురించి తలచుకుంటే సంతోషించతగ్గ సంగతులేవీ తటాలున ఎవరికీ  తలపుకు రాలేదు.  'మళ్ళీ కలుద్దాం' అనుకుంటూ 'విడిపోయాము' .  బహుశా మనస్సులో ఆ ఉద్దేశ్యం ఎవరికీ లేదేమో.
 అందుకే అన్నారేమో " గతకాలము మేలు వచ్చుకాలముకంటెన్"

-భండారు శ్రీనివాసరావు -

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

జీవన స్రవంతి - భండారు శ్రీనివాసరావు

జీవన స్రవంతి - భండారు శ్రీనివాసరావు

దంచూ దంచూ ఇంకా దంచు

ఢిల్లీ లోని వివేక్ నగర్ స్కూల్ లో మాష్టారు ఒకరు ఓ రోజు క్లాసు లోని పిల్లలని బెత్తంతో తలా నాలుగు తగిలించాడు.ఈ  సంగతి తెలుసుకున్న పేరెంట్స్ కమిటీ ప్రతినిధి - ఎంత అల్లరి చేస్తే మాత్రం ఇంతగా చావగొట్టాలా అని స్కూల్ మాష్టర్లపై ఎగిరెగిరి పడ్డాడు. కానీ, మా స్కూల్ లో ఇది మామూలే అని చాలా మామూలు విషయంగా వాళ్ళు తేల్చివేయడంతో ఆ పెద్దమనిషికి వొళ్ళు మండి యెకాయెకిన పోలీసు స్టేషన్ కి వెళ్లి , పిల్లలని కొట్టిన మాష్టారిపై కేసు పెట్టబోయారట. " పిల్లలని కొట్టినదెవరు ? ఎందుకు కొట్టారు ? ఈ కొట్లాటలో ఎంతమంది గాయపడ్డారు ? గాయాలు బాగా తగిలాయా ? " అంటూ పోలీసులాయన్ని ప్రశ్నలతో బాదడం మొదలు పెట్టి - గాయాలు తగలని 'కొట్టుడు' కేసులను నమోదు చేసుకోమని - ఆయన మొహం మీదే కొట్టినట్టు చెప్పేశారట. పోలీసు బాదుడుకన్నా టీచర్ల బెత్తమే బెటరనుకుని ఆ పెద్దమనిషి - మనసు చిన్నబుచ్చుకుని స్టేషన్ నుంచి బయటపడ్డాడట.



జీవనస్రవంతి

పెళ్ళంటే వెయ్యేళ్ళ 'వంట'

విందుకు వెళ్ళే ముందు - ముందే భోజనం చేసి పొమ్మనే ఇంగ్లీష్ సామెత ఒకటి వుంది. ఇంగ్లీష్ వాళ్ళ విందుల్లో మర్యాదలని తుచ తప్పకుండా పాటించడం రివాజు. గౌరవ క్రమంలో- ఎవరికీ ముందు పెద్ద పీట వెయ్యాలి అనే విషయంలో - అంటే వారి భాషలో చెప్పాలంటే పెద్ద కుర్చీ వెయ్యాలి అనే దగ్గర ఓ సారి పేచీ వచ్చి - విందుకు వచ్చిన వాళ్ళల్లో ఒక శిశుపాలుడు ఆ కుర్చీ తనకే దక్కాలని గొడవ పెట్టుకున్నాడట. ఈ తగవులాట తెగకుండానే తెల్లారి పోవడంతో - అతిధులు భోజనాలు చేయకుండానే ఇంటి దోవ పట్టారట. అందుకే- విందుకు వెళ్ళే ముందు భోజనం ముందస్తుగా చేసి వెళ్ళాలన్న సామెత ఆ విధంగా పుట్టిందని అంటారు.

పెళ్ళిళ్ళ సీజన్లో పెద్ద పెద్ద ఊళ్ళల్లో వీధికి రెండేసి పెళ్లి పందిళ్ళు కనిపిస్తుంటాయి. వెళ్ళాల్సిన పెళ్లిల్లు కనుక్కుని వెళ్లేలోగానే - పడాల్సిన మూడు ముళ్ళు పడిపోయి పెళ్లి తంతు ముగిసిపోవడం కద్దు. ఈ మధ్య పోరుగూరిలో పెళ్లి కెళ్ళిన ఒక పెద్ద మనిషి అడ్రసు వాకబు చేసుకుని వెళ్ళేలోగా - పెళ్లి పూర్తి కావడం - పెళ్లి వాళ్ళు డేరా ఎత్తేయడం జరిగిపోయాయి. హోటళ్లు వున్న పెద్ద వూరు కాబట్టి- ఏదో ఇంత కడుపు చలవ చేసుకుని ఇంటికి చేరాడు. ఇంతకీ చెప్పొచ్చేది ఏమిటంటే- ఇంగ్లీష్ సామెత తెలుగు పెళ్ళిళ్ళకి కూడా అన్వయించేలా వుంది.



జీవనస్రవంతి

 ఎదగడానికెందుకురా తొందరా ?  ఎదర బతుకంతా చిందరవందర

బాగా నడిచే స్కూళ్ళు , నడవని స్కూళ్ళు అని స్కూళ్ళలో లో రెండు రకాలని గీతలో కృష్ణుడు చెప్పాడనే వాళ్ళున్నారు. కొన్ని చోట్ల ఉపాధ్యాయులు - విద్యార్ధులు ఏకమై పోయి - స్కూల్ సరిగ్గా నడవకుండా తరగతులు ఎగ్గొట్టి మరీ ప్రయత్నాలు చేస్తుంటారు. జమ్మూ కాశ్మీరు సర్కారు మాత్రం ఈ గొడవ ఎందుకనుకుందో ఏమో , ఏకంగా నడిచే స్కూళ్ళనే ప్రవేశ పెట్టింది. కొండల్లో, కోనల్లో నివసించే పిల్లలకోసం బళ్ళు తెరిచినా అక్కడ పనిచేయడానికి ఉపాధ్యాయులెవరూ ముందుకు రాకపోవడంతో ఈ రకమైన స్కూళ్ళకి శ్రీకారం చుట్టింది. ఈ సంచార బళ్ళు - బళ్ళల్లో మాష్టార్లను ఎక్కించుకుని విధ్యార్దులున్న చోటికే వెళ్లి పోయి ఎంచక్కా పాఠాలు చెప్పేస్తుంటాయి. పిల్లలు కూడా ఈ తిరిగే బళ్ళల్లో తిరుగుతూ అక్షరాలు దిద్దుకుంటున్నారట. దానితో, 'తిన్నదరిగేలా తిరగకుండా బుద్దిగా చదువుకోకూడదా ? ' అని పెద్దలు పిల్లలను మందలించే ఛాన్స్ అక్కడ లేకుండాపోయింది.

(ఎనభయ్యవ దశకం పూర్వార్ధంలో రేడియోలో ప్రసారితం - భండారు శ్రీనివాసరావు)

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 25

అమెరికా అనుభవాలు – 25


ఇంటూ 45


ఇక్కడికి టూరిష్టులుగా వచ్చేవారిలో చాలా మంది ‘ఇంటూ 45’ ఫోబియాతో సతమవుతుంటారని ఒక జోక్ ప్రచారం లో వుంది. డాలర్ మారకం రేటు మన దేశంలో 44 రూపాయలో లేక 45 రూపాయలో వుండవచ్చు.కానీ, ఇక్కడ డాలర్ అంటే డాలరే!. అలా అనుకోకపోతే హోటళ్ళలో ఒక కప్పు కాఫీ కూడా తాగలేము. అనుకుంటే మాత్రం ‘ఇంత ధరా’ అనిపిస్తుంది .

డాలరు లోకం

‘ఏమిటి ఈ చొక్కా ఇంత ఖరీదా! అదే మన అమీర్ పేటలో అయితేనా!’ – అని అనుకునేవాళ్ళు ఇక్కడ చాలా మంది కనిపిస్తుంటారు.

ఈ తళతళ అంతా మనదగ్గరే

అమెరికా-చైనా భాయీ భాయీ

రెడ్ సాల్యూట్  

ప్రపంచీకరణ – నూతన భౌగోళిక సరళీకృత ఆర్ధిక విధానాల వల్ల ఎక్కువ బాగుపడుతున్న దేశం చైనానే అనిపిస్తుంది. అమెరికాలో అమ్మే పిల్లల బొమ్మల నుంచి పెద్ద పెద్ద వస్తువుల వరకు ఎక్కువ భాగం చైనాలో తయారయినవే కానవస్తాయి. కొద్ది ప్రతిఫలానికి (చీప్ లేబర్ అంటారు – ఎందుకో ఆ మాట వాడాలనిపించడం లేదు) పనిచేసే పనివారు ఆ దేశంలో సమృద్ధిగా వుండడంవల్ల చౌకగా వస్తువులను ఉత్పత్తి చేయడానికి వీలుంది. వస్తువుల నాణ్యత విషయంలో రాజీపడకుండా ఆజమాయిషీ చేయగలిగిన యంత్రాంగం వుండడం వారికి వున్న మరో అదనపు వీలు.

బొమ్మలమ్మ బొమ్మలూ- పీకింగు బొమ్మలూ

 చౌకగా వస్తువులను ఉత్పత్తి చేయగల కార్మిక సంపద మనకూ వుంది. కానీ ‘నాణ్యత’ అనే మరో పదం – అంతర్జాతీయ విపణి లో మనల్ని దూరంగా నెడుతోంది. చైనాలో పనిచేసేవారితో పాటు – వారి చేత నిబద్దతతగా ‘పనిచేయించగల’ యంత్రాంగం వుండడం వల్ల – అమెరికన్ కంపెనీలు నిర్దేశించే ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా వస్తువుల ఉత్పత్తికి వీలవుతోంది. వస్తువు ధరతో పాటు నాణ్యతను కూడా పట్టించుకునే అమెరికన్ కార్పోరేట్ కంపెనీలు చైనా పట్ల మొగ్గుచూపుతున్నాయి. ఇక్కడి ఇండియన్ స్టోర్లలో తప్పిస్తే – ‘మేడ్ ఇన్ ఇండియా’ సరకులు వేరే చోట కానరావు. ఆహార పదార్ధాలు, ఫాన్సీ వస్తువులకు మార్కెటింగ్ అవకాశాలు ఇక్కడ పుష్కలంగా వున్నప్పటికీ వాటిని సద్వినియోగం చేసుకోలేకపోవడం మన దురదృష్టం.

ముక్తాయింపు


అమెరికా లో దాదాపు అయిదు మాసాలు గడిపి – తిరిగి వచ్చేముందు – చుట్టపక్కాలు, స్నేహితులకు గుర్తుగా ఇచ్చేందుకు వస్తువులు, కానుకలు కొనాలని ముమ్మరంగా షాపింగ్ చేసాము. కానీ ఇంటికి వచ్చిన తరవాత చూసుకుంటే ఎక్కువ భాగం ‘మేడ్ ఇన్ చైనా’ అనే లేబుళ్ళే కనిపించాయి. ఇదేమిట్రా అని ఆశ్చర్యపోతుంటే ఒక మిత్రుడిలా అన్నాడు.


‘నిరుడు అమెరికన్ దినోత్సవం కోసం నా స్నేహితుడొకడు అమెరికా జాతీయ పతాకం కొన్నాడు. దాని మీద మేడ్ ఇన్ చైనా అని రాసుంది.’

ఎడారిలో ఒంటె - గుడారం కధ గుర్తువస్తోందా!  

ఇది నవ్వులాటకు చెప్పిన విషయం కావచ్చేమో కానీ ఇందులో ఎంతో వాస్తవం వుంది.

అమెరికాలో నచ్చిన విషయం రోడ్లు అని చెప్పాను కదా. మరో సంగతితో ఈ అనుభవాల సమాహారాన్ని ముగిస్తాను.

“ఈ దేశంలో వున్న అయిదు మాసాలు శుద్ధమయిన గాలి పీల్చాను. పరిశుభ్రమయిన నీళ్ళు తాగాను”

అంకితం

అమెరికాని తొలిసారి సందర్శించే ‘తెలుగు’ తలిదండ్రులందరికీ ..................

-భండారు శ్రీనివాసరావు
302- మధుబన్,
యల్లారేడ్డిగూడా, శ్రీ నగర్ కాలనీ, హైదరాబాద్ – 500 073
ఫోన్: 040- 2373 1056
ఈమెయిలు:
bhandarusr@yahoo.co.in
bhandarusr@gmail.com

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners