వ్యాపకాల జ్ఞాపకాలు - భండారు శ్రీనివాసరావు

వ్యాపకాల జ్ఞాపకాలు - భండారు శ్రీనివాసరావు

గత కాలానికి భూతకాలం అని పేరు పెట్టినవాడిని భూతాలకు ఆహారంగా వేయాలి.
నిజానికి గతకాలం అంత మేలయిన కాలం - మంచి కాలం మరోటి లేదు.
మొన్నీమధ్య ముగ్గురు మిత్రులం మూడు దశాబ్దాల తరవాత కలుసుకున్నాం. చిన్ననాటి ముచ్చట్లు చెప్పుకుంటూ వుంటే కాలం తెలియకుండానే గడిచిపోయింది.

ఎండిన మోడుని సయితం చిగురింపచేసేది స్నేహం   

 స్కూలు రోజుల్లో అందరం కలసి ఆడుకున్న ఆటలు, చేసిన అల్లరి పనులు, కొంటె చేష్టలు గుర్తు చేసుకుంటూ - ఆ రోజులు మళ్ళీ వస్తే ఎంత బాగుండు అని ఎన్నోసార్లు అనుకున్నాము. అసూయాద్వేషాలకు ఏమాత్రం ఆస్కారం లేని ఆ గతకాలపు అనుభవాల జ్ఞాపకాలు మాకు కొత్త రక్తం పట్టినంత కొత్త అనుభూతిని మిగిల్చాయి.
ఆ ముగ్గురమే మరో సందర్భంలో మరోసారి కలుసుకున్నాము. గతకాలపు విషయాలన్నీ గతంలో కలిసినప్పుడే మాట్లాడుకున్నామో ఏమోకానీ - ఈసారి చర్చ అంతా వర్తమానం వయిపు మళ్ళింది. ఉద్యోగాలూ, హోదాలూ, పిల్లలూ, వారి చదువులూ గురించిన ప్రసక్తి రాగానే మా మనస్సుల్లో అంతర్లీనంగా వున్న పొరపొచ్చాలు, అసూయలు తొంగి చూడడం ప్రారంభించాయి. జీతభత్యాల్లో వ్యత్యాసాలూ, అధికారహోదాల్లోని తేడాలూ, వర్తమానంలోని స్తాయీభేదాలూ అన్నీ కలిసి 'మనం' అన్న పదాన్ని 'నేను' గా మార్చేశాయి. గతంలో మాటసాయం చేసుకునే మా మాటల్లో మునుపటి  మృదుత్వం మాయమయి , అంతరంగాలలోని తెలియని అంతరాలన్నీ మాకు తెలియకుండానే బయటపడ్డాయి. ఎదుటివారి యోగక్షేమాలు గురించి అడిగి తెలుసుకోవాలనే  జిజ్ఞాస కంటే -  ఎవరి   గొప్పలు వాళ్ళు చెప్పుకోవాలనే తాపత్రయమే కొట్టవచ్చినట్టు కానవచ్చింది.

మనిషి మారేనోయీ ఆతడి మనసు మారేనోయీ

 అందరం ఒకే స్తాయినుంచి ఎదిగివచ్చినవాళ్ల మేకానీ మనసులే బాగా కుంచించుకు పోయాయనిపించింది.
 హోదాల గోదాల్లోనే మావాదాలూ, వాదులాటలు చక్కర్లు కొట్టాయి.
ఇక  మాటలు, ముచ్చట్లు అన్నీ అటకెక్కి కూర్చున్నాయి.
 వర్తమానానికే గతి లేదు.  ఇక రానున్న రోజుల గురించి తలచుకుంటే సంతోషించతగ్గ సంగతులేవీ తటాలున ఎవరికీ  తలపుకు రాలేదు.  'మళ్ళీ కలుద్దాం' అనుకుంటూ 'విడిపోయాము' .  బహుశా మనస్సులో ఆ ఉద్దేశ్యం ఎవరికీ లేదేమో.
 అందుకే అన్నారేమో " గతకాలము మేలు వచ్చుకాలముకంటెన్"

-భండారు శ్రీనివాసరావు -

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

జీవన స్రవంతి - భండారు శ్రీనివాసరావు

జీవన స్రవంతి - భండారు శ్రీనివాసరావు

దంచూ దంచూ ఇంకా దంచు

ఢిల్లీ లోని వివేక్ నగర్ స్కూల్ లో మాష్టారు ఒకరు ఓ రోజు క్లాసు లోని పిల్లలని బెత్తంతో తలా నాలుగు తగిలించాడు.ఈ  సంగతి తెలుసుకున్న పేరెంట్స్ కమిటీ ప్రతినిధి - ఎంత అల్లరి చేస్తే మాత్రం ఇంతగా చావగొట్టాలా అని స్కూల్ మాష్టర్లపై ఎగిరెగిరి పడ్డాడు. కానీ, మా స్కూల్ లో ఇది మామూలే అని చాలా మామూలు విషయంగా వాళ్ళు తేల్చివేయడంతో ఆ పెద్దమనిషికి వొళ్ళు మండి యెకాయెకిన పోలీసు స్టేషన్ కి వెళ్లి , పిల్లలని కొట్టిన మాష్టారిపై కేసు పెట్టబోయారట. " పిల్లలని కొట్టినదెవరు ? ఎందుకు కొట్టారు ? ఈ కొట్లాటలో ఎంతమంది గాయపడ్డారు ? గాయాలు బాగా తగిలాయా ? " అంటూ పోలీసులాయన్ని ప్రశ్నలతో బాదడం మొదలు పెట్టి - గాయాలు తగలని 'కొట్టుడు' కేసులను నమోదు చేసుకోమని - ఆయన మొహం మీదే కొట్టినట్టు చెప్పేశారట. పోలీసు బాదుడుకన్నా టీచర్ల బెత్తమే బెటరనుకుని ఆ పెద్దమనిషి - మనసు చిన్నబుచ్చుకుని స్టేషన్ నుంచి బయటపడ్డాడట.



జీవనస్రవంతి

పెళ్ళంటే వెయ్యేళ్ళ 'వంట'

విందుకు వెళ్ళే ముందు - ముందే భోజనం చేసి పొమ్మనే ఇంగ్లీష్ సామెత ఒకటి వుంది. ఇంగ్లీష్ వాళ్ళ విందుల్లో మర్యాదలని తుచ తప్పకుండా పాటించడం రివాజు. గౌరవ క్రమంలో- ఎవరికీ ముందు పెద్ద పీట వెయ్యాలి అనే విషయంలో - అంటే వారి భాషలో చెప్పాలంటే పెద్ద కుర్చీ వెయ్యాలి అనే దగ్గర ఓ సారి పేచీ వచ్చి - విందుకు వచ్చిన వాళ్ళల్లో ఒక శిశుపాలుడు ఆ కుర్చీ తనకే దక్కాలని గొడవ పెట్టుకున్నాడట. ఈ తగవులాట తెగకుండానే తెల్లారి పోవడంతో - అతిధులు భోజనాలు చేయకుండానే ఇంటి దోవ పట్టారట. అందుకే- విందుకు వెళ్ళే ముందు భోజనం ముందస్తుగా చేసి వెళ్ళాలన్న సామెత ఆ విధంగా పుట్టిందని అంటారు.

పెళ్ళిళ్ళ సీజన్లో పెద్ద పెద్ద ఊళ్ళల్లో వీధికి రెండేసి పెళ్లి పందిళ్ళు కనిపిస్తుంటాయి. వెళ్ళాల్సిన పెళ్లిల్లు కనుక్కుని వెళ్లేలోగానే - పడాల్సిన మూడు ముళ్ళు పడిపోయి పెళ్లి తంతు ముగిసిపోవడం కద్దు. ఈ మధ్య పోరుగూరిలో పెళ్లి కెళ్ళిన ఒక పెద్ద మనిషి అడ్రసు వాకబు చేసుకుని వెళ్ళేలోగా - పెళ్లి పూర్తి కావడం - పెళ్లి వాళ్ళు డేరా ఎత్తేయడం జరిగిపోయాయి. హోటళ్లు వున్న పెద్ద వూరు కాబట్టి- ఏదో ఇంత కడుపు చలవ చేసుకుని ఇంటికి చేరాడు. ఇంతకీ చెప్పొచ్చేది ఏమిటంటే- ఇంగ్లీష్ సామెత తెలుగు పెళ్ళిళ్ళకి కూడా అన్వయించేలా వుంది.



జీవనస్రవంతి

 ఎదగడానికెందుకురా తొందరా ?  ఎదర బతుకంతా చిందరవందర

బాగా నడిచే స్కూళ్ళు , నడవని స్కూళ్ళు అని స్కూళ్ళలో లో రెండు రకాలని గీతలో కృష్ణుడు చెప్పాడనే వాళ్ళున్నారు. కొన్ని చోట్ల ఉపాధ్యాయులు - విద్యార్ధులు ఏకమై పోయి - స్కూల్ సరిగ్గా నడవకుండా తరగతులు ఎగ్గొట్టి మరీ ప్రయత్నాలు చేస్తుంటారు. జమ్మూ కాశ్మీరు సర్కారు మాత్రం ఈ గొడవ ఎందుకనుకుందో ఏమో , ఏకంగా నడిచే స్కూళ్ళనే ప్రవేశ పెట్టింది. కొండల్లో, కోనల్లో నివసించే పిల్లలకోసం బళ్ళు తెరిచినా అక్కడ పనిచేయడానికి ఉపాధ్యాయులెవరూ ముందుకు రాకపోవడంతో ఈ రకమైన స్కూళ్ళకి శ్రీకారం చుట్టింది. ఈ సంచార బళ్ళు - బళ్ళల్లో మాష్టార్లను ఎక్కించుకుని విధ్యార్దులున్న చోటికే వెళ్లి పోయి ఎంచక్కా పాఠాలు చెప్పేస్తుంటాయి. పిల్లలు కూడా ఈ తిరిగే బళ్ళల్లో తిరుగుతూ అక్షరాలు దిద్దుకుంటున్నారట. దానితో, 'తిన్నదరిగేలా తిరగకుండా బుద్దిగా చదువుకోకూడదా ? ' అని పెద్దలు పిల్లలను మందలించే ఛాన్స్ అక్కడ లేకుండాపోయింది.

(ఎనభయ్యవ దశకం పూర్వార్ధంలో రేడియోలో ప్రసారితం - భండారు శ్రీనివాసరావు)

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 25

అమెరికా అనుభవాలు – 25


ఇంటూ 45


ఇక్కడికి టూరిష్టులుగా వచ్చేవారిలో చాలా మంది ‘ఇంటూ 45’ ఫోబియాతో సతమవుతుంటారని ఒక జోక్ ప్రచారం లో వుంది. డాలర్ మారకం రేటు మన దేశంలో 44 రూపాయలో లేక 45 రూపాయలో వుండవచ్చు.కానీ, ఇక్కడ డాలర్ అంటే డాలరే!. అలా అనుకోకపోతే హోటళ్ళలో ఒక కప్పు కాఫీ కూడా తాగలేము. అనుకుంటే మాత్రం ‘ఇంత ధరా’ అనిపిస్తుంది .

డాలరు లోకం

‘ఏమిటి ఈ చొక్కా ఇంత ఖరీదా! అదే మన అమీర్ పేటలో అయితేనా!’ – అని అనుకునేవాళ్ళు ఇక్కడ చాలా మంది కనిపిస్తుంటారు.

ఈ తళతళ అంతా మనదగ్గరే

అమెరికా-చైనా భాయీ భాయీ

రెడ్ సాల్యూట్  

ప్రపంచీకరణ – నూతన భౌగోళిక సరళీకృత ఆర్ధిక విధానాల వల్ల ఎక్కువ బాగుపడుతున్న దేశం చైనానే అనిపిస్తుంది. అమెరికాలో అమ్మే పిల్లల బొమ్మల నుంచి పెద్ద పెద్ద వస్తువుల వరకు ఎక్కువ భాగం చైనాలో తయారయినవే కానవస్తాయి. కొద్ది ప్రతిఫలానికి (చీప్ లేబర్ అంటారు – ఎందుకో ఆ మాట వాడాలనిపించడం లేదు) పనిచేసే పనివారు ఆ దేశంలో సమృద్ధిగా వుండడంవల్ల చౌకగా వస్తువులను ఉత్పత్తి చేయడానికి వీలుంది. వస్తువుల నాణ్యత విషయంలో రాజీపడకుండా ఆజమాయిషీ చేయగలిగిన యంత్రాంగం వుండడం వారికి వున్న మరో అదనపు వీలు.

బొమ్మలమ్మ బొమ్మలూ- పీకింగు బొమ్మలూ

 చౌకగా వస్తువులను ఉత్పత్తి చేయగల కార్మిక సంపద మనకూ వుంది. కానీ ‘నాణ్యత’ అనే మరో పదం – అంతర్జాతీయ విపణి లో మనల్ని దూరంగా నెడుతోంది. చైనాలో పనిచేసేవారితో పాటు – వారి చేత నిబద్దతతగా ‘పనిచేయించగల’ యంత్రాంగం వుండడం వల్ల – అమెరికన్ కంపెనీలు నిర్దేశించే ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా వస్తువుల ఉత్పత్తికి వీలవుతోంది. వస్తువు ధరతో పాటు నాణ్యతను కూడా పట్టించుకునే అమెరికన్ కార్పోరేట్ కంపెనీలు చైనా పట్ల మొగ్గుచూపుతున్నాయి. ఇక్కడి ఇండియన్ స్టోర్లలో తప్పిస్తే – ‘మేడ్ ఇన్ ఇండియా’ సరకులు వేరే చోట కానరావు. ఆహార పదార్ధాలు, ఫాన్సీ వస్తువులకు మార్కెటింగ్ అవకాశాలు ఇక్కడ పుష్కలంగా వున్నప్పటికీ వాటిని సద్వినియోగం చేసుకోలేకపోవడం మన దురదృష్టం.

ముక్తాయింపు


అమెరికా లో దాదాపు అయిదు మాసాలు గడిపి – తిరిగి వచ్చేముందు – చుట్టపక్కాలు, స్నేహితులకు గుర్తుగా ఇచ్చేందుకు వస్తువులు, కానుకలు కొనాలని ముమ్మరంగా షాపింగ్ చేసాము. కానీ ఇంటికి వచ్చిన తరవాత చూసుకుంటే ఎక్కువ భాగం ‘మేడ్ ఇన్ చైనా’ అనే లేబుళ్ళే కనిపించాయి. ఇదేమిట్రా అని ఆశ్చర్యపోతుంటే ఒక మిత్రుడిలా అన్నాడు.


‘నిరుడు అమెరికన్ దినోత్సవం కోసం నా స్నేహితుడొకడు అమెరికా జాతీయ పతాకం కొన్నాడు. దాని మీద మేడ్ ఇన్ చైనా అని రాసుంది.’

ఎడారిలో ఒంటె - గుడారం కధ గుర్తువస్తోందా!  

ఇది నవ్వులాటకు చెప్పిన విషయం కావచ్చేమో కానీ ఇందులో ఎంతో వాస్తవం వుంది.

అమెరికాలో నచ్చిన విషయం రోడ్లు అని చెప్పాను కదా. మరో సంగతితో ఈ అనుభవాల సమాహారాన్ని ముగిస్తాను.

“ఈ దేశంలో వున్న అయిదు మాసాలు శుద్ధమయిన గాలి పీల్చాను. పరిశుభ్రమయిన నీళ్ళు తాగాను”

అంకితం

అమెరికాని తొలిసారి సందర్శించే ‘తెలుగు’ తలిదండ్రులందరికీ ..................

-భండారు శ్రీనివాసరావు
302- మధుబన్,
యల్లారేడ్డిగూడా, శ్రీ నగర్ కాలనీ, హైదరాబాద్ – 500 073
ఫోన్: 040- 2373 1056
ఈమెయిలు:
bhandarusr@yahoo.co.in
bhandarusr@gmail.com

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 24

అమెరికా అనుభవాలు – 24




స్వేచ్చతో పాటు బాధ్యత

అమెరికాలో వ్యక్తిగత స్వేచ్చకు స్వచ్చందంగా గీసుకున్న సరిహద్దు రేఖల కారణంగా దాన్ని దుర్వినియోగపరిచే అవకాశాలు తగ్గిపోయాయి. పౌర హక్కుల ఉద్యమాలు బలంగా వున్నా వాటిపై రాజకీయ నీలినీడలు సోకిన సంకేతాలు లేవనే చెప్పాలి. ప్రభుత్వ విధానాలను నిరసించే విషయంలో పౌరుల ప్రతిస్పందనలు భాద్యతతో కూడి వుంటాయి. ప్రజాస్వామ్య హక్కుల పేరుతొ బందులు, హర్తాళ్ళ వంటి చర్యలకు పూనుకుని పౌరజీవితాన్నిఅతలాకుతలం చేయడం ఏనాడూ చూడలేదు. ఎన్నికల ప్రచారాలు కూడా ప్రజలను ఇబ్బంది పెట్టని రీతిలో వుంటాయి.

 మేమున్న రోజుల్లో సియాటిల్ మునిసిపల్ కార్పోరేషన్ ఎన్నికలు జరిగాయి. రోడ్లపక్క పేవ్ మెంట్ల పై - పలానా వారికే వోటు వెయ్యమని కోరుతూ చిన్న చిన్న బోర్డులు మినహా ఎలాటి ప్రచార ఆర్భాటం మా కంటబడలేదు.

ఎవరికో వీడ్కోలు చెప్పడానికి ఆ మధ్య ఒకరోజు విమానాశ్రయానికి వెళ్ళాము. ఎవరినో రిసీవ్ చేసుకోవడానికి నలుగురయిదుగురు వచ్చారు. వారి చేతుల్లో WELCOME TO CLARK అనే ప్లకార్డులు వున్నాయి. మేము చూస్తుండగానే ఆ క్లార్క్ మహాశయులు బయటకు వచ్చారు. ఆయన ఎవరో కాదు, 2004 నవంబరులో జరిగిన అమెరికన్ అధ్యక్ష ఎన్నికల్లో డెమొక్రాటిక్ అభ్యర్ధి స్తానం కోసం పోటీపడిన నలుగురయిదుగురిలో ఆయన ఒకరు. ఎలాటి పటాటోపం లేకుండా – క్లార్క్ – తన నామినేషన్ ప్రచారం నిర్వహించుకుంటున్న తీరు నివ్వెరపరచింది. విమానాశ్రయం అధికారులు కూడా ఆయన రాక పట్ల ‘అత్యుత్సాహం’ ప్రదర్శించలేదు.


ఇండియన్ అమెరికా

అమెరికాలో అన్నిదేశాలకు చెందిన వారు పెద్ద సంఖ్యలో కానవస్తారు. టూరిష్టులుగా వచ్చిన వారే కాకుండా ఎన్నో సంవత్సరాలుగా ఇక్కడే వుంటూ, చదువుకుని ఉద్యోగాలు చేసుకుంటూ స్తిరపడ్డవాళ్ళు అనేకమంది వున్నారు. అలాగే మన దేశం నుంచి కూడా. వైద్య విద్యారంగాల్లో భారతీయులు అనేకమంది పెద్ద సంఖ్యలో పాతుకు పోయారు. అష్టయిశ్వర్యాలతో తులతూగుతున్న అనేకమంది సంపన్న అమెరికన్లకు సరితూగగల భారతీయుల సంఖ్య కూడా తక్కువేమీకాదు.

 శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో లోని ఇండియన్ అసోసియేషన్ వారు నిరుడు తమ ఉత్సవాల కోసం ఒక ప్రసిద్ధ హినీ నటుడిని ఆహ్వానించారట. ఆయనకు ఒక భారతీయ డాక్టర్ ఇంట్లో బస ఏర్పాటు చేసారు. ఒక కొండపై ఆ డాక్టర్ కట్టుకున్న విలాసవంతమయిన భవంతిని చూసి – కోట్లు గడిస్తున్న అంత పెద్ద నటుడు కూడా కళ్ళు తేలవేసాడట. ఇక్కడ మన వారి సంపాదనను గురించి తెలియ చెప్పడానికి ఈ విషయాలు చెబుతుంటారు.

అలాగే మన రాష్ట్రానికి చెందిన వారు కూడా అనేక మంది ఇక్కడకు వచ్చి హోటళ్ళు, రెష్టారెంట్లు, వెండి బంగారు నగల దుకాణాలు నిర్వహిస్తున్నారు. నిజామాబాదు నుంచి వచ్చిన ఒక రెడ్డి గారు సియాటిల్ లో  పెద్ద షాపు నడుపుతున్నారు. కరివేపాకునుంచి మన వాళ్లకు అవసరమయిన సమస్తం ఇక్క డ లభిస్తాయి. పాత దేవదాసు సినిమా నుంచి కొత్తగా విడుదలయిన అన్ని సినిమాల సీడీలు దొరుకుతాయి.

పోతే కంప్యూటర్ పుణ్యమా అని ఇక్కడకు వచ్చి ఉద్యోగాలు చేసుకుంటూ రెండు చేతులతో (భార్యా –భర్తా) ఆర్జిస్తున్న వాళ్ళు కోకొల్లలు.

 మన దేశంలో కలలో సయితం ఊహించని జీవన ప్రమాణాలు అనుభవిస్తున్నారు. వీరి మూలంగా వారి కుటుంబాలు సయితం ఆర్ధికంగా తెరిపిన పడుతున్నాయి.

శాన్ ఫ్రాసిస్ స్కో లోని ఒరేకిల్ కార్యాలయానికి వెడితే – అక్కడ ప్రతి అంతస్తులో తెలుగు వారి నేమ్ ప్లేట్లు కనిపించాయి. వీరంతా ఆ కంపెనీలో చాలా పెద్ద పెద్ద హోదాల్లో పనిచేస్తున్నారు. నిజానికి వారికి ఈ ఉద్యోగాలు ఉత్తి పుణ్యానికి రాలేదు. చాల కష్టపడి చదువుకుని నా అన్న వాళ్ళందరినీ వొదిలి ఇంతంత దూర ప్రదేశాలకు వచ్చి సెటిలయి జీవిస్తున్నవారే. ఎవరూ కాదనరు. కానీ వీళ్ళల్లో ప్రతి ఒక్కరూ – ప్రతిభ కలిగిన మరో విద్యార్ధికి అండదండలను అందించి వారిని కూడా తమ మాదిరిగానే పైకి తీసుకురాగలిగితే- ఆ విదంగానే ఈ పరంపర కొనసాగితే – ఈ సంపాదనలకు ఒక అర్ధం పరమార్ధం వుంటుంది.

"ప్రార్ధన చేసే పెదాలకన్నా - సాయం చేసే చేతులు మిన్న"

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు -23

అమెరికా అనుభవాలు -23




పిల్లలకు ప్రత్యేకం

పిల్లల స్వర్గం  

కార్లో రేడియో, ఇంట్లో టీవీ సర్వసాధారణం. అవసరం కూడా. టీవీలో వందకు పైగా చానల్స్. ఇవికాక మరెన్నో పెయిడ్ చానల్స్. తెలుగు చానల్స్ లో కనబడే అభ్యంతరకర – అశ్లీల దృశ్యాలను ఇక్కడ ఎప్పుడూ చూడలేదు. పెయిడ్ చానల్స్ లో ఏమయినా చూపిస్తున్నారేమో తెలియదు. పిల్లలకోసం ప్రత్యేకంగా చానల్స్ వున్నాయి. ఆ కార్యక్రమాలను రూపొందిస్తున్న తీరు ప్రశంసనీయం.

బాధ్యత కలిగిన స్వేచ్చ

 కార్పోరేషన్ ఫర్ పబ్లిక్ బ్రాడ్ కాస్టింగ్ వారు పిల్లల కోసం తయారు చేసి ప్రసారం చేస్తున్న ప్రోగ్రాములు చూస్తుంటే – ఒకానొక కాలంలో మన దేశంలో ‘రేడియో – దూరదర్శన్’ కార్యక్రమాలు గుర్తుకు వచ్చాయి.

ఆకాశవాణి స్టూడియో

 సస్య విప్లవానికి ఆకాశవాణి దోహదపడితే- బాలబాలికలలో, యువజనులలో విజ్ఞాన జ్యోతులు వెలిగించడానికి దూరదర్శన్ కృషి చేసింది. గతంలో దూరదర్శన్ ప్రసారం చేసిన క్విజ్ ప్రోగ్రాములే తమ భవితకు బంగారుబాట వేశాయని ఈనాడు అమెరికాలో ఉన్నత ఉద్యోగాలు చేస్తున్న అనేకమంది చెప్పారు.

మరి ఇప్పుడో....

అనేక రకాల ప్రయివేటు చానల్స్ అందుబాటులోకి వచ్చాయి. సర్కారు పెత్తనం లేని రోజులు వచ్చాయని చాలామంది ఈ మార్పుని ఆహ్వానించారు. కానీ వాస్తవానికి జరుగుతున్నదేమిటి? వాణిజ్య ధోరణులు తప్ప – పిల్లలనూ, యువతనూ సరయిన దారిలో నడిపే దిశానిర్దేశనం కానరావడం లేదు. ప్రతి చిన్న అంశం మీదా అప్పటికప్పుడే ఎస్ ఎం ఎస్ ల ద్వారా ప్రజల అభిప్రాయాలను సేకరించి ప్రసారం చేస్తున్న చానల్స్ – తమ కార్యక్రమాల గురించి అసలు ప్రజలు ఏమనుకుంటున్నారో తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేస్తే బాగుంటుంది. కానీ పోటా పోటీ పోటీ ప్రపంచంలో ఈ సలహాలు ఎవరి చెవికెక్కుతాయి?

ఇక అమెరికా విషయానికి వస్తే-

బాలలు సమర్ధత కలిగి వ్యక్తులుగా-
వ్యక్తులు బాధ్యత కలిగిన పౌరులుగా-తయారు కావడానికి అవసరమయిన అన్ని అవకాశాలు ఇక్కడ వున్నాయి. అలాగే చెడిపోవడానికి కూడా.

ఆనందమే జీవిత మకరందం

సమాన అవకాశాలతో సమర్ధతకు ఇస్తున్న గుర్తింపువల్ల అభివృద్ధి నిరాటంకంగా సాగుతూ వచ్చింది. పౌరుల సర్వసాధారణ జీవితంలో ప్రభుత్వ ప్రమేయం అతి తక్కువగా వుండేలా జాగ్రత్తలు తీసుకున్నారు. నేను గతంలో చూసిన సోవియట్ యూనియన్ లో కూడా ( పైగా అది అప్పట్లో ఇనుపతెర దేశంగా పేరుపొందిన దేశం) సాధారణ పౌర జీవితంలో ప్రభుత్వ అనవసర జోక్యం కానరాలేదు. ప్రజలు ప్రభుత్వంపై – ప్రభుత్వ యంత్రాంగంపై ఎక్కువగా ఆధారపడాల్సిన పరిస్తితి లేకుండా చూసారు. అప్పటి సోవియట్ యూనియన్ లో ప్రజలకు నిత్యం తారసపడే ఏకైక ప్రభుత్వ ప్రతినిధి ట్రాఫిక్ పోలీసు. ట్రాఫిక్ రూలుని ఎవరయినా ఉల్లంఘించినప్పుడు చలానాలు వసూలు చేసే సందర్భాలలో వాళ్ళు పౌరులపట్ల యెంత మర్యాదగా వ్యహరిస్తారో కళ్ళారా చూసాను. అమెరికాలో ట్రాఫిక్ పోలీసులు రోడ్లపై కూడా కానరారు. మన దగ్గర ప్రజలకు అతి చేరువగా వుండే ప్రభుత్వ ప్రతినిధులు – ముఖ్యంగా పట్టణాలలో – ట్రాఫిక్ పోలీసులే. వీరి ప్రవర్తన ఎలా వుంటుందో విడిగా చెప్పాల్సిన పని లేదు.

వీరి తీరు మారేనా ?

 పట్టపగలు – నడి రోడ్డుపై ప్రజలపై జులుం చేస్తూ ముక్కు పిండి, గోళ్ళూడగొట్టి డబ్బులు వసూలు చేసుకునే వీలున్న ఏకైక ప్రభుత్వ వ్యవస్థ కేవలం మన దేశంలోనే వుండడం మన దురదృష్టం.

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు - 22

అమెరికా అనుభవాలు - 22




చిరంజీవి క్రేజ్

ఏ దేశమేగినా నేనే నెంబర్  వన్

 

సియాటిల్ లో వుండగా రెండు సినిమాలు చూసాము. చిరంజీవి నటించిన ‘టాగూర్’ చిత్రాన్ని ప్రత్యేకంగా ప్రదర్శిస్తూ వున్నారని తెలుసుకుని చూద్దామని వెళ్ళాము. ఒక్కొక్క టిక్కెట్టు పది డాలర్లు. మామూలుగా అమెరికన్ సినిమాలయితే ఇంత ఖరీదు వుండదు. నెట్లో టికెట్లు బుక్ చేసుకున్నాము. హౌస్ ఫుల్ అయింది. సియాటిల్ లో అంత మంది తెలుగు వాళ్ళు వున్న సంగతి ఆ సినిమాకు వెళ్ళినతరవాత తెలిసింది. హైదరాబాద్ క్రాస్ రోడ్ లో సినిమా చూస్తున్న ఫీలింగ్ కలిగింది. ఒకటే చప్పట్లు- డాన్సులు. తెరమీద చిరంజీవి కనిపించినప్పుడల్లా ఈలలు-కేకలు. సినిమా ప్రొజెక్షన్ చేస్తున్న అమెరికన్ ఆపరేటర్ కి బుర్ర తిరిగిపోయి వుంటుంది. నాలాటి వాళ్ళు – అంటే అయిదు పదులు దాటిన వాళ్ళు – నాలుగయిదు జంటలు తప్ప మిగిలిన ప్రేక్షకులందరూ ముప్పయి సంవత్సరాల లోపు వాళ్ళే.

మరో రోజు ఏ ఎం సీ అంటే అమెరికన్ మూవీ కార్పోరేషన్ నిర్వహించే సినిమా హాలులో ఒక ఇంగ్లీష్ సినిమా చూసాము. ఈ కార్పోరేషన్ కు దేశమంతటా థియేటర్ లు వున్నాయి. ఒక్కో కాంప్లెక్స్ లో అనేక థియేటర్ లు వుంటాయి. కౌంటర్ దగ్గర టికెట్ తీసుకునే వద్దనుంచి ఇంటర్వెల్ లో కాంటీన్ సర్వీసు వరకు ప్రేక్షకులందరూ ఎంతో క్రమ శిక్షణతో మెలుగుతారు. ఎల్లో లైన్ దాటి వెళ్లరు. చాల సినిమా హాళ్ళలో కష్టమర్ సర్వీసు సెంటర్లు వుంటాయి. అనువయిన సీటు దొరకలేదని వాళ్లకు పిర్యాదు చేస్తే కోరిన సీటు కేటాయించి తరువాత ఆటకు పంపుతారు. కౌంటర్ దగ్గర టికెట్ కొనుక్కునే పద్ధతికి అదనంగా ఇప్పుడు అన్ని సినిమా హాళ్ళలో టికెట్ వెండింగ్ మిషన్లు ఏర్పాటు చేస్తున్నారు. క్రెడిట్ కార్డ్ స్వైప్ చేసి ఎవరికివారే కావాల్సిన టికెట్లు కొనుక్కోవచ్చు.



మైక్రోసాఫ్ట్ టెంపుల్

పశ్చిమంలో పరమేశ్వరుడు

సియాటిల్ లో హిందూ రెలిజియన్ సెంటర్ వుంది. దీని నిర్మాణానికి మైక్రోసాఫ్ట్ సంస్త లక్షల డాలర్ల భూరి విరాళం ఇచ్చింది. గుడి ఎంతో శుభ్రంగా ప్రశాంతంగా వుంది. శ్రీ వెంకటేశ్వర స్వామి – శివపార్వతులు – లక్ష్మీనారాయణలు – గణపతి – కుమారస్వామి – ఇలా ఎందరో దేవతా మూర్తుల పాలరాతి విగ్రహాలు ప్రతిష్టించారు. ఇక్కడి పూజారి తెలుగువారే. భార్యా కుమార్తె తో కలసి ఆలయ ఆవరణ లోనే నిర్మించిన ఇంట్లో వుంటారు. డిల్లీ లో సంస్కృతంలో పీజీ చేసారు. హైదరాబాదులో మర్రి చెన్నారెడ్డి మానవ వనరుల అభివృద్ధి సంస్త లో పని చేస్తున్న శ్రీ విజయరాఘవాచారి తనకు గురు సమానులని చెప్పారు. ఈ గుడిలో నిర్వహించిన దసరా, దీపావళి ఉత్సవాలకు మేము కూడా హాజరయ్యాము.

వెల్లువెత్తిన తెలుగుతనం

మరో రోజు సియాటిల్ ఆంధ్రా అసోసియేషన్ వారు నిర్వహించిన కార్యక్రమానికి వెళ్ళాము. ఒక స్కూల్లోని ఆడిటోరియం లో దాన్ని నిర్వహించారు.

 అది చూసిన తరవాత ఆ స్కూలు విద్యార్ధులు యెంత అదృష్టవంతులో అనిపించింది. క్రీడా మైదానం, బాస్కెట్ బాల్ కోర్టు, ఫుట్ బాల్ మైదానం, స్విమ్మింగ్ పూల్, కంప్యూటర్ లేబొరేటరీ, కారు పార్కింగ్ స్తలం చూస్తుంటే ఈ దేశంలో విద్యారంగానికి యెంత పెద్ద పీట వేస్తున్నారో అర్ధమయింది.

మారని కట్టూ బొట్టూ

ఆంధ్రా అసోసియేషన్ వారి సాంస్కృతిక కార్యక్రమం కూడా చాలా బాగుంది.చక్కని హాస్య నాటికతో పాటు – సంగీత విభావరిని నిర్వహించారు. ప్రేక్షకులందరూ 30-35 సంవత్సరాల మధ్య వయస్సు వారే. యిప్పటి సినిమా పాటలతో పాటు యాభయి సంవత్సరాల కిందటి తెలుగు సినిమా పాటలను స్వర బద్ధంగా పాడడం అద్భుతంగా తోచింది.
 అలాగే నాటిక కూడా. వేషాలు వేసినవారందరూ బిజీగా ఉదయం నుంచి రాత్రి వరకూ ఉద్యోగాలతో తీరిక లేనివాళ్ళే. ఎప్పుడు రిహార్సల్స్ అవీ చేసారో కానీ ఎక్కడా తడబడకుండా ప్రదర్శనని రక్తి కట్టించారు.

NOTE: All Images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 21

అమెరికా అనుభవాలు – 21




అతిధి దేవోభవ

రండి బాబూ రండి

శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో లో వున్న రోజుల్లోనే ఒక రోజు నాపా వ్యాలీకి వెళ్ళాము. వైన్ తయారీకి ప్రపచ ప్రసిద్ధి పొందిన ప్రదేశాల్లో ఇదొకటి. ఎక్కడ చూసినా వందల వేల ఎకరాలలో ద్రాక్ష తోటలే కనిపించాయి. వైన్ తయారుచేసే కంపెనీలు డజన్ల కొద్దీ వున్నాయి. వీటిని చూడడానికి సందర్శకులను అనుమతిస్తారు. అంతే కాదు, ప్రత్యేకంగా గైడ్లను వెంట పంపి – కర్మాగారంలోని వివిధ విభాగాలను చూపిస్తూ - వైన్ తయారు చేయడంలో ఇమిడివున్న అనేక అంశాలను విశదంగా వివరిస్తారు. తరువాత వైన్ టెస్టింగ్ రూములకు తీసుకువెళ్ళి వారు తయారు చేసే ప్రసిద్ధ బ్రాండుల వైన్ ని మచ్చుకు రుచి చూపిస్తారు.

"యెంత రుచి యెంత రుచి  యెంత రుచిరా"

 ఇవన్నీ ఉచితమే. కొనాలనే నిబంధన ఏమీ లేదు. కాకపోతే, ఈ కంపెనీలు తమ ఉత్పత్తుల ప్రచారం – మార్కెటింగ్ వ్యూహాల్లో భాగంగా ఇలాటివన్నీ చేస్తాయని చెప్పుకుంటారు.

మంచులో షికారు.

ముంచెత్తిన మంచులో...

కొత్త సంవత్సరం తొలిరోజుల్లో సియాటిల్ లో మంచు విపరీతంగా కురిసింది. మంచు కురవడం అన్నది ఈ నగరానికి కొత్తేమీ కాకపోయినా, ఇంత మంచుని గత రెండు దశాబ్దాలుగా చూడలేదని స్తానికులే చెప్పారు. ఇళ్లూ వాకిళ్ళూ, రహదారులు, కాలిబాటలూ అన్నీ మంచుతో కప్పుకుపోయాయి. జన జీవనం అస్తవ్యస్తం అయింది. పిల్లల బడులకు సెలవు ప్రకటించారు. మంచు రోడ్లపై కార్లు నడపడం కష్టం అనుకున్న వాళ్ళు ఆఫీసులకు ఎగనామం పెట్టారు. మాస్కోలో దాదాపు అయిదేళ్ళ పాటు ఇలాటి వాతావరణానికి నిత్యం అలవాటు పడిన ప్రాణాలు కాబట్టి నేనూ మా ఆవిడా బయటపడ్డాము. తెల్లటి పూలరేకుల మాదిరిగా మంచు కురుస్తోంది. రోడ్లమీద కార్ల సంచారం పూర్తిగా తగ్గిపోయింది. అరకొరగా కానవస్తున్న వాహనాలు కూడా నెమ్మదిగా, జాగ్రత్తగా సాగుతున్నాయి. రోడ్లమీద గీతలు మంచువల్ల కానరాకుండా పోవడంతో వాహనదారులకు దిక్కుతోచడం లేదు. మేమిద్దరం కానరాని కాలిబాటపై – మడి మెల వరకు మంచులో కూరుకుపోతున్న కాళ్ళను పైకి లాక్కుంటూ – జారిపడకుండా చూసుకుంటూ- రెండు మైళ్ల దూరంలో వున్న ఫాక్తోరియా మాల్ అనే పెద్ద షాపింగ్ సెంటర్ కు వెళ్ళాము.
మరో ప్రపంచం ఒకే కప్పుకింద ఒకే ఆవరణలో వున్న వివిధ దుకాణాల సముదాయం ఇది. సుమారు వెయ్యి కార్లు ఎలాటి ఇబ్బందీ లేకుండా పార్క్ చేసుకోవడానికి వీలయిన పార్కింగ్ లాట్ వుంది. నలువైపులా ప్రవేశ ద్వారాలున్న ఈ మాల్ లో ప్రపంచ ప్రసిద్ధి చెందిన దుస్తులు, పాదరక్షలు, నగలు, పుస్తకాలు, ఔషధాలు, ఎలెక్ట్రానిక్ వస్తువులు, పిల్లల బొమ్మల దుకాణాలు, బ్యూటీ పార్లర్లతోపాటు పోలీస్ స్టేషన్, పోస్ట్ ఆఫీస్, బ్యాంకులు, ఏటీఎం లు వున్నాయి. తాజా కూరగాయలు, పాలు, మాంసం విక్రయించే దుకాణాలున్నాయి. ఓ డజనుకు పైగా రెష్టారెంట్లు వున్నాయి. వివిధ దేశాలకు చెందిన ఆహార పదార్ధాలు లభిస్తాయి. ఇలాటి పెద్ద మాల్స్ సియాటిల్ లో పాతికకు పైగా వున్నాయి. వీటిని చూడాలన్నా, షాపింగ్ చేయాలన్నా - డబ్బు మాటేమో గానీ గంటలకొద్దీ సమయం ఖర్చు చేయాల్సివుంటుంది.

మాయా మహలు కాదిది- కేవలం మాలే

 ఐకియా, బెస్ట్ బై, కాస్ట్ కో వంటి పెద్ద పెద్ద మాల్స్ అనేకం వున్నాయి. వీటిల్లో షాపింగ్ చేయడానికి వెళ్ళినప్పుడు పిల్లలను వదలడానికి రిక్రియేషన్ సెంటర్లు వుంటాయి. దేశవ్యాప్తంగా ఇలాటి మాల్స్ అన్ని నగరాల్లో, పట్టణాలలో కనిపిస్తాయి. వీటి ఆవిర్భావంతో రిటైల్ మార్కెట్లు అంతరించిపోతున్నాయంటారు.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners