అమెరికా అనుభవాలు – 18

అమెరికా అనుభవాలు – 18

తెలుగు పూజారి

లాస్ వెగాస్ గురించిన జ్ఞాపకాలు మనస్సులో సుళ్ళు తిరుగుతూ వుండగానే ఆ మరుసటి వీకెండ్ లాస్ ఏంజెల్స్ ప్రయాణమై వెళ్ళాము. రోడ్డుమార్గంలో మరో అయిదువందల మైళ్ళు. ఈసారి లాస్ ఏంజెల్స్ లో ప్రవేశిస్తూనే ముందు సెవెన్ హిల్స్ అనే ప్రాంతానికి వెళ్ళాము. అక్కడ శ్రీ వెంకటేశ్వర దేవాలయం వుంది. భారత దేశానికి చెందిన ఏ గుడినయినా సరే – ఇక్కడ హిందూ టెంపుల్ అనే అంటారు. ఈ దేవాలయంలో పూజారి మన తెలువారే. విశాలమయిన ప్రాంగణంలో నిర్మించిన ఈ దేవాలయం ఎంతో ప్రశాంతంగా వుంది. మన వైపు గుళ్ళతో పోలిస్తే మరెంతో పరిశుభ్రంగా కూడా వుంది.

ఏడు సముద్రాల ఆవల ఏడుకొండలవాడు

స్వామి దర్శనం చేసుకున్న అనంతరం నగరం పొలిమేరల్లో వున్న డిస్నీలాండ్ కు బయలుదేరాము. అమెరికా వచ్చిన తరవాత ఇన్ని రోజుల్లో ఏనాడూ కూడా ట్రాఫిక్ జామ్ అనేది చూడలేదు. మొదటిసారి లాస్ ఏంజెల్స్ లో ట్రాఫిక్ జామ్ అనుభవంలోకి వచ్చింది.

కారు దారుల్లో కారుల బారులు

 ప్రపంచంలోని కార్లన్నీ లాస్ ఏంజెల్స్ లోనే వున్నాయా అన్నట్టు వాహనాలన్నీ కట్టగట్టుకుని ఆ నగరం రోడ్లపై కానవచ్చాయి. ముందూ వెనుకా, అటూ ఇటూ, ఎటు చూసినా కారుల బారులే. అప్పటికే చేకటి పడినట్టుంది- మా పక్క మార్గంలో ఎడుతివైపునుంచి వస్తున్న వాహనాల హెడ్ లైట్లు – ప్రశాంతమయిన సరస్సు నీటిపై తేలి ఆడుతున్న కార్తీక దీపాల మాదిరిగా మెలమెల్లగా కదులుతున్నాయి. మేము వెడుతున్న వైపు చూస్తె – వరుసలు వరుసలుగా వెడుతున్న కార్ల టెయిల్ లైట్లు ఎర్రటి ధగ ధగ లతో కాంతులీనుతున్నాయి. గంటకు వంద మైళ్ల చొప్పున ప్రయాణించి వచ్చిన మా కారు వేగం పది,పదిహేను మైళ్లకు పడిపోవడంతో మా హోటల్ కు గంటన్నర ఆలస్యంగా చేరాము.

డిస్నీలాండ్

మేము దిగిన రెడిసన్ హోటల్ డిస్నీలాండ్ కు దగ్గర్లో వుంది. మరునాడు ఉదయమే బయలుదేరి డిస్నీలాండ్ లో సాధ్యమైనన్ని వేసేశాలు రోజంతా చూద్దామని వెళ్ళాము. సుమారు మూడువేల కార్లు నిలిపే పార్కింగ్ లాట్ వుంది. మేము వెళ్లేసరికే అది అగానికిపైగా నిండిపోయింది. కారు పార్కు చేసిన చోట వున్న నంబరును జాగ్రత్తగా గుర్తుపెట్టుకోవాలి. లేకపోతె, తిరిగివచ్చేటప్పుడు మన కారును వెతుక్కుని గుర్తించడం కష్టమవుతుంది. ఇక అప్పుడు మేము ప్రారంభించిన మా నడక రాత్రి పదిగంటల వరకూ సాగింది. ప్రవేశ ద్వారం దాటగానే కనిపించిన డిస్నీలాండ్ నిర్మాత విగ్రహం దగ్గర ఫోటోలు తీసుకుని ఆ నవ లోకి అడుగు పెట్టాము.

పిల్లల గుండెల్లో చిరంజీవి

అదిగో నవలోకం

ఈ బొమ్మలు తెలియని పిల్లలెవ్వరు?

ఒక్కసారి టిక్కెట్టు చూపి లోనికివెడితే చాలు అక్కడ వున్న అనేకానేక ఎట్రాక్షన్స్ అన్నీ ఉచితంగా చూడవచ్చు. అయితే జాగ్రత్తగా ప్లాన్ చేసుకుని వెడితేనే వీటిల్లో చాలావరకు చూడగలుగుతాము. ప్రతి షోకు కొన్ని నియమిత సమయాలు వుంటాయి. ప్రతి చోటా ఫాస్ట్ పాస్ మిషన్లు ఏర్పాటుచేశారు. మన ఎంట్రీ టికెట్ ను అందులో ఇన్సర్ట్ చేస్తే ఆ షోని చూసే సమయం ముద్రించిన ఫాస్ట్ పాస్ మన చేతికి వస్తుంది. అప్పుడు పొడవాటి క్యూలలో నిలబడి వేచిచూసే అవసరం లేకుండా ఫాస్ట్ పాస్ ప్రవేశ ద్వారం ద్వారా లోపలకు వెళ్ళవచ్చు. ఉదాహరణకు ‘రివర్స్ ఆఫ్ అమెరికా’ చూడాలని వెళ్ళామనుకుందాం. మనం అక్కడికి చేరేసరికే మనం ఎక్కాల్సిన నౌక వెళ్లి పోయివుంటే – ఫాస్ట్ పాస్ తీసుకుని – మనకిచ్చిన టైం దాని మీద రాసి వుంటుంది కాబట్టి - అక్కడే వేఛివుండి సమయం వృధా చేసుకోకుండా – ఆ లోపల చుట్టుపక్కల మరికొన్ని వింతలను చూసి తిరిగి రావచ్చు. అంటే ఒకరకంగా తిరుపతిలో కట్టే కంకణం లాటిదన్నమాట.

ఈ నౌకలో ప్రయాణం - కడు ఉత్కంట భరితం

 ‘రివర్స్ ఆఫ్ అమెరికా’ అంటే ఒక నౌకలో ఎక్కించి కృత్రిమంగా సృష్టించిన దట్టమయిన అడవుల మధ్య పారే నదిలో తిప్పుతారు. ఈ నౌక రెండతస్తుల భవనం అంత పెద్దగా వుంటుంది. ఒకేసారి మూడు,నాలుగు వందలమంది ప్రయాణం చేయవచ్చు. పూర్వకాలంలో రెడ్ ఇండియన్ల (ఈ మాటని ఇప్పుడు నిషేధించారని విన్నాను. నేటివ్ అమెరికన్లని అనాలట) ఆటవిక జీవితాన్ని కళ్ళకు కట్టేలా ఆ నాటి వాతావరణాన్ని కృత్రిమంగా సృష్టించారు. అంతా హాలీవుడ్ సినిమా సెట్టింగ్ లా వుంటుంది. అడవుల్లో దాగిన బందిపోట్లు గుర్రాలమీద స్వారీ చేస్తూ మనం ప్రయాణిస్తున్న నౌకపై తుపాకులు పేలుస్తూ భీభత్సం సృస్టిస్తారు. అంతా సహజంగా కానవచ్చే మాయాజాలం ఇది.

అలాగే మిక్కీ టూన్ టౌన్.

సందర్శకులను చిన్న చిన్న బోట్లపై తిప్పుతారు. వేగంగా పారే నీటి కాలువల్లో ఈ చిన్ని పడవలు ఎలాటి యంత్రాల సాయం లేకుండా మొత్తం టూన్ టౌన్ అంతా కలయ తిప్పుతాయి. దోవలో అటూ ఇటూ కానవచ్చే కాల్పనిక జగత్తు – వాల్ట్ డిస్నీ ఊహాసంపత్తికి అద్దం పడుతుంది.

పిల్లలు పెద్దలు అనే తేడా లేకుండా అందర్నీ సంభ్రమాశ్చర్యాలతో ముగ్ధుల్ని చేసే అనేక ఆకర్షణలు డిస్నీలాండ్ లో అనేకం వున్నాయి. ‘ఫైర్ వర్క్స్’ వీటిల్లో ప్రధానమయినది. ‘బాణసంచా’ అనేమాట వీటికి సరిపోదేమో. ఇందులో బాణ సంచా వాడారో లేక అత్యాధునిక లేజర్ పరిజ్ఞానం వాడారో అర్ధం కాదు. సుమారు ఒక గంట సేపు ఆకాశమంతా అందమయిన హరివిల్లులా మారిపోతుంది.

 నింగిలోకి దూసుకు వెళ్ళే తారాజువ్వలు వివిధ వర్ణాలతో వినువీధిలో రంగు రంగుల రంగవల్లులు తీర్చి దిద్దుతాయి. లేజర్ షో లో- విచిత్ర ఆకారాలు కలిగిన వింత వింత పాత్రలు గగన మండలంలో చేసే విన్యాసాలను మెడలు సాచి చూడాల్సిందే. కొండ శిఖరం పైనుంచి జాలువారే నీటితో పాటు మనం కూడా అదాటున కిందకు జారిపడడం, చీకటి గుహల్లో ప్రయాణించడం, ఎంతో ఎత్తులో రోలర్ కోష్టర్ పై వొళ్ళు జలదరించే వేగంతో సుళ్ళు తిరగడం, కిందా పైనా అద్దాలు బిగించిన మోనో రైలులో అన్నివైపులా చూస్తూ డిస్నీ ల్యాండ్ అంతా కలయ తిరగడం- దేనికది ఒక మరపురాని అనుభూతే.

ఆకాశవీధి నుంచి అద్భుతలోకం

 వయస్సుని మరచిపోయి చిన్నపిల్లలుగా మారిపోయి ఉత్సాహంతో ఉరకలు వేయాలంటే- చిన్నారులని దృష్టిలో వుంచుకుని రూపకల్పన చేసిన ఈ డిస్నీలాండ్ లో ఒక్కసారయినా అడుగు పెట్టి తీరాలి.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 17

అమెరికా అనుభవాలు – 17



కొలొరాడో లోయలు

ఈ రంగుల రాళ్ళలో ఏ గుండెలు దాగెనో

అటు సంపన్నులకూ ఇటు సామాన్యులకూ ఆహ్లాదాన్ని అందించే లాస్ వెగాస్ నుంచి బయలుదేరి గ్రాండ్ కేనియాన్ వెళ్లి అక్కడి ఇంటూరిస్ట్ హోటల్లో బస చేసాము. ఆ రాత్రి ఐమాక్స్ ధియేటర్లో గ్రాండ్ కేనియాన్ గురించిన డాక్యుమెంటరీ చూసాము. కళ్ళు గిర్రున తిరిగే ఆ లోయల్లో కొన్ని వందల అడుగుల లోతుకు హెలికాప్టర్ లో దూసుకు వెళ్ళిన దృశ్యాలను తాటి ప్రమాణం కలిగిన విశాలమయిన వెండి తెరపై చూసి సంభ్రమాశ్చర్యాలకు లోనయ్యాము.



కొన్ని లక్షల సంవత్సరాలకు పూర్వం కొలరాడో నది వేగంగా పారుతూ, వొడ్డులను వొరుసుకుంటూ ఉధృతంగా ప్రవహించిన కారణంగా ఈ లోయలు సహజసిద్దంగా ఏర్పడ్డాయని చెబుతారు.

ఇది ప్రకృతి చెక్కిన శిల్పం  

గ్రాండ్ కేనియన్ లో సూర్యోదయ దృశ్యాన్ని చూడడానికి టూరిస్టులు ఉత్సాహపడతారు. ఇందుకోసం పొద్దుపొడ వకముందే నిద్దర్లు లేచి, సుప్రభాత సేవకు వెళ్ళేవారిమాదిరిగా తయారయి ఆ లోయలవద్దకు చేరుకున్నాము. ఇంకా అప్పటికి చీకటి తెరలు తొలగలేదు. వందలాదిమంది గుంపులు గుంపులుగా చేరిపోయి ఆ అపూర్వ దృశ్యాన్ని తమ కెమెరాలలో బంధించడానికి వీలుగా అనువైన ప్రదేశాన్ని ఎంచుకుని సిద్దంగా ఎదురుచూస్తున్నారు. జపాన్ నుంచి వచ్చిన స్కూలు విద్యార్దుల బృందం కూడా వారిలోవుంది. క్షణాలు లెక్కిస్తూ అందరం సూర్యోదయ ఘడియ కోసం నింగిలోకి నిక్కి నిక్కి చూస్తున్నాము. ఎదురుచూస్తున్న క్షణం దగ్గరపడినట్టుగా లోయకు ఆవల తూరుపు దిక్కు ఎర్రబడసాగింది. అందరూ కెమెరాలను మరోసారి సర్డుకునేలోపల దృశ్యం మారిపోయింది. ఎర్రబడుతున్న ఆకాశంలో తిరిగి చిమ్మ చీకటి కమ్ముకుంది. వున్నట్టుండి మంచు రేకలు రేకలుగా రాలడం మొదలయింది. చూస్తుండగానే పరిసరాలన్నీ తెల్ల దుప్పటి కప్పుకున్నట్టుగా మంచుతో నిండిపోయాయి. అడుగు అవతల ఏమున్నదో కనిపించనంతగా మంచువర్షం. సూర్యోదయాన్ని చూద్దామని వచ్చినవారంతా నిరాశతో వెనుదిరిగారు. మేము మాత్రం మా మాస్కో రోజుల్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ మంచుతో బంతులు తయారుచేసుకుని ఒకరిపై మరొకరం రువ్వుకుంటూ ఆనందంగా కాసేపు గడిపి హోటల్ కు చేరుకొని తిరుగు ప్రయాణపు పనిలో పడ్డాం.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు- 16

అమెరికా అనుభవాలు- 16

నిద్రపోని నగరం

అద్భుతమయిన నగరాలు చాలా వుంటాయి, కానీ లాస్ వెగాస్ మాత్రం అద్భుతాల నగరం.
ఒక అద్భుతాన్ని చూసి ఔరా అని ముక్కున వేలేసుకునే లోపునే మరో అద్భుతం కళ్ళ ముందు సాక్షాత్కరిస్తుంది.
ప్రపంచ వ్యాప్తంగా జూదాలు ఆడేవారికీ,  'ఆనందమె జీవిత మకరందం' అనీ,  'ఈ భూమ్మీద సుఖపడితే తప్పులేదురా'  అనీ పాటలు పాడుకుంటూ జీవితాన్ని హాయిగా గడపాలనుకునే వారికీ - ఈ నగరం - అలాటి అమాంబాపతు వారి కలల రాజధాని. స్వేచ్చకు పరిమితి లేని ఈ నగరంలో కాసినోలకు (జూదగృహాలకు) చట్టరీత్యా అనుమతి వుంది.

 వ్యభిచారం, నగ్న ప్రదర్శనలను పక్కనపెడితే- వీటిపై ఆసక్తి లేని పర్యాటకులను కూడా విశేషంగా ఆకట్టుకునే ఆకర్షణలు ఇక్కడ ఎన్నో వున్నాయి.

ఈ నగరంలో ప్రధాన వీధి ఎంతో విశాలంగా- మరెంతో పొడవుగా అటూఇటూ కళ్ళు బైర్లు కమ్మే విద్యుత్ కాంతులను వెదజల్లే పెద్ద పెద్ద హోటళ్ళతో వెలిగిపోతూవుంటుంది. ఇక్కడి హోటళ్ళన్నీ కాసినోలే. జూదమాడడానికి వివిధ ప్రదేశాలనుంచి, వివిధ దేశాలనుంచి వచ్చిన వారు ఆ హోటళ్ళలో బస చేస్తుంటారు.

 కాసినోలకి క్షణం విరామముండదు. 365 రోజులూ, 24 గంటలూ ఈ కాసినోలు తెరిచే వుంటాయి.

 అర్ధనగ్న సుందరీమణులు జూదమాడే ధర్మరాజులకు రాత్రీ పగలూ తేడా లేకుండా, కాదు కూడదనే వాదు లేకుండా, లేదులేదనే మాట లేకుండా - ఎవరు కోరిన మద్య మాంసాలు వారికి సరఫరా చేస్తూనే వుంటారు.

 నిమిష నిమిషానికీ వేలాది డాలర్లు చేతులు మారుతుంటాయి. తలరాతలు ఘడియ ఘడియకూ మారిపోతుంటాయి. ఆశ ఆడిస్తుంటుంది. దురాశ పీడిస్తుంటుంది. నవాబులు గరీబులు అవుతుంటారు. గరీబులు నవాబులు కావడం చాలా సక్రుత్తుగా జరుగుతుంది. అయినా ఆశ చావదు. పాశం వీడదు. అదో విష చక్రభ్రమణం. అది అలా నిరంతరం సాగిపోతూనే వుంటుంది.

ఇక్కడ ప్రతి హోటల్ ఒక ప్రత్యెక తరహాలో వుంటుంది. లండన్, న్యూయార్క్, పారిస్ – ఇలాటి పేర్లతో ఆయా నగరాలకు నమూనాగా వీటిని నిర్మించారు. న్యూయార్క్ హోటల్లో స్టాట్యూ ఆఫ్ లిబర్టీని చూడవచ్చు. పారిస్ హోటల్లో ఈఫిల్ టవర్, అలాగే లండన్ హోటల్లో ధేమ్స్ వంతెన యధాతధంగా దర్శనమిస్తాయి. మనలో మాట. అక్కడ ఢిల్లీ హోటల్ కూడా వుంది. అక్కడ తాజ్ మహల్ ని చూడవచ్చు. మేము అక్కడ వున్న మూడు రాత్రులూ – మూడు వేర్వేరు హోటళ్ళలో బస చేసే విధంగా లాల్ ఏర్పాటు చేసాడు.

మొదటిరోజు - సర్కస్ సర్కస్ అనే హోటల్ లో దిగాము. ముప్పయి అంతస్తులతో విశాలమయిన ప్రాంగణంలో వుంది. అందులో కారు పార్కింగ్ కోసం నిర్మించిన భవనమే మన వైపు ఫైవ్ స్టార్ హోటల్ అంత వుంది. అన్నిహోటళ్ళకూ కారు పార్కింగులు ఈ మాదిరిగానే వుంటాయి. కాసినోలోకి మాత్రం చిన్న పిల్లల్ని అనుమతించరు. అందుకని వారి కాలక్షేపం కోసం రోలర్ కోస్టర్, జైంట్ వీల్ మొదలయిన వాటితో హైదరాబాద్ ఎగ్జిబిషన్ అంత ప్రాంగణం ఆ హోటల్లో వుంది. వేటికీ విడిగా ఎంట్రీ టికెట్లు లేవు. కాసినోలతో సహా కొన్ని గంటలపాటు ఆ హోటల్లో తిరిగినా మొత్తం విశేషాలను చూడలేకపోయాము.
మర్నాడు పిరమిడ్ హోటల్లో బస.

దీన్ని పిరమిడ్ ఆకారంలో నిర్మించారు. లిఫ్ట్ లు కూడా ఏటవాలుగా కిందికీ పైకీ నడుస్తాయి. హోటల్లో ప్రతి విభాగాన్నీ ఆరబ్ సంస్కృతి ఉట్టిపడేలా తీర్చిదిద్దారు.
అలాగే మరో హోటల్లో - ‘రోము నగరంలో ‘ వున్నామా అనే భ్రాంతి కలుగుతుంది. వీధులు దుకాణాలు అన్నీ ఆ నగరాన్నే గుర్తు చేస్తాయి.
మరో హోటల్లో - పై కప్పు వినీల ఆకాశం మాదిరి కానవస్తుంది. ఆకాశంలో మేఘాలు కదిలిపోతున్న ఫీలింగు.
స్విమ్మింగ్ పూల్స్ ని కూడా ఆయా దేశాల ప్రాచీన వైభవం వెల్లివిరిసేలా నిర్మించిన తీరు అమోఘం.

హోటళ్ల విస్తీర్ణం ఎక్కువ అవడం వల్ల ఒక హోటల్ నుంచి మరో హోటల్ చేరుకునేందుకు ఒంటి స్తంభాలపై ప్రయాణించే ఎలెక్ట్రిక్ రైళ్ళు వున్నాయి.

పర్యాటకులను ఆకర్షించడానికి ప్రతి హోటల్ కూడా తమ ఆరుబయలు ప్రదేశంలో ప్రత్యెక ప్రదర్శనలు నిర్వహిస్తుంది. ఇవన్నీ ఉచితమే. ఒక హోటల్ లో – సంగీతానికీ, విద్యుత్ కాంతులకూ అనుగుణంగా కొన్ని వందల ఎత్తువరకు లయ విన్యాసాలతో ఎగసిపడే వాటర్ ఫౌంటైన్ లను ఏర్పాటు చేస్తే, మరో హోటల్ వారు – నదిలో ప్రయాణించే ఒక నౌక పై దోపిడీ దొంగలు దాడి చేసే దృశ్యాలను నేత్రపర్వంగా ప్రదర్సిస్తారు. మరో హోటల్ లో హఠాత్తుగా కృత్రిమ వర్షం కురవడం చూపించారు. వున్నట్టుండి హోటల్ లాంజ్ లో ఉరుములు మెరుపులతో వాతావరణం మారిపోతుంది. ఆకాశానికి చిల్లులుపడ్డట్టు జోరున వర్షం మొదలవుతుంది. మరోచోట అగ్ని పర్వతం పేలుతుంది. అగ్నికణాలు విరజిమ్ముతూ లావా ఎగజిమ్ముతుంది. ఇవన్నీ కృత్రిమమే. అంతా భ్రాంతియేనా అని పాడుకుంటూ బయటకు రావచ్చు.

ఇంతవరకూ లాస్ వేగాస్ చూడనివారికోసం - అక్కడి స్టార్ హోటళ్ళ చిత్రమాలిక ఇక్కడ పొందుపరుస్తున్నాను.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు - 15

అమెరికా అనుభవాలు - 15

కారులో షికారుకెళ్ళే ........

మా అమెరికా యాత్రలో మరో అత్యద్భుత ఘట్టం నవంబర్లో మొదలయింది.
ఒక వీక్ ఎండ్ కు అటూఇటూ సెలవులు జోడించి లాల్ – గ్రాండ్ కేనియన్, లాస్ వెగాస్ - ట్రిప్ కు ప్లాన్ చేసాడు. నిజానికి మేము సియాటిల్ నుంచి శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో వెళ్ళడానికి నెల రోజుల ముందుగానే- హోటల్ గదులు, మేము చూడబోయే ప్రదేశాలలో ఎంట్రీ టికెట్లు ఇంటర్నెట్ లో బుక్ చేసాడు. నేనూ, మా ఆవిడ నిర్మల, లాల్, అతడి అత్తమామలు కరుణ,రామచంద్రం (నా మేనల్లుడే), లాల్ స్నేహితుడు శ్రీనివాస్, ఆయన శ్రీమతి జ్యోతి - అంతా కలసి ఉదయమే రెంటల్ కారులో రోడ్డు మార్గాన వెళ్లేట్టు, లాల్ భార్య దీప, కుమార్తె స్పురిత (ఏన్నర్ధం పసిపిల్ల) ఆ సాయంత్రం విమానంలో బయలుదేరి, మేము లాస్ వెగాస్ చేరేసమయానికి వాళ్ళు కూడా వచ్చేటట్టు ఏర్పాటు చేసుకున్నాము. ఉదయం ఎయిర్ పోర్ట్ కి వెళ్లి – ఎనిమిదిమంది సుఖంగా ప్రయాణించే ఒక పెద్ద కారును రెంటల్ కంపెనీ నుంచి కిరాయికి తీసుకున్నాము. ఇలా కార్లు అద్దెకు ఇచ్చే కంపెనీలు దేశంలోని అన్ని విమానాశ్రయాలు, రైల్వే స్టేషన్లు, బస్సు స్టేషన్లలో వుంటాయి. ఇంటర్నెట్ ద్వారా కూడా ముందుగానే బుక్ చేసుకోవచ్చు.

 ఒక చోట కారు తీసుకుని స్వయంగా నడుపుకుంటూ వెళ్ళిపోయి - వేరే ఊళ్ళో వదిలివేయవచ్చు. అతి ఖరీదయిన మెర్సిడెజ్ కార్లు కూడా రెంట్ కి దొరుకుతాయి. ఒక్కొక్క కంపెనీ వందలాది కార్లు ఒక్కొక్క చోట మెయిన్ టైన్ చేస్తుంది. విశాలమైన యార్డ్ లో తళ తళ మెరిసే సరికొత్త కార్లు ట్యాంక్ నిండా పెట్రోలుతో బారులు తీరి సిద్దంగా వుంటాయి. నెట్ లో వివరాలు సరిచూసుకుని కారు నెంబర్ ఇస్తారు. కారు తాళం చెవి కూడా కారుకే తగిలించి వుంటుంది. మనకు కేటాయించిన కారుని తీసుకుని ఝామ్మున వెళ్ళిపోవచ్చు.

 సొంత కార్లు వున్నవాళ్ళు కూడా దూర ప్రయాణాలకు రెంటల్ కార్లనే వాడడం కద్దు. కారు తిరిగి వాపసు చేసేటప్పుడు ఫుల్ ట్యాంక్ పెట్రోల్ తో ఇవ్వాలి. తిరిగి తీసుకునేటప్పుడు కారుని కనీసం చెక్ చేయరు. కాకపోతే శుభ్రంగా తుడిచి అప్పచెప్పాలి.

శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో నుంచి లాస్ వెగాస్ సుమారు అయిదువందల మైళ్ల దూరం. చాలావరకు ఎడారి భూములు. హైవే (ఫ్రీ వే) చాలా బాగుంది. అతి వేగంగా వెళ్ళేవారిని నియంత్రించడానికి పోలీసు పెట్రోలింగ్ వాహనాలు అస్తమానం గస్తీ తిరుగుతూనే వుంటాయి. ఇందుకోసం హెలికాప్టర్లను కూడా వాడుతున్నారు.

 మధ్యలో కారు ఆపి దారి వాకబు చేయడానికి వీలుండదు. రోడ్ మ్యాప్, లేదా జీపీయాస్ సిస్టం ఆధారంగా వెడుతూవుండాలి. మొత్తం మార్గమంతా కొండలమయం. ఒక కొండ ఎక్కడం,దిగడం - మళ్ళీ మరో కొండ ఎక్కడం,దిగడం – ఇలానే  సాగుతుంది.

.




వాహనాల రాకపోకలకోసం నాలుగేసి లేన్ ల చొప్పున ఆ కొండలమీడుగా రోడ్లు వేసారు. ఎక్కడా వొంపులు వుండవు. వేల అడుగులు పైకి వెళ్లి మళ్ళీ ఏటవాలుగా కిందికి దిగిపోతుంటాయి. అమెరికా చేస్తున్న లేదా లోగడ చేసిన రోదసీ పరిశోధనలకంటే – రోడ్లు నిర్మించి వాటిని నిర్వహిస్తున్న విధానమే అపూర్వంగా తోచింది. మధ్య మధ్యలో ఏవేవో పట్టణాలు,పల్లెలు తగిలినా అవి ఫ్రీ వే కు దూరంగానే వుంటాయి.

 వాటికి వెళ్ళాలంటే ఫ్రీ వే నుంచి పక్కకు తొలగి వేరే మార్గంలో ఫ్లయి ఓవర్ల మీదుగా ప్రయాణించాల్సి వుంటుంది. మార్గ మధ్యంలో ఆహార పానీయాలకు వెతుక్కోవాల్సిన పని లేదు.

 మెక్డోనాల్డ్, బర్గర్ కింగ్, స్టార్ బక్స్ వంటివి అన్ని చోట్ల అందుబాటులో వుంటాయి. బాటా షాపుల మాదిరిగా వీటి డిజయినింగ్, పదార్ధాల తయారీ, ధరవరలు ఒకేమాదిరిగా వుంటాయి. కాకపొతే మద్యం తాగి వాహనాలు నడపడం పూర్తిగా నిషేధమే కాదు నేరం కూడా.

 పొతే, గ్యాస్ అంటే పెట్రోలు ధరలే విచిత్రం. రోడ్డుకు ఇవతల బంకులో ఒక ధర వుంటే అవతల బంకులో ఇంకో ధర వుంటుంది. కంపెనీని బట్టి ధరల్లో ఆ వ్యత్యాసం. ధరలను బంకుల్లో ప్రస్పుటంగా ప్రదర్శిస్తుంటారు.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

  

అమెరికా అనుభవాలు – 14

అమెరికా అనుభవాలు – 14

మిష్టరీ స్పాట్

మరో రోజు సాంటాక్రజ్ అమీపంలోని రెడ్ వుడ్ అడవుల్లోవున్న ‘మిష్టరీ స్పాట్’ చూడడానికి వెళ్ళాము. నిజానికి ఇది చాలా చిన్న టూరిస్ట్ స్పాట్. నూటయాభయి చదరపు అడుగులు వుంటుందేమో. కానీ, దీన్ని చూడడానికి వచ్చే పర్యాటకుల కార్లు పార్క్ చేసుకోవడానికి ఏర్పాటు చేసిన పార్కింగ్ ఏరియా మాత్రం అతి విశాలంగా వుంది. దీనికి సంబంధించిన చరిత్ర కూడా వింతగా వుంది. సెలవుదినాలను వుడ్స్ లో (అడవుల్లో) గడిపేందుకు ఒక ఆసామీ అక్కడ కొంత స్తలాన్ని కొనుగోలు చేశారనీ, అక్కడ నెలకొనివున్న వింతయిన భౌతిక పరిస్తితుల కారణంగా ఇంటి నిర్మాణం చేయలేకపోయారనీ, దానితో ఆ ‘వింతయిన’ పరిస్తితులను ఆదారంగా చేసుకుని ‘మిష్టరీ స్పాట్’ గా ఆ ప్రదేశానికి పేరు పెట్టి పర్యాటక ఆకర్షణగా అభివృద్ధి చేశారనీ చెబుతారు. అక్కడ విశేషమేమిటంటే, ఆ నూట యాభయి చదరపు అడుగుల విస్తీర్ణంలో భూమ్యాకర్షణ శక్తి పనిచేయదు.

 నిట్టనిలువుగా మనిషి నిలబడలేడు. కనిపించని ఏదో శక్తి బాలెన్స్ తప్పిపోయేలా చేస్తుంది. ఫోటోలు,వీడియోలకన్నా ఇందులోని విశేషం దీన్ని స్వయంగా చూసి అనుభవిస్తేనే బాగా అర్ధమవుతుంది.అక్కడ నిలబడ్డప్పుడు వెనక్కు విరుచుకు పడిపోతున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది. ఏటవాలుగావున్న బల్ల చెక్కపై బంతులు వేస్తె అవి కింద నుంచి పైకి వస్తాయి. ద్వారబంధం వద్ద నిలబడితే ముప్పయి డిగ్రీలు వంపు తిరిగినట్టుగా వుంటుంది.

ఈ మిష్టరీని ఛేదించడానికి ఒక పక్క ప్రయత్నాలు, పరిశోధనలు సాగిపోతున్నా - మరో పక్క ఈ మిష్టరీ స్పాట్ ని సందర్శించడానికి వచ్చే పర్యాటకుల సంఖ్య ఏటా లక్షలు దాటిపోతూ, నిర్వాహకులకు కోట్లు కుమ్మరిస్తోంది.

ఇది చూసినప్పుడు నాకు విజయవాడ మాజీ మేయర్ జంధ్యాల శంకర్ గుర్తు వచ్చారు. చాలా సంవత్సరాల కిందట బెజవాడ లో ఆయన ఒక ఎగ్జిబిషన్ నిర్వహించారు. అందులో ఇలాగే భూమ్యాకర్షణ శక్తికి విరుద్ధంగా కొన్ని వింతయిన ప్రక్రియలను ప్రదర్శించారు. నీరు పల్లమెరుగు అనే సామెతను త్రోసిరాజని నీళ్ళు పైకి ప్రవహించేలా చేయడం, గురుత్వాకర్షణ శక్తికి విరుద్ధంగా మనిషి బాలెన్స్ తో నిలబడలేకుండా చేయడం – ఇలాటివి చేసినట్టు జ్ఞాపకం.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు – 13

అమెరికా అనుభవాలు – 13
 
క్రుకెడ్ రోడ్

క్రుకెడ్ రోడ్ శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో డౌన్ టౌన్ అనేక కొండల మధ్య నిర్మించిన ఎగుడుదిగుడు రహదారులతో పర్యాటకులను విశేషంగా ఆకర్షిస్తూవుంటుంది. అక్కడి క్రుకెడ్ రోడ్డుని చూడడానికి జనం ఎగబడి వస్తారు. దాన్ని ఒక పర్యాటక ప్రాంతంగా అభివృద్ధి చేసారు. డౌన్ టౌన్ లోని ఒక ఎత్తయిన కొండ మీదకు నేరుగా ఎలాటి వొంపులు లేకుండా ఒక రోడ్డు వేసారు. దానికి అటూ ఇటూ నివాస సముదాయాలు కూడా వున్నాయి. ఏటవాలుగావున్న ఆ రోడ్డుపై కారులో ప్రయాణం చేయడం ఎంతో థ్రిల్లింగ్ గా వుంటుంది. కారు వెనుక కారు, కారు ముందరో కారు – ఇలా కింద నుంచి పై దాకా వరుసగా వెడుతుంటాయి. బ్రేకులు వేసుకుంటూ, వేగం సరి చూసుకుంటూ జాగ్రత్తగా డ్రైవ్ చేయాలి. ఏమాత్రం ఏమరుపాటుగా వున్నా – ముందు కారుని డీ కొట్టడమో లేదా వెనుక కారు పైకి జారి పోవడమో జరిగే ప్రమాదం వుంటుంది. దాదాపు రెండు కిలోమీటర్లు ‘అసిధారావ్రతం’ లాటి ఈ ప్రయాణం చేసాక – హఠాత్తుగా కొండ పైభాగంపై నాలుగు రోడ్ల కూడలి ఎదురవుతుంది. మా కారు దాని దగ్గరకు వెళ్లేసరికి ట్రాఫిక్ రెడ్ లైట్ పడింది. వెనక్కు చూస్తే వేలాడుతున్నట్టుగా అనేక వాహనాలు. కొండ అంచుపై బల్లిలా అతుక్కుని వున్నట్టు కారు ఆపుకుని గ్రీన్ సిగ్నల్ రాగానే రోడ్డు దాటాము. అంతటితో కధ ముగియలేదు. ఆ కొండపై నుంచి మళ్ళీ కిందకు దిగాలి.

 అదే క్రుకెడ్ రోడ్డు. ఇంగ్లీష్ అక్షరం ‘Z’ ఆకారంలో జిగ్ జాగ్ గా పై నుంచి కిందకు ఈ రోడ్డు వేసారు. మిగిలిన ఖాళీ స్తలాలలో లాన్లు, పూలమొక్కలు ఆహ్లాదకరంగా పెంచారు. అతి నెమ్మదిగా కారుని ఈ మలుపులు దాటిస్తూ కిందకు చేరాము. ఈ క్రుకెడ్ రోడ్డు ప్రయాణం కోసం రోజూ వేలాది కార్లు వస్తుంటాయి. ప్రమాదకర ప్రయాణం. ప్రమాదాలకు నిలయం.అయినా విచిత్రం. ఒక్క ట్రాఫిక్ పోలీసూ కనబడడు. దారి పక్కన స్పుటంగా కానవచ్చే నిబంధనలు చదువుకుంటూ, వాటిని ఖచ్చితంగా పాటిస్తూ వెడితే ఎలాటి ఇబ్బంది వుండదన్నది స్తానికుల ఉవాచ.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners

అమెరికా అనుభవాలు - 12

అమెరికా అనుభవాలు - 12

మైలురాళ్ళు దాటని అమెరికా
మా అమెరికా సందర్శనలో ప్రధాన ఘట్టం కాలిఫోర్నియాతో మొదలయింది.

అమెరికాలో కాలిఫోర్నియా రాష్ట్రానికి అనేక ప్రత్యేకతలున్నాయి. విస్తీర్ణంలో చాలా పెద్దది. ప్రపంచంలోనే ప్రముఖ వాణిజ్య, వినోద కేంద్రాలయిన శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో, లాస్ ఏంజెల్స్, డిస్నీల్యాండ్, హాలీవుడ్ ఈ రాష్ట్రం లోనే వున్నాయి. సిలికాన్ వాలీ గా వినుతికెక్కిన ఈ ప్రాంతంలోనే ఒరేకిల్ వంటి ప్రసిద్ధిగాంచిన ఇన్ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ కంపెనీలు వున్నాయి.

శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో అతి పెద్ద నగరం.గంటకు అరవై మైళ్ల వేగంతో (అమెరికాలో దూరాన్ని మైళ్ళలో కొలుస్తారు. ఈ విషయంలో మాత్రం మన దేశమే అమెరికా కంటే ఒక మైలు ముందుందని చెప్పాలి. వాళ్ళింకా మైలురాళ్ళు దాటనే లేదు.) స్పీడ్ వే లపై రోజూ కొన్ని గంటలపాటు తిరుగుతూ – సుమారు నెల రోజులు వుండి కూడా నగరంలో సగం కూడా చూడలేకపోయాము. మా రెండో అన్నయ్య భండారు రామచంద్ర రావు (స్టేట్ బ్యాంకు సీజీయం గా పని చేసి రిటైర్ అయ్యారు) ఆయన ఇద్దరు కుమారులు – లాల్ బహదూర్, రాజేంద్రప్రసాద్ లు ఒరేకిల్ కంపెనీలో చాలాకాలంగా పనిచేస్తూ శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో లోనే వుంటున్నారు. వీరిలో పెద్దవాడు లాల్ సొంత ఇల్లు కొనుక్కున్నాడు. వాళ్ళ పూనికపై కొన్ని రోజులు వాళ్ళతో గడపాలనే ఉద్దేశ్యంతో మేము అక్కడికి వెళ్ళాము. లాల్ కొనుక్కున్న ఇల్లు – మూడు పడక గదులు, రెండతస్తులు- ముందూ వెనుకా పెరడుతో చాలా సౌకర్యంగా వుంది.

 బయట తిరిగి వచ్చినప్పుడు కారు దిగి గరాజు తలుపు తెరవాల్సిన అవసరం లేకుండా డ్రైవింగ్ సీట్లో కూర్చునే ఒక మీట నొక్కి గరాజు తలుపు (షట్టరు) తెరవచ్చు. లోనికి వెళ్ళగానే ఇలాగే మళ్ళీ మూసివేయవచ్చు. ఆలీబాబా కధల్లో ఓపెన్ ససేమ్, షట్ ససేం అనగానే గుహ ద్వారం తెరుచుకుని, మూసుకుపోయినట్లుగా ఈ ఆటోమాటిక్ లాకింగ్ విధానం కారు గరాజు వున్న ప్రతివారికీ అందుబాటులో వుంది.

NOTE: All images in this blog are copy righted to their respective owners