The ప్రైమ్ టైమ్ షో 20th feb -భండారు శ్రీనివాసరావు విత్ సాక్షి

The ప్రైమ్ టైమ్ షో 20th feb -భండారు శ్రీనివాసరావు విత్ సాక్షి

డబ్బును లెక్కచేయని డబ్బున్న మనిషి

లక్షా యాభయ్ వేల కోట్ల డాలర్లు. ఈ మొత్తాన్ని రూపాయల్లోకి మార్చి చెప్పాలంటే  పదిహేను పక్కన ఎన్ని సున్నాలు పెట్టాలో. భార్యతో కలసి ఇంగ్వార్ కంప్రాడ్ అదొక సమావేశ మందిరం. ప్రపంచంలో అత్యుత్తమ వ్యాపార ప్రముఖుడికి ఇచ్చే అవార్డ్ ప్రదానో త్సవం అక్కడ జరగబోతోంది. అంతా అతడి రాకకోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. ఇంతలో అక్కడ ఓ సిటీ బస్సు ఆగింది. అందులోనుంచి దళసరి కళ్ళద్దాలు, ముతక కోటు, మోటు బూట్లు ధరించిన ఓ వ్యక్తి కిందికి దిగి లోపలకు రాబోయాడు. అతడి వాలకం చూసి అక్కడి సెక్యూరిటీ గార్డులు ఆపే ప్రయత్నం చేశారు. వారికి తెలియదు, ఆ సాయంత్రం ఆ సభాభవనంలో జరిగే కార్యక్రమంలో అవార్డును స్వీకరించే ముఖ్య అతిధి అతడేనని. ఇంగ్వార్ కంప్రాడ్ అతి సాధారణంగా కానవచ్చే అసాధారణ వ్యక్తి. కొన్ని వేల మిలియన్ల డాలర్లు విలువచేసే ‘ఐకియా’ సంస్థ సంస్థాపకుడు. ప్రపంచంలోని అత్యధిక సంపన్నుల జాబితాలో ఏడో స్థానంలో వున్న వ్యక్తి. అయినా పైకి చూడడానికి డబ్బు ఇబ్బందుల్లో వున్న పింఛనుదారు మాదిరిగా కానవస్తాడు. అతడి మనస్తత్వాన్ని తెలిపే ఉదంతం ఒకటి ప్రచారంలో వుంది. అనేక  సంవత్సరాలుగా అలవాటయిన  క్షురకుడిని ఈ మధ్య మార్చారట. ఎందుకంటే అతడికంటే తక్కువ డబ్బులకు  క్షౌరం చేసే మరో క్షురకుడు దొరికాడట. స్వీడిష్ జాతీయుడయిన కంప్రాడ్, ‘ఐకియా’ అనే పేరుతొ  గృహనిర్మాణ సామాగ్రి సంస్థను స్థాపించి, అనతికాలంలోనే  అంతర్జాతీయంగా పేరుప్రతిష్టలు, కోట్లల్లో డబ్బూ పోగేసుకున్నాడు. అంత కీర్తి గడించిన కంప్రాడ్ కాంస్య విగ్రహాన్ని అతడి సొంత పట్టణంలో  ఏర్పాటు చేసి కంప్రాడ్ ని ఆ కార్యక్రమానికి ఆహ్వానించారుట. ఆవిష్కరణ సూచకంగా రిబ్బన్ కత్తిరించడానికి బదులు కంప్రాడ్ ఆ రిబ్బన్ ను మడిచి నిర్వాహకుల  చేతిలో పెట్టి, బంగారంలాటి రిబ్బన్ ముక్కను ముక్కలుగా  కత్తిరించి వృధా చేయవద్దని ఓ ఉచిత సలహా ఇచ్చాడట. భార్యతో కలసి లోకల్ రైళ్ళలో ప్రయాణిస్తూ, చిన్న చిన్న రెస్టారెంట్లలో భోజనం చేస్తుండడం ఆయనకు  అలవాటు. ‘ఎందుకిలా?’ అనే ప్రశ్నకు ఆయన వద్ద రెడీమేడ్ సమాధానం సిద్ధంగా వుంటుంది. ‘నేను పుటకతో సంపన్నుడిని కాను. నా పదిహేడో ఏట ఈ కంపెనీ స్థాపించినప్పుడు ఎన్ని కష్టాలు పడ్డానో నాకు తెలుసు. అయినా కష్టపడడంలో వున్న సుఖం ఏమిటో కష్టపడేవాడికే తెలుస్తుంది. డబ్బు ఖర్చు పెట్టడం, ఆడంబరంగా జీవించడం నాకు చేతకాకకాదు. నన్ను చూసి మరొకరు అనుకరించి కష్టాల పాలు కాకూడదనే నేనిలా చేస్తున్నాను. ఆదర్శాలు చెప్పడం కాదు ఆచరించడం అవసరం.’ అంటారాయన. ఇక ఏమంటాం!  NOTE: Courtesy image owner (20-02-2013)

జీవితం నేర్పే పాఠాలు

ఆసక్తి వుండాలే కాని జీవితం నుంచి ప్రతిరోజూ ఓ కొత్త పాఠం నేర్చుకోవచ్చు. వయస్సు దీనికి ఎంతమాత్రం అడ్డంకి కాదు.

ఆకాశవాణి, దూరదర్శన్ లలో పనిచేసేరోజుల్లో ప్రైవేటు టీవీ చానళ్ళ చర్చాకార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడానికి అవకాశాలు వచ్చినా ఆసక్తి చూపలేదు. పదవీ విరమణ చేసిన అనంతరం మాత్రం గత కొద్దేళ్లుగా అనేక చానళ్ళు నిర్వహించే చర్చల్లో పాల్గొంటూ వస్తున్నాను. వీటికోసం కొన్నిరోజులు తెల్లవారుఝామునే లేచి తయారు కావాల్సివస్తోంది. నేనయితే మా ఆవిడ పొద్దున్నే లేచి ఇచ్చే కాఫీ తాగి వెడుతున్నాకాని, నన్ను స్టూడియోలకు తీసుకు వెళ్లడానికి వచ్చే ఛానల్ కారు డ్రైవర్ల సంగతి ఏమిటని ఆలోచించి అలా పొద్దున్నే వచ్చే డ్రైవర్లకు కొంత ‘టిప్పు’ ఇవ్వడం అలవాటు చేసుకున్నాను. ఈ డ్రైవర్లలో రకరకాల వయస్సులవాళ్ళు వుంటారు.  పొరుగుజిల్లాలనుంచి హైదరాబాదు వచ్చి స్నేహితుల గదుల్లో తాత్కాలిక ఆవాసం ఏర్పరచుకుని బతుకు బండి లాగించే వాళ్ళే వీళ్ళల్లో ఎక్కువ. వాళ్లకు టిప్పు ఇవ్వడం మెహర్బానీ గా నేను ఏనాడు అనుకోలేదు. వాళ్లు కూడా అపార్ధం చేసుకోలేదు. కొందరు యెందుకు సార్ ‘మా డ్యూటీ మేం చేస్తున్నాం’ అంటూనే మృదువుగా అనేవారు.

నిన్ననో మొన్ననో అనుకుంటా టీవీ స్టూడియో నుంచి తిరిగొస్తూ ఓ కూడలివద్ద సిగ్నల్ పడ్డప్పుడు నేను పర్సు తీసి డ్రైవర్ కు ఓ పది  నోటు తీసి ఇచ్చాను. అతగాడు  ఆ నోటు తీసుకుని జేబులో పెట్టుకోకుండా అదే చేత్తో స్టీరింగు పట్టుకుని  నడుపుతూ ఒక చోట కారు వేగం తగ్గించి రోడ్డుపక్కన ఒక ముసలి బిచ్చగత్తె చేతిలో ఆ నోటు పెట్టాడు. అతని ప్రవర్తన చిత్రంగా అనిపించి నోరు తెరిచేలోగా అతడు ‘ మాఫ్ కీజియే సాబ్’ అంటూ తన మనసులో మాట చెప్పాడు.

‘ఈ డ్రైవర్ ఉద్యోగం కోసం సిటీకి వస్తున్నప్పుడు మా అమ్మ ఓ మాట చెప్పింది. అవసరం అయితేనే ఎవరినుంచయినా డబ్బు తీసుకో. నీ దగ్గర డబ్బు వుంటే నీకంటే అవసరం ఎక్కువ వున్నవాళ్ళకు దాన్నివ్వు. తీసుకోవడం తేలిగ్గా అలవాటు అవుతుంది. ఇవ్వడం అనేదే కొద్దిగా కష్టం.  అమ్మ మాట ప్రకారం మీరిచ్చిన డబ్బు ఆమెకు ఇచ్చాను. మీరు వేరే విధంగా అనుకోకండి’ అన్నాడు.

అనుకోవడానికి ఏముంది.  ఓ కొత్త పాఠం నేర్చుకునే అవకాశం జీవితం నాకిచ్చిందనుకున్నాను.             

జీవితం నేర్పే పాఠాలు

ఆసక్తి వుండాలే కాని జీవితం నుంచి ప్రతిరోజూ ఓ కొత్త పాఠం నేర్చుకోవచ్చు. వయస్సు దీనికి ఎంతమాత్రం అడ్డంకి కాదు.

ఆకాశవాణి, దూరదర్శన్ లలో పనిచేసేరోజుల్లో ప్రైవేటు టీవీ చానళ్ళ చర్చాకార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడానికి అవకాశాలు వచ్చినా ఆసక్తి చూపలేదు. పదవీ విరమణ చేసిన అనంతరం మాత్రం గత కొద్దేళ్లుగా అనేక చానళ్ళు నిర్వహించే చర్చల్లో పాల్గొంటూ వస్తున్నాను. వీటికోసం కొన్నిరోజులు తెల్లవారుఝామునే లేచి తయారు కావాల్సివస్తోంది. నేనయితే మా ఆవిడ పొద్దున్నే లేచి ఇచ్చే కాఫీ తాగి వెడుతున్నాకాని, నన్ను స్టూడియోలకు తీసుకు వెళ్లడానికి వచ్చే ఛానల్ కారు డ్రైవర్ల సంగతి ఏమిటని ఆలోచించి అలా పొద్దున్నే వచ్చే డ్రైవర్లకు కొంత ‘టిప్పు’ ఇవ్వడం అలవాటు చేసుకున్నాను. ఈ డ్రైవర్లలో రకరకాల వయస్సులవాళ్ళు వుంటారు.  పొరుగుజిల్లాలనుంచి హైదరాబాదు వచ్చి స్నేహితుల గదుల్లో తాత్కాలిక ఆవాసం ఏర్పరచుకుని బతుకు బండి లాగించే వాళ్ళే వీళ్ళల్లో ఎక్కువ. వాళ్లకు టిప్పు ఇవ్వడం మెహర్బానీ గా నేను ఏనాడు అనుకోలేదు. వాళ్లు కూడా అపార్ధం చేసుకోలేదు. కొందరు యెందుకు సార్ ‘మా డ్యూటీ మేం చేస్తున్నాం’ అంటూనే మృదువుగా అనేవారు.

నిన్ననో మొన్ననో అనుకుంటా టీవీ స్టూడియో నుంచి తిరిగొస్తూ ఓ కూడలివద్ద సిగ్నల్ పడ్డప్పుడు నేను పర్సు తీసి డ్రైవర్ కు ఓ పది  నోటు తీసి ఇచ్చాను. అతగాడు  ఆ నోటు తీసుకుని జేబులో పెట్టుకోకుండా అదే చేత్తో స్టీరింగు పట్టుకుని  నడుపుతూ ఒక చోట కారు వేగం తగ్గించి రోడ్డుపక్కన ఒక ముసలి బిచ్చగత్తె చేతిలో ఆ నోటు పెట్టాడు. అతని ప్రవర్తన చిత్రంగా అనిపించి నోరు తెరిచేలోగా అతడు ‘ మాఫ్ కీజియే సాబ్’ అంటూ తన మనసులో మాట చెప్పాడు.

‘ఈ డ్రైవర్ ఉద్యోగం కోసం సిటీకి వస్తున్నప్పుడు మా అమ్మ ఓ మాట చెప్పింది. అవసరం అయితేనే ఎవరినుంచయినా డబ్బు తీసుకో. నీ దగ్గర డబ్బు వుంటే నీకంటే అవసరం ఎక్కువ వున్నవాళ్ళకు దాన్నివ్వు. తీసుకోవడం తేలిగ్గా అలవాటు అవుతుంది. ఇవ్వడం అనేదే కొద్దిగా కష్టం.  అమ్మ మాట ప్రకారం మీరిచ్చిన డబ్బు ఆమెకు ఇచ్చాను. మీరు వేరే విధంగా అనుకోకండి’ అన్నాడు.

అనుకోవడానికి ఏముంది.  ఓ కొత్త పాఠం నేర్చుకునే అవకాశం జీవితం నాకిచ్చిందనుకున్నాను.

(19-02-2013)            

Sakshi The Headline Show 19th Feb 2013 - Sakshi TV భండారు శ్రీనివాసరావు విత్ సాక్షి

vartha vyakya _ Supreme Court gives green signal for elections to local ...

రేడియో రోజులు

ఆనాడు మా ఇంటికి వచ్చిన వాళ్ళలో ఇద్దరు ఆ తరువాత మన రాష్ట్రానికి ముఖ్యమంత్రులు అయ్యారు.

ఆ సాయంత్రం రేడియో వార్తలు ముగిసిన అనంతరం బస్సుపట్టుకుని హిమాయత్ నగర్ లో దిగి చిక్కడపల్లి (వివేక్ నగర్  అనాలా?)లో  ఇంటికి వస్తుంటే త్యాగరాయ గానసభ ముందు ముఖ్యమంత్రి పైలట్ కారు కనిపించింది. అప్పుడే గానసభలో ఏదో కార్యక్రమం ముగించుకుని ముఖ్యమంత్రి అంజయ్య గారు బయటకు వచ్చి కారెక్కుతూ అక్కడ గుమికూడిన జనంతో ముచ్చటిస్తూ నన్ను చూసి ‘ శ్రీనివాస్ ఈ పక్కనే కదా నీ ఇల్లు పోదాం పద’ అన్నారు. నాకు ఒక్క క్షణం ఏం జవాబు చెప్పాలో తోచలేదు. ఇల్లు ఏ పరిస్తితిలో  తెలవదు. ఎందుకంటే పగలల్లా మా ఆవిడ ఇంట్లో ‘అమ్మవొడి’ పేరుతొ చైల్డ్ కేర్ సెంటర్ నడుపుతుంది. కొంతమంది తల్లులు చాలా పొద్దుపోయిందాకా పిల్లల్ని తీసుకు వెళ్లరు. అలా ఆలోచించే లోపలే – అక్కడినుంచి మూడో ఇల్లే మాది – మా ఇంటికి నడుచుకుంటూ వచ్చేసాము. అప్పుడే వర్షం పడి రోడ్డంతా చిత్తడిగా వుంది. అందులో మేము వుండే వాటా ఇంట్లో  బాగా వెనగ్గా  వుంటుంది. గేటు తీసుకుని కొంతదూరం వెళ్ళాలి. వాన నీళ్ళు నిలవడంతో  ఎక్కడ గుంటవుందో ఎక్కడ చదునుగా వుందో తెలవడం లేదు. పైగా బయట లైటు లేకపోవడంతో వెలుతురు కూడా  లేదు. అలాగే ఇంట్లోకి వచ్చాము. అదృష్టం. కేర్ సెంటర్ పిల్లలందరూ వెళ్ళిపోయారు. మా ఆవిడ అప్పుడే ఇల్లు తుడిచి బాగుచేసినట్టుంది. ఒక్క పెట్టున వచ్చిన అంతమందిని  చూసి ముందు కంగారు పడినా వెంటనే సంభాలించుకుంది. గోడకు ఆనించి  పెట్టిన ఇనుప కుర్చీలు మూడు వేసినా అవి ఎవరికీ  సరిపోయేలా లేవు. ఒక కుర్చీలో ముఖ్యమంత్రి కూర్చుంటే మిగిలిన రెండింటిలో మరో ఇద్దరు సర్దుకున్నారు. వాళ్ళే తరువాత కాలంలో రాష్ట్రానికి ముఖ్యమంత్రులు అయ్యారు. ఒకరు  భవనం వెంకట్రాం కాగా రెండవవారు కోట్ల విజయభాస్కరరెడ్డి గారు. మిగిలినవారందరూ నిలబడేవుండాల్సిన పరిస్తితి. వారిలో ఇద్దరు ముగ్గురు ఆనాటి మంత్రులు కూడా వున్నారు. మా ఆవిడ హడావిడిగా టీ కలిపి తెచ్చింది. కొందరికి కప్పుల్లో. మరికొందరికి స్టీలు గ్లాసుల్లో. సాసర్లు లేవు. వచ్చిన పెద్దలు కూడా పెద్ద మనసు చేసుకుని ఇచ్చిన ఆతిధ్యం(?) స్వీకరించి, మా పిల్లల్ని పలకరించి బయటకు వచ్చారు. మళ్ళీ కారెక్కేటప్పుడు అదే జనం. అసలు అంజయ్య గారంటేనే జనం. జనమే ఆయనకు ఆక్సిజన్. అయితే, ముఖ్యమంత్రిని అలా చెప్పాపెట్టకుండా ఇంటికి తీసుకువెళ్లడం భద్రతాదికారికి నచ్చినట్టులేదు. కార్లో కూర్చుంటూ ‘ఇదేం పద్ధతిగా లేదు’ అన్నాడు.

నాకు కోపం చర్రున లేచింది. ‘ఆయన్నేమన్నా బొట్టుపెట్టి  పిలిచానా?’ అనేశాను. ఆ వయసు అలాటిది. ఇప్పుడు తలచుకుంటే చిన్నతనం అనిపిస్తుంది.

ఏవయినా అవి బంగారు రోజులు.                     

Sakshi News Week 17th Feb 2013 - Sakshi TV భండారు శ్రీనివాసరావు విత్ సాక్షి

Sakshi TV - The Headline show 9th Oct -భండారు శ్రీనివాసరావు విత్ సాక్షి

సాక్షి న్యూస్ వీక్ 17th Feb 2013 -భండారు శ్రీనివాసరావు విత్ సాక్షి (ఆదివారం- 17-02-2013)

సాక్షి న్యూస్ వీక్ 17th Feb 2013 భండారు శ్రీనివాసరావు విత్ సాక్షి (ఆదివారం)

NEWS HOUR on Telangana - Part 1

రెడీమేడ్ మొగుళ్ళు

తల్లిపాలు తప్ప అన్నీ అమ్మకానికి పెట్టే కార్పొరేట్ యుగం నడుస్తోంది. మంచి లాభసాటి వ్యాపారం పెట్టాలని అనుకున్న ఓ కార్పొరేట్ సంస్థ,   ఏకంగా రెడీమేడ్  మొగుళ్లను అమ్మే ఓ పెద్ద దుకాణాన్ని న్యూ యార్క్ లో తెరిచింది. తలకు వంద డాలర్లు ప్రవేశ రుసుము పెట్టింది. తమ అభిరుచులకు తగిన చక్కని  భర్తకోసం వెతికే కన్నెపడుచులు ఎంచెక్కా ఈ షాపులోకి వెళ్ళి నచ్చిన వారిని నచ్చినట్టు కొనుక్కుని ఇంటికి తీసుకువెళ్ళి తమ ఇంటివాడిని చేసుకునే  సౌలభ్యం ఇందులో వుండడం వల్ల పెళ్ళికాని పడతులందరూ పెళ్ళికాని ప్రసాదులకోసం ఈ దుకాణంపై ఎగబడ్డారు. అయితే ఈ షాపులో షాపింగ్ చేయాలంటే కొన్ని నియమాలు, నిబంధనలు వున్నాయి.

అవేమిటంటే-

ఆరంతస్తుల ఈ భవనంలోకి ఎవరినయినాసరే ఒకేసారి అనుమతిస్తారు.

ప్రతి అంతస్తులో పెళ్లిళ్ళు కావాల్సిన యువకులు స్వయంవరంలో మాదిరిగా సిద్ధంగా వుంటారు. మొదటి అంతస్తులోనే తగిన యువకుడు తటస్థపడితే ఇక మరో అంతస్తుకు వెళ్ళడానికి వీలుండదు.

ఈ కండిషన్లు అన్నీ క్షుణ్ణంగా చదివిన తరువాత ఒక యువతి  రెడీమేడ్ మొగుడ్ని కొనుక్కోవడం కోసం వంద డాలర్లు చెల్లించి ఆ షాపులోకి  వెళ్ళింది.

మొదటి అంతస్తు మొదట్లోనే ఒక బోర్డు రాసివుంది.

‘ఈ అంతస్తులో మీకు నచ్చిన మొగుళ్ళు ఖచ్చితంగా దొరుకుతారు.  వీళ్ళందరూ చాలా బుద్దిమంతులు. చక్కటి ఉద్యోగాలు చేసుకుంటున్నారు. పైపెచ్చు  దేవుడిమీద విశ్వాసం వున్నవాళ్ళు.’

ఆ యువతి తలపంకించి రెండో అంతస్తుకు  చేరుకుంది.

‘ఈ అంతస్తులో అమ్మకానికి వున్న మగపిల్లలు  మరింత మంచివాళ్ళు. వీళ్ళకు ఉద్యోగాలు, దైవభక్తే  కాదు, పిల్లలంటే  తగని ప్రేమ కూడా’

అది చదివిన ఆ అమ్మడు మరో అంతస్తుకు వెళ్ళింది.

‘ఇక్కడ అమ్మకానికి వున్నవారికి అన్ని యోగ్యతలు వున్నాయి. మంచి ఉద్యోగం, దేవుడంటే భయం భక్తీ, పిల్లల్ని ప్రేమించే తత్వం, అన్నిటికీ మించి కళ్ళు చెదిరే అందం. మంచి బేరం మించిన దొరకదు’ అని అక్కడ రాసివుంది.

అయినా ఆ అమ్మాయికి తృప్తి లేకపోయింది. నాలుగో అంతస్తుకు వెళ్ళింది.

‘కింది మూడు అంతస్తులలో వున్న వారి లక్షణాలకు  అదనంగా ఇక్కడి వారికి మరో మంచి గుణం వుంది. అదేమిటంటే కిమ్మనకుండా  ఇంటి పనులుమొత్తం వొంటిచేత్తో సవరిస్తారు.’

ఒక్కక్షణం ఆమె ఆలోచించింది. ఇంతకంటే వెతకడం వృధాఏమో అని లిప్తపాటు ఆలోచించింది. అయినా పై అంతస్తులో ఇంతకంటే మంచి మొగుడు దొరక్కపోతాడా అన్న ఆలోచన ఆమెను అక్కడ నిలవనియ్యలేదు. దానితో  మరో అంతస్తుకు వెళ్ళింది.  

‘మీరు చాలా అదృష్టవంతులు. ఇక్కడ వున్న మగవాళ్ళు పుటం వేసి గాలించినా మీకు ఎక్కడా దొరకరు. కొరుక్కుతినాలనిపించే అందం, కూర్చుని తిన్నా తరతరాలకు తరగని ఆస్తి, పిల్లలపట్ల ప్రేమ, పెద్దలంటే గౌరవం, ఇంటి పనులు, వంట పనులు సమస్తం స్వయంగా చూసుకోగల శక్తి సామర్ధ్యాలు, ఓహ్! ఒక్కసారి లోపలకు వచ్చి చూస్తే మీకే తెలుస్తుంది’

ఆ యువతి కాసేపు ఆలోచించింది. మిగిలింది ఇంక ఒకే అంతస్తు. పోయి చూస్తే పోలా!’

ఆరో అంతస్తుకు చేరుకుంది. అక్కడ కింద కనబడ్డ బోర్డులు లాటివి ఏవీ లేవు. తలుపు తోసుకుని లోపలకు వెళ్ళింది. అంతా ఖాళీ. ఎవ్వరూ లేరు. కొంపతీసి నిఖార్సయిన మంచి మొగుళ్ళందర్నీ జనం ముందే  ఎగరేసుకుపోలేదు కదా!’ అని అనుకుంటూ తిరిగొస్తుంటే తలుపు వెనక ఎలక్ట్రానిక్ డిస్ ప్లే మీద ఇలా కనబడింది.

‘ఇప్పటిదాకా  లక్షాపాతికవేల నూటనలభయ్ రెండు మంది  ఈ చివరి అంతస్తుకు వచ్చారు. మీరు లక్షాపాతికవేల నూటనలభయ్ మూడోవారు. ఈ హాలులో అమ్మకానికి మగవాళ్ళు ఎవ్వరూ లేరు. ఆడవాళ్ళని మెప్పించడం అతికష్టం అన్న నిజానికి రుజువుగా మాత్రమే ఈ అంతస్తుని ఏర్పాటు చేశాం.

‘మా  షాపుకి వచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు. దిగివెళ్ళేటప్పుడు జాగ్రత్త. మీకు అంతా మంచే జరగాలని మా యాజమాన్యం కోరుకుంటోంది’  

(గమనిక: నెట్లో  తిరుగాడుతున్న ఆంగ్ల కధనాన్ని శ్రీ గొర్తి శ్రీనివాస్ పంపారు. దానికి స్వేచ్చానువాదం ఇది)

1 1 1 1 1 1

అంటే అక్షరాలా లక్షా పదకొండువేల నూట పదకొండు సార్లు నా ఈ బ్లాగుపై మీ అభిమాన జల్లులు కురిపించారు. ఈ మైలు రాయి దాటడంలో మీ అందరి సహకారానికి మనస్పూర్తిగా ధన్యవాదాలు తెలియచేసుకుంటున్నాను. – భండారు శ్రీనివాసరావు

http://bhandarusrinivasarao.blogspot.in/

vartha vyakya _ kishan reddy state president _ kumbhamela issue _ 12-02-...

NEWS HOUR on Telangana - Part 1 - ON CVR NEWS

Addhar Card Debate : 03/02/13 - Studio N

Top Story (playlist) - Tv5 Top Story with Vijay on 11th Feb.2013

The Primetime Show 11th Feb 2013 - Sakshi TV