5, మే 2016, గురువారం

నిర్వచనోత్తర రామాయణం


సదస్సు
ఒకడి మనస్సులో వున్న అయోమయాన్ని
హాజరయిన అందరికీ, పెంచి మరీ  పంచే వేదిక 
రాజీ
వున్న ఒక్కకేకునూ అందరికీ పంచి, ప్రతి ఒక్కరూ తమకే పెద్ద ముక్క దొరికిందని సంతోషపడేలా
చేయడం.
కన్నీరు
ఆడదాని కంట్లో నుంచి వచ్చే ఆ కన్నీటి వేగం ముందు ఎంతటి బలవంతుడయిన  మగవాడయినా నీరు కారిపోక తప్పదు అని నిరూపించే ప్రబల శక్తి
నిఘంటువు
వివాహం కన్నా విడాకులు అనే పదం ముందు కనపడే పుస్తకం
గోష్టి
ఒకరి మాట మరొకరు వినిపించుకోకుండా ఆఖర్న ఒకరితో ఒకరు విభేదించే మహత్తర కార్యక్రమం.
గొప్ప పుస్తకం
అందరూ మెచ్చుకునేది, ఎవరూ చదవందీ.
చిరునవ్వు
పైకి మెలికలాగా కనిపించినా, వంకర తిరిగినవాటిని కూడా సాపు చేయగల అద్భుత సాధనం
ఆఫీసు
ఇంట్లో పడ్డ శ్రమ అంతా మర్చిపోయి బడలిక తీర్చుకునే ఆహ్లాదకరమైన ప్రదేశం
ఆవులింత
భార్య ముందు నోరు తెరవడానికి మగవాడికి దొరికే అరుదైన అవకాశం
ఎట్సెట్రా
ఏవీ తెలియకపోయినా అన్నీ తెలిసినట్టు బుకాయించే పదం
కమిటీ
విడివిడిగా  ఎవరికి వారు ఏమీ చేయలేని మనుషులందరూ ఒక చోట కలిసి ఏమీ చేయలేమని కలిసికట్టుగా తీర్మానించే  సంఘం
అనుభవం
తాము చేసే పొరబాట్లకు  మనుషులు పెట్టుకున్న  ముద్దుపేరు 


NOTE : COURTESY IMAGE OWNER  


ఆసుపత్రి వైరాగ్యాలు


ఎక్కడ చూసినా, ఎటు చూసినా ఈసురోమంటూ రోగులు. చెరగని చిరునగవులతో వారి మధ్యలో తిరుగుతుండే  నర్సులు, గంజాయి పొలంలో తులసి మొక్కల్లా. 
నీరవ  నిశ్శబ్దం. వెలుతురూ, చీకటీ కాని మధ్యస్తపు వెలుతురులో ప్రాణం కొట్టుకుంటున్నట్టుగా ఒంటికి తగిలించిన మిషన్లు  చేసే చప్పుళ్ళు. యముని మహిషపు మెడ గంటల ధ్వనుల మాదిరిగా.
డబ్బులు వద్దు, తిని హరాయించుకోలేని సిరి సంపదలు అసలే  వద్దు, నా ముద్ద అన్నం నేను తినే ఆరోగ్యం ఇవ్వు చాలు దేవుడా!
లోకంలోని రోగాలన్నీ ఆసుపత్రుల్లోనే కొలువు తీరినట్టున్నాయి. ఈ రోగాలూ,  ఈ ఆసుపత్రులూ   అమాంతం ఈ లోకంనుంచి  మాయమయిపోతే యెంత బాగుంటుందో కదా!

కన్నుకింత, పన్నుకింత, గుండెకింత, నడవని కాలుకింత, మడవని కీలుకింత. బొమికగా మారని ఎముకకింత, ఒంట్లో పారే నెత్తురుకింత. అన్నింటికీ లక్షల్లో రేట్లు.  ఖరీదు కట్టని అవయవం అంటూ  ఈ దేహంలో  ఒక్కటయినా ఉందా? ఒక్క రూపాయి  కూడా మారు  అడగకుండా,  అమ్మ కడుపులో వుండగానే  మనిషికి  అన్నీ  అమర్చి,   ఈ భూమ్మీద పడేసిన అద్భుత శక్తికి యెంత ఇస్తే ఆ రుణం తీరాలి?  (02-05-2016)       

4, మే 2016, బుధవారం

‘చీమ’నిషి



ప్రెషర్ కుక్కర్ లో అన్నంలా కుతకుతలాడిన మనసులు, శరీరాలు ఒక్కసారిగా చల్లబడ్డాయి. లక్షల ఎయిర్ కండిషనర్లు ఏకబిగిన పనిచేసినా, కోట్ల కిలోవాట్ల కరెంటు ఖర్చయినా సాధ్యపడని విధంగా నగరం ఒక్క  వానతో చల్లబడింది. తను యెంత అల్పుడో, చీమ కంటే కూడా యెంత హీనమో  మనిషికి  తెలపడానికి బహుశా ప్రకృతి ఇలాంటి ట్రిక్కులు చేస్తుందేమో!



కానీ తెలుసుకుంటాడా అన్నదే జవాబులేని ప్రశ్న.

NOTE: COURTESY IMAGE OWNER

3, మే 2016, మంగళవారం

అమెరికా - విహంగవీక్షణం

యు యస్ ఏ లోని కొన్ని ముఖ్యమైన దర్శనీయ స్థలాలను విహంగవీక్షణంగా ఐదు నిముషాల్లోనే చూపిస్తుంది ఈ విడియో. కింది లంకె మీద నొక్కి ఆ చిత్రమేమిటో మీరూ చూడండి.




30, ఏప్రిల్ 2016, శనివారం

BABU IN DRIVER SEAT




గమనిక: శ్రీ సిటీ  సెజ్ లో  ఆంధ్రప్రదేశ్ ముఖ్యమంత్రి చంద్రబాబునాయుడు కారు డ్రైవింగ్ సీటులో కూర్చున్న ఒక ఫోటోను మిత్రులు ఒకరు ఫేస్  బుక్ లో పోస్ట్ చేశారు.


ప్రారంభోత్సవాలకు వెళ్ళినప్పుడు వీవీఐపీలు ఇలా లాంఛనంగా ఫోటోలు దిగడం కొత్తేమీ కాదు. కానీ  ఈ ఫోటోపై వచ్చిన కామెంట్లే కాస్త కొత్తగా, విచిత్రంగా వున్నాయి. అభిమాన, దురభిమానాలకు మచ్చుతునకలుగా  అనిపించాయి.  సరదాగా చదువుకోవడానికి కూడా బాగానే వున్నాయి. అందుకే రాసిన వాళ్ళ పేర్లు  తీసేసి వాళ్ళ కామెంట్లు మాత్రమే పెట్టడం జరిగింది. పొతే, పత్రికల్లో ఎడిటర్లు రాసినట్టు ‘ఈ కామెంట్లకీ నాకూ ఎట్టి సంబంధం లేదు’ అని గమనించ ప్రార్ధన.
ఇవిగో అవే ఇవి:

నేనూ ఎప్పుడూ చూడలేదు. బహుశా 'కారు' పడకపోవడం వల్లనేమో!

“He has to drive long way to take AP to safe zone. Of course we are happily sitting in back seat without any concerns”
“ I think it would be for photo”

“It could be”

he should have used seat belt as well..”

“ Why do you use seatbelt ?? Just asking. When you have the answer to my question .. You will automatically have answer to your question”

“Just oka 200mts 10 speed lo nadipithe seat belt pettukovalaa... ambati ramabau laa maattaaduthunnaav roi”

“ just to stand as good example anna.. anthe”

“ Migataavanni thega follow ayyaaru marim..4 ki lestharu yoga chetsharu....manam chesthama”
“ I doubt whether he has really driven or it was for a photo op.!! I used it to quench my affection towards him. Eekalu peekithe yelaa cheppu...? “

“At the maximum he must have rolled the car”

“Yes, he is in driver seat. We are all in that big vehicle. Naturally our future also in his hands, because steering is in his hands. If he perform well and drive efficiently, then we will reach our destination. Other wise we may met with accident and life may be ? Now, coming to my friend Vijaykumar doubt, is it, he is really driving ? This question must be answered by the person sitting in the driver seat only.”

“He is driving the State...that is for sure...!!”

“That is why I am concerned and worried about his driving.. Sir”

“ Ha ha.. Dont worry sir. It's only a photo op..!! We just took it forward...!!”


26, ఏప్రిల్ 2016, మంగళవారం

ఆసుపత్రిలో బోధివృక్షం



పండక్కి పుట్టింటికి వచ్చినట్టుగా రెండేళ్ళ కోమారు  ......
ముక్కుచెవులకు అన్నింటికీ ఏడువారాల నగలు పెట్టుకున్నట్టు వొళ్ళంతా ఏవిటేవిటో ఆక్సిజన్ మాస్కులూ,  ఈసీజీ వైర్లూ. నిశ్శబ్దాన్ని మరింత  భయంకరం చేస్తూ లైఫ్  సేవింగ్ యూనిట్ల చప్పుళ్ళూ. క్షణం పాటు కూడా రెండు కాళ్లు ఒక చోట పెట్టకుండా అటూ ఇటూ తిరుగుతుండే మనిషి నిస్తాణగా ఆస్పత్రి మంచం మీద.  చూడలేక, చూడకుండా వుండలేక అదో రకమైన అర్ధం కాని  అర్ధం లేని మానసిక స్తితి. లోకంలోని జబ్బు మనుషులందరూ ఒక్క చోట చేరినట్టు వున్న  ఐసీయూ నుంచి బయట పడి....
ఆ వెయిటింగు గదిలో కూర్చున్న అందరి వదనాల్లో ఏదో తెలియని ఆందోళన. ఆత్మీయుల ఆరోగ్యం గురించిన మాటలు వినీ వినపడకుండా. ఎవడయినా సూపర్ మాన్ దుడ్డుకర్ర పట్టుకుని ఈ లోకం నుంచి రోగాలను అన్నింటినీ తరిమి కొడితే.... రోగాలు, రోష్టులు తెలియని ఓ చిన్న పాపఅక్కడే  ఆడుకుంటోంది.  తెలియని అందరి దగ్గరి దగ్గరకు వచ్చి తెలిసిన ఆరిందాలా పలకరిస్తోంది.  ఆ పాపాయి నవ్వుతో ఇంకా ఐసీయూలో మా ఆవిడతోనే  వుండిపోయిన   నా మనసు  కొద్దిగా తేరుకుంటోంది.
ఎవరో నలుగురు వచ్చారు. ఇద్దరు మగా మరో ఇద్దరు ఆడవాళ్ళు. వేసుకున్న దుస్తుల్ని పట్టి చూస్తే అంతా   మగవాళ్ళు మాదిరిగా వున్నారు. గలగలా కాకపోయినా కాస్త పెద్దగానే మాట్లాడుకుంటున్నారు. వాళ్ళ రాకతో కొద్దిగా ఎబ్బెట్టుగా మారినట్టయింది అక్కడి వాతావరణం.
ఒకమ్మాయి అడుగుతోంది ఇంగ్లీష్ లో, కాఫీ కావాలా, టీ కావాలా అని. వారేమన్నారో తెలియదు. వారిలో ఫేషన్ గా జుట్టు వెనక్కి దువ్వి ముడి వేసుకున్న ఓ యువకుడు లేచాడు, కాఫీ కౌంటర్ వైపు కదిలాడు. అప్పుడు కనిపించింది అతడికో కాలు లేదు. ఆ స్థానంలో యంత్రం సాయంతో కదిలించగల స్టీల్ రాడ్. ఒక లిప్త పాటు మనసు అదోలా అయింది. కాలు లేకపోయినా అంత మామూలుగా ఎలా  వుండగలుగుతున్నాడు ? కాళ్ళూ చేతులూ వున్న ఓ మామూలు మనిషి లాగానే  తోటివారికి కాఫీ తేవడానికి ఎలా లేచాడు ? వెంట వచ్చిన వాళ్ళలో కూడా అతడో అవిటిమనిషి అన్న భావం ఏమాత్రం కానరాలేదు. కాలు లేకపోయినా కాఫీ  తెస్తాను అని లేస్తే అదో సాధారణ విషయం అయినట్టు కిమ్మనలేదు, ‘నువ్వేం తెస్తావు, కూర్చో’ అంటూ లేనిపోని సానుభూతి ఒలకపోయ్యలేదు.


మనిషితో పాటే అవస్థలు పుడతాయి. వాటిని చూసి బెదిరి పోవడం కంటే వాటితో సహజీవనం చెయ్యగలిగితే.....
అర్ధం చేసుకోవాలే కాని, ఆసుపత్రులు కూడా బోధి వృక్షాలే! (26-04-2016)

        

24, ఏప్రిల్ 2016, ఆదివారం

ఆకాశవాణి వెంకట్రామయ్య గారి గురించి నాలుగు ముక్కలు

ప్రియ మిత్రులు, రేడియోలో మూడుదశాబ్దాల సహచరులు, ప్రముఖ రచయిత డి. వెంకట్రామయ్య గారిని టెలివిజన్ ప్రొడ్యూసర్స్ కౌన్సిల్ సన్మానించింది. ఈ సందర్భంగా, నాకు తెలిసిన వెంకట్రామయ్యగారి గురించి నాలుగు ముక్కలు చెప్పే అవకాశం కల్పించిన కౌన్సిల్ చైర్మన్ , మిత్రుడు షరీఫ్ కి ధన్యవాదాలు.
Srinivas Rao Sr Journalist - Television Producers Council Awards Function ►http://www.hybiz.tv/Srinivas-Rao-Sr-Journalist-TVPC-Awards-Function/203965 ► Watch...
YOUTUBE.COM