5, నవంబర్ 2015, గురువారం

ఏమీ సేతురా లింగా!


ఉదయం గడ్డం చేసుకుంటూ వుంటే సెల్లు మోగింది.
‘ఏకాంబరం గారా మాట్లాడేది?’
‘అవునండీ ఏకాంబరాన్నే! చెప్పండి ఎవరు మీరు?’
‘రచయిత ఏకాంబరం గారేనా ‘
‘అవునండీ ఆయన్నే విషయం చెప్పండి’
‘పొద్దున్న పేపర్లో సహనం ఎలా అలవరచుకోవాలో చాలా విశదంగా రాసారు. మొత్తం విడవకుండా చదివాను. బాగా రాశారండీ!’
‘చాలా  థాంక్స్ అండీ’
స్నానానికి పోతుంటే మళ్ళీ ఫోను.
‘ఏకాంబరం గారా మాట్లాడేది?’
‘అవునండీ!’
‘రచయిత ఏకాంబరం గారేనా’
‘అవునండీ ఆయన్నే నేను. ఏమిటి సంగతి?’
‘సహనం, దాని ఆవశ్యకత గురించి మీరు రాసిన వ్యాసం చదివానండీ! భలేగా  నచ్చింది నాకు’
‘అలాగా చాలా సంతోషం అండీ’
భోజనం ముందు మళ్ళీ ఫోను
‘ఏకాంబరం గారా మాట్లాడేది?’
‘అవునండీ!’
‘సహనం గురించి యెంత బాగా రాసారండీ. నిజానికి ఇలాటి వ్యాసాలు ఇంకా ఇంకా రావాలండీ’
‘మరేనండీ రాయాలనే వుంది, కానీ ఓపిక చచ్చి పోతోంది’
‘మీరే అల్లా అంటే ఎల్లా, ఎల్లాగో అల్లా  ఓపిక తెచ్చుకుని రాయాలి, అంతే కాని  అలా కలం పారేస్తే ఎలా చెప్పండి’
ఆ కాల్ కట్ చేయగానే మరో ఫోను, మీ సహనం ఆర్టికిల్ చాలా  బాగుందంటూ.
ఏకాంబరానికి సహనం చచ్చిపోయింది.

సెల్లు ఆఫ్ చేసి తల పట్టుకున్నాడు. 


(COURTESY IMAGE OWNER)